ШУПІЦЬ, дзс.—понимать, разбираться. Хоць малы, а троху шупіць (Глебаўск, Сен. р.). ШУР, вкл.—зов овец. Шур, шур, шур, башкі мае! (Гарадок, Гар. р.). ШУРПАТЫ — шероховатый. Нешта гэта шкло шурпатае (Пожынкі, Сен. р.). ШУРПАЦІЦЬ, дзс. — делать шероховатым На што шурпаціць стол? (Чашнікі, Чаш. р.). ШУСТРЫ—шустрый, резвый. Ён вельмі ў цябе шустры (Вейна, Сен. р.). ШУТАЧКІ, ж., 1) клевер полевой. Trifolium arvense L. Шутачкі ўжо цьвітуць (Лужасна, Куз. р.); 2) овцы. Шур, шур, шур, шутачкі маі! (Гарадок, Гар. р.). ШУФЛЯДА, ШУХЛЯДА, ж., ШУХЛЯДЗІК, а, м.—выдвижной ящик в шкафу, столе. У шуфлядзе паглядзі (Стаішча, Чаш. р.). Паглядзі ў шухлядзі, можа там знойдзіш (Селядцова, Беш. р.). Я вазьму у шухлядзіку нош (Дабрамысьль, Лёз. р.). ШУХЛЯ, ж.—савок для ссыпания зернового хлеба. На таку ляжыць шухля (Чарнагосьці, Беш. р.). ШУ-ЧУ, вкл.—зов овец. Шучу, чу, чу, чу! (Пожынкі, Сен. р.). ШЧАБЛЕТЫ, аў, м.—штиблеты. Ён пашыў сабе новыя шчаблеты (Павульле, Чаш. р.). ШЧАБЯТАЦЬ, дзс. — щебетать. Жаваранка ў небе шчабечыць (Мішкава, Куз. р.). ШЧАДНА—бережливо. Шчадна апходзься з сенам, а то ня хопіць (Ухлё, Чаш. р.). ШЧАКА, ж. — щека. Шчокі наведзены чырвона (Сьвярдлы, Беш. р.). ШЧАКАЛІЦЬ, дзс.—щекотать. Хадзі, я ня буду шчакаліць (Стаішча, Чаш. р.). ШЧАКЕТ, у, м.—изгородь из тонких кольев с острием вверху. Наш шчакет паламаўся (Новае Сяло, Беш. р.). Пар. штакет. ШЧАМЕЛЬ, я, м. — шмель. Bombus terrestris L. Нашлі шмат шчамялёў (Новае Сяло, Беш. р.). ШЧАМЯЛІЦА, ж.—медуница, легочница. Pulmonaria officinalis L. Атцьвіла і шчамяліца (Лужасна, Куз. р.). ШЧАНЁНАК, а, м., ШЧАНЯ, н.—щенок. Шчанёнак есь малако (Суднікі, Куз. р.). Шчаня ўтапіў (Лужасна, Куз. р.). ШЧАПАЦЦА, дзс.—щепаться. Бярвеньня ў нашай хаце шчапаіцца (Марцінкава, Куз. р.). ШЧАПІЦЦА, дзс.—сцепиться. Яны, як шчапілісь адзін з адным і ну даваць адзін другому аплявухі (Гарбуны, Сен. р.). ШЧАПІЦЬ, дзс. — прививать. Пайду к хвэршалу воспу шчапіць (Аўдзеевічы, Беш. р.). Вясной шчэпяць яблыні і дулі (Гравы, Сен. р.). ШЧАРБАЛІНА, ж.—ежевика. Rubus caesius L. Шчарбаліна ўжо сьпеіць (Кабішча, Куз. р.). ШЧАРБАТНІ, ёў, м. — лапти с открытой головкой. Патаптаў сваі шчарбатні (Веляшковічы Лёз. р.). ШЧАРБАТЫ — щербатый. У маткі сын жанаты, як у печкі гаршок шчарбаты (Алексінічы, Сен. р.). ШЧАРНЕЦЬ, дзс.—почернеть. Шчарнеў зусім ад хворасьці (Асінаўка, Выс. р.).