двор йак найехъла. Што туд дз'елъц'? Зъбрал'ис'и йаны на хл'еў, а н'емцы ў двар'е хъз'айствуйуц'. У ваз було апсады * пр'игатоўл'ина. Харошыйа апсада, стругънъйа. А тут чыр'ьс рутчэй мосц'ик пълумаўс'а: падгн'иў троху. Зъбрал'и йаны туйу апсаду и доск'и и жыва мосц'ик пастройил'и. Л'ез жъ р'адъм быў — дыг' з гатовъга йим лутчы. Бац'ка твой р'ежыц' апсаду на мост, а сам чуц' н'и плачыц'. Гавор'ьд'з', жалка — на дом гатов'иў. Йаны с'идз'ац' на хл'ев'и, а мы събрал'и свайи с'ирм'аг'и, шапчонк'и, атнас'л'и йим. Йа дз'в'е в'интоўк'и вын'ьс йим. Сам'и йаны д'з'в'е зъбрал'и ды ў л'ес. Гавор'уц': «Ну, ц'ип'ер н'емцы нам н'ичога н'а стойуц'». Пъгадз'и, ўнучок! Дай з' дз'адз'ьм пъгъвар'иц'. Ай-йо! Во йак ты апсудоб'иўс'а * канхв'етъй, што таб'е дз'адз'а даў. Мурзатый ув'ес'. Запісана ў 1953 г. С. А. Грыгор'евым ад А. А. Мянькова. — Во йикайа б'изъбраз'ийа: б'игац' кон'и простыйи. Йетых мълчын'ат, што кън'ухам'и, кажын рас пръв'ир'ац' нада. — А што ты мн'е гавор'иш? Йа сама так'ей работн'ик, йак ы ты. Ты гъвар'и стършыну. — А ча ты н'а роб'иш так, йак мы роб'ьм. Р'иб'ац'онкъ ш пъвучыц' и сам можыш, а то — стършыну? Къзал'и, што кон' п'ир'иг'натый, чуц' н'и пръпаў. Кон'и гул'ав'ейи, пъпарвуц' ўс'о, н'ичым н'а спутъц'. Дзе ш йих р'иб'аты ўгл'едз'уц'. Кабыла лысъйа абас'ела * ат н'акоўк'и. Н'а в'идз'иш ты? С'л'апцы таб'е зъслан'ила? Прошлый гот выръбътъў с'емсот трудадн'ей з' йестым'и ш въўкър'из'н'ам'и, а ц'ип'ер пумахчы н'а хочыш. Йак'ей жа ты мушчына? — Ты да йетъга н'и късайс'а! — Стыдна так! А йшче грамътнъй. Ц'и пр'ишотчы ўжо матка з работы ай н'е? — Пр'ишла. Работу дома пр'иб'ирайиц'. Н'ичога ш н'а дз'елъна дома. — З работъй з' йестъй н'ийак н'и справ'ьтца: адно з'дз'елъйиш — другойа надъб'и. Хъц'а, слава богу, [мы] с'ол'ьта съ свайим агародъм управ'ьл'ьс'и добр'и и выкъпъл'и и пр'ибрал'и. Дроў бы троху падв'ес', кап патсохл'и г' з'им'е. А йаг' жа кон'ьй н'и було, нас'ила нъ саб'е, кап тых н'емцъў чер'ц'и ў п'екла нас'ил'и. Хадз'ил'и мы туды ў бунк'ьр той, дз'е хата наша стъйала дъ вайны. У нас ус'и хаты пъпал'ьны был'и. Н'а 'дней н'а сталос'а. И л'ес пъпавыс'ыкл'и: йак'ей идз'е быў, ув'ес' папорц'ил'и. Тады выкапывъл'и з бунк'ир'ей л'ес. Троху падгн'иўшы быў, ал'и нъ хатку събрал'и. Йак накрыўшы, дык й пъстайиц'. Дасок н'и було. Бац'ка калоў л'ес нъ плашк'и. Так ы мост * мас'ц'ил'и