Lappa L. і інш. Шапашнік расьце ў садзе (Кузьміно, Сен. р.). ШАПОРКАЦЦА, дзс — шевелиться, двигаться Мыш шапоркаіцца за печкай (Запрудзьдзе, Сен. р). ШАПТУН, а, м.—шептун, знахарь. Нада будзіць схадзіць к шаптуну: ці ні падсудобіў-бы ён чаго (Навікі, Віц. р.). ШАПТУХА, ж.—знахарька. Пайдзем, Ванька, да шаптухі (Бешанкавічы, Беш. р.). ШАРАВАЦЬ, дзс. — мыть мочалкой, соломой и т. п. Памагі мне шараваць пол (Бешанкавічы, Беш. р.). ШАРАК, а, м.—1) серый заяц. Lepus europaeus transsylvaticus Matschie Шарак пабех у лес (Кузьміна, Сен. р.); 2) полусуконная юбка. Які шарак ды шарак, а ня дрыліх (Беліца, Сен р) ШАРАМЫЖНІК, а, м.—жулик. Янка паймаў шарамыжніка (Астроўна, Віц. р). ШАРАНЧА, ж. — саранча. Pachytylus migratorius L Шаранча наляцела (Кляшчыно, Беш. р). ШАРЛАЦЬЦЕ, н., зб — лохмотья, рвань. Скінь сваё шарлацьце (Сялео, Чаш р). ШАРНУЦЬ, дзс —хватить, дернуть За руку як шарнець (Стаішча Чаш. р). ШАРОЦЬЦЕ, ШАРЫНЬНЕ, н. зб —веснушки Вясной шароцьця становіцца (Доўгае, Беш. р). Па аблічу дробнае шарыньне (Свярдлы, Беш р.). ШАРПАНІНА, ж., ШАРПОЦЬЦЕ, н. зб — лохмотья, лоскуты. Сабралася троха шарпаніны (Бешанкавічы, Беш. р.). Шарпоцьце на коўдру ўпатрэбім (Бешанкавічы, Беш. р). ШАРСЬЦІНЬНЕ, н. зб. — щетина. Шарсьціньне нада для шточак (Вішкавічы, Чаш. р.). ШАРХУБЕЛЬ, я, м.—вид рубанка. Пачысьці шархублем (Стаішча, Чаш. р). ШАРШАТКА, ж. — большая игла. Я хацеў зашыць мех, ды зламіў шаршатку (Хлюі Куз. р.). ШАСНАСТКА, ж.—мера в 16 гарнцев. Шастнастку бульбы пазычылі (Дубнікі, Сен р.). ШАСТАЦЬ, дзс. — шуршать быстрыми движениями. Ні шастай там! (Курына, Куз. р.). ШАСТОК, а, м.—шестик, жердочка в доме для вешания одежды и пр Ганка, на шастку павесіла рушнік (Падлазьнікі, Куз. р.). ШАСЬ! вкл.—прыг. Конь шась у ваду (Доўгае, Беш. р.). ШАСЬЦІНЫ, ж.—поминки через 6 недель после смерти. А ўжо па ім і шасьціны згулялі (Сукрэмна, Сен. р.). ШАТАН, а, м.—сатана. Ідзі к шатану (Гравы, Сен. р.). ШАТКАВАЦЬ, дзс. — шинковать. Шаткуюць капусту (Альшанікі, Беш. р.). ШАТРАВАЦЬ, дзс. — снимать скорлупу с зерна на мельнице. Ячмень шатрую (Лужасна, Куз. р.). ШАТРОЎКА, ж.—1) мука из провеенного зерна. Пяць пудоў шатроўкі змалоў (Лужасна, Куз. р.); 2) мельничный постав. Будуць шатроўку пускаць, крупы рабіць (Вішкавічы, Чаш. р.). ШАЎКОВЫ—шелковый. Тата купіў мне шаўковую хустку (Купіна, Віц. р.). ШАЎЛЮГА, ж —кляча. Ён на сваей шаўлюзе не завязець гэтый воз (Слабада, Чаш. р.).