ў празн'ик'и. А будз'ишнъйа нас'илъс'а ў будн'ийи дн'и. Крамнуйу адз'ёжу купл'ал'и ў крамъх, а будз'ишнуйу ткал'и сам'и. Прал'и и шыл'и тожа сам'и. В'ерхн'ийа адз'ёжа, рабочыйа, нъзывалъс'а зъгр'иб'еннъй*, а н'ижн'ьйа кужел'нъй. Зъгр'иб'ен'ина * нъзывалъс'а тайа, каторъйа апчосывъл'и л'он, й йеты апчоск'и нъзывал'ис'и зъгр'иб'ен'ина. А чосъный л'он нъзываўс'а кужыл'ьм. Кужел'нъйа шыл'и тол'к'и дл'а н'ижн'ьга б'ил'л'а, дл'а ўзрослых. А дл'и дз'иц'ей шыл'и тол'к'и зъгр'иб'енныйи рубашк'и, дл'инныйи пъ п'аты, каторыйи нъзывал'ис'и насовъм *. Насоў йетый нас'ил'и р'иб'аты дъ дз'в'инатцъц'и л'ет возръста, а пос'л'и дз'в'инатцъц'и л'ет шыл'и штаны. Р'иб'атъм тол'к'и зъгр'иб'енныйи... Адз'ёжа, выръбътънъйа з воўны ат ав'ечык, шылъс'а дл'и мушчын, с'ирм'аг'и пулукаротк'ийи, ар'м'ак'и дл'инныйи з бал'шым върътн'иком. А бабъм шыл'и съйаны — йетъ пъ ц'ип'ер'ишн'ьму йупка — и бурносы — йетъ ц'ип'ер' жык'етка. Шыл'и бабъм спадн'ицы и кохты. Йета рабочыйа адз'ёжа. Шыл'и йийе с кужыл'а, апкрашынъга краскъй. Абуван'н'а... шыл'и пастълы * с кожы. Пл'ал'и лапц'и з лык ц'и лазы. Мушчынъм шыл'и боты кожынныйи. И йеты боты дужа доўга нас'ил'ис'и. Ид'а ў цер'кву ц'и ў горът бъс'аком л'етъм, й пътхъд'а к цер'к'в'и, абувал'ис'и. А жан'чынъм шыл'и бушмак'и. А лапц'и служыл'и ўс'им, йаг' бабъм, так ы мушчынъм и дз'иц'ам. Лапц'и и то разныйи был'и. Был'и пъхр'ас'н'и * и так лапц'и. Йос' лапц'и с кур'укам'и *, а пъхр'ас'н'и з'в'ер'ху зъпл'итайутца. Запісана ў 1947 г. С. А. Грыгор'евым ад А. М. Грыгор'ева. Ты гавор'иш, у вашых свадз'ба н'ичогъйа была. Йа таб'е ръскажу, йак ран'шы свадз'бы гул'ал'и. Вот п'ершы, йаг' захочудз' жан'иц' сына, йедуц' ў сваты. Бац'ка, ц'и там дз'ац'ка, ў каго н'ед бац'к'и. Куды ўжо йим пъсав'етъвайуц'. П'ервъй рас н'а высвътъйуц'. [Бацькі нявесты] скажуц': «Мы тады нъкажым, кал'и съглас'омс'а». Ну, нъказывъйуц'. Тады н'ив'ес'ц'ины йедуц' г' жын'иху ў вагл'адз'ины. Можа ш там жан'их чорт знайиц' йаг' жыв'ец'. Бос' можа йак'ей. Устар' дык на агл'адз'ины адължайуц' у каго-н'ибуц' што, кап у хл'еў пъстав'иц'. Ужо жын'иху бъгац'ей пъкъзатца. [Пасля гэтага да нявесты] пр'ийижджайуц'. Йим став'уц' йийешн'у. Йайцы дл'а йетъга бл'удуц': зъкапывъйуц' у залу. А то йак'ийи ш йайцы ў м'исайет? Дъгъвар'ивъйутца, кал'и будудз' заручыны. Пос'л'и заручын жан'их зъб'ирайиц' йийе бъгаства. Тол'к'и пас'ц'ел'у н'и зъб'ирайиц', а в'азуц' йийе ўм'ес'ц'и з' н'ив'естъй. Пр'идънъйа, што грьшам'и, дайуц' нъ заручынъх. Ц'ес' пр'инос'иц' и гавор'иц': «Во таб'е, з'ац'».