АДРАІЦЬ, дзс.—отсоветовать. Адраілі мне рабіць гэдак (Цяпіна, Чаш. р.). АДРАКАЦЦА, дзс.—отрекаться, отказываться. Я ад яго даўно адраклася! (Храпавічы, Куз. р.). АДРАНАК—утро до завтрака. Адранкам сушылі сена (Хмары, Куз. р.). Цэлы атранак атработаў (Стрэлкі, Беш. р.). АДРАНТВЕЦЬ, дзс. — оцепенеть. Нага адрантвела, бо дрэнна сядзеў (Дабрамысьль, Лёз. р.). АДРЭЗАК, а, м.—отрезанная нижняя часть сапога без голенища. У адрэсках холадна (Мамойкі, Беш. р.). АДРОСТАК, а, м. — молодой побег у пня срубленного дерева. Кала пня многа атуросткоў (Чарніца, Лёз. р.). АДРЫНА, ж.—сенной сарай. Адрына поўна сена (Дубнікі, Сен. р.). АДСЕЧ, дзс. — отсечь, вырубить. Мне далі адсеч толькі 1/2 саж. дроў (Азярэцк, Сен. р.). АДСКОКА, ж. — расстояние, отдаленность. На адскоцы і ён жывець (Спасская, Сір. р.). АДСОЎВАЦЬ, АДСУНУЦЬ, дзс. — отодвигать, отодвинуть. Ці скора ты будзеш адсовываць хату? (Азярэцк, Сен. р.). Ён сам адсунуў крупнік—відаць наеўся (Азярэцк, Сен. р.). АДСТАЯЦЬ, дзс. — отстоять, простоять. Цэлы час адстоіла на дварэ (Стаішча, Чаш. р.) АДСЫРЭЦЬ, дзс. отсыреть. Сярнікі адсырэлі (Доўжа, Куз. р.). АДСЬВЯТКАВАЦЬ, дзс. — отпраздновать. Адсьвяткавалі май (Асінаўка, Беш. р.). АДСЬКЯПІЦЬ, дзс.—отщепить. Дай мне стрыжань адськяпіць лучыны (Каралёва, Выс. р.). АДСЬЦЯБАЦЬ, дзс. — высечь. Адсьцябаю дубцом (Бешанкавічы, Беш. р.). АДСЮЛЬ, АДСЮЛІКА — отсюда. Вазьмі ты яе адсюль (Купіна, Віц. р.). Атсюль да Буева саўсім блізка (Мазалава, Куз. р). Адсюліка відней (Мікалаёва, Куз. р.). АДТАРАБАНІЦЬ, дзс. — оттащить, отнести. Я аттарабаніў жнейку назад (Стар. Сяло, Куз. р.). АДТУЛЬ—оттуда. Адтуль яна вярнулася позна (Пужалава, Аз. р.). Мы аттуль (Капланы, Сен. р.). АДУБЕЛЫ — окоченелый. Чалавек зрабіўся адубелы (Сянно, Сен. р.). АДУБЕЦЬ, дзс. — окоченеть. Адубелі мае ногі (Кузьміно, Сен. р.). АДУЖАЦЬ, дзс.—осипить. Я яго адужаў (Расна, Сен. р.). АДУРЭЦЬ, дзс. - потерять рассудок, одуреть. Ці ты адурэў, ці ты напіўся? (Пятніцкая, Беш. р.). АДУРНЕЦЬ, дзс.—оглупеть. Ён зусім адурнеў ад гора (Навасёлкі, Сен. р.). АДУСЮЛЬ — отовсюду. Адусюль яму ідуць грошы (Пустынкі, Сен. р.). АДУТЛАВАТЫ — обрюзглый, одутловатый. У яго твар адутлаваты (Луб'ева, Аз. р.). АДХІНУЦЦА, дзс. — отвернуться, отойти. Толькі адхінуўся, а яно і загарэлася (Пятніцкая, Беш. р.). АДХІЛІЦЦА, дзс. — посторониться. Эй, адхілісь, ня відаць ничога з-за цябе! (Пустынкі, Сен. р.). АДХІЛІЦЬ, дзс. — отвернуть. Адхілі полы кажушка (Доўжа, Куз. р.). АДХОДЖАЯ—гостинная, чистая комната, в кототой прини-