взрослым. Ах ты, шкрэт! бярэцца за тоя, чаго ня здоліць (Беліца, Сен р.). ШКУРА, ж.—кожа. Ён прадаў шкуру за 2 рублі (Прусаўкі, Аз. р.). ШКУРАТ, а, м.—кусок кожи Круціцца як шкурат на агні (Лужасна, Куз. р.). ШКУРКА, ж. — скорлупа, кожура. Абрэзана шкурка ў яблыка (Бабінічы, Віц. р.) ШКУРЛЕПА, ж.—невзрачная старуха. Гэта баба ўжо зусім старая шкурлепка (Бешанкавічы, Беш. р.). ШЛАГАН, а, м.—пища из картофеля с подсолнечным маслом. Шлагану наеўся і до' (Селішча, Гар. р.). ШЛЕЯ, ж. — шлея. Я купіў дубальтовыя шлеі (Оўсішча, Сен. р.). ШЛЭПКІ, ж.—туфли вязанные из толстых ниток. Надзелі дзяцёнку шлэпкі (Гараватка, Сен. р.). ШЛЕПАЦЬ, дзс.—идти по грязи. Прыдзецца табе шлёпаць дамоў па гразі (Чаўнышкі, Беш. р.). ШЛІПАР, а, м. — тесанный брус. Шліпарам хату пакрылі (Мікалаёва, Куз. р.). Пар. шніпар. ШЛІФЦІК, ШЛЮХЦІК, а, м.— вид рубанка. Шліфцікам пачысьціў дашку (Мікалаёва, Куз. р.). Чысьціў ён шхлюхцікам доскі (Малекі, Сур. р.). ШЛУНКІ, аў, м., ШЛУНЬНЕ, н. зб.—внутренности. Ат сьмеху, чуць шлуньня не парваў (Глебаўск, Сен. р.). Кап з цябе шлункі вышлі (Беліца, Сен. р.). ШЛЫГІ, аў, м. — обшлага. К курце нада прышыць шлыгі (Сухарукава, Аз. р.). ШЛЫНДАЦЬ, дзс. — шляться, ходить без дела. Чый гэта конь па вуліцы шлындае? (Вядрэнь, Чаш. р.). ШЛЮБ, у, м. — венчание, венец. Шлюп кончыўся позна (Доўгае, Беш. р.). ШЛЮПКА, ж.—вареное битое яйцо. Давай шлюпку за свой кацік (Спасская, Сір. р.). Пар. шага. ШЛЯКАЦЬ, ж.—слякать. Ну і шлякаць-жа на дварэ (Чарніца, Лёз. р.). ШЛЯХ, у, м.—тракт, большая дорога. Шлях стаў гразны (Лазаватка, Сур. р.). ШЛЯХТА, ж. зб. — шляхтичи. У Дубніках шляхта жывець (Ульлянавічы, Сен. р.), ШЛЯХЦІЦ, а, м. — шляхтич. Шляхціц мужыку не таварыш! (Гарывецк, Сен. р.). ШЛЯХЦЯНКА, ж. — дочь шляхтича. Шляхцянкі ў касьцёл пруць (Сянно, Сен. р.). ШЛЯЦЦА, дзс.—шляться. Чаго ты шляесься? (Ульлянавічы, Сен. р.). ШМАЛЕЦ, ШМЭЛЕЦ, а, у, м.—гусиный жир. Памаш шмальцам змарожаное месца (Сянно, Сен. р.). Сёліта мы натапілі многа шмэльцу (Глебаўск, Сен. р.). ШМАЛЬЦАВАЦЬ, дзс. — засаливать, замусоливать. Не шмальцуй вяроўкі (Гуліна, Сен. р.). ШМАНІНА, ж.—штука белья. Шманіна паплула (Шніці, Куз. р.). ШМАРАВАЦЬ, дзс.—натирать, тереть. Як затупіўся тапор—я давай яго шмураваць ап калёсы (Чашнікі, Чаш. р.). ШМАРАВІДЛА, н.—жидкость для смазывания. Прынясі шмаравідла, трэба памазаць боты (Стасева, Выс. р.).