Па узнору хадзіў бусел (Шчучына, Куз. р.). УЗОР, а, м.—узор, образец. Па етаму ўзору вышый (Мянюцева, Сен. р.). УЗРЭХ, у, м. — случайно невспаханное, пропущенное место. Ну й надзелаў жа ты ўзрэхаў! (Русінава, Сен. р.). УЗЫЙСЬЦІ, дзс.—взойти. Узыйшло сонца (Крыльцова, Сен. р.). УЗЫЧЫЦЬ, дзс. — удружить. Вот я табе ўзычу! (Чараўкі, Сен. р.) УЗЬБІЦЦА, дзс.—взобраться, взлезть. Чаго ты ўзьбіўся на печку? (Вейна, Сен. р.). УЗЬЕСЬЦІСЯ, дзс.—вз'есться. Узьелася жонка на Івана (Оўсішча, Сен. р.). УЗЬМЕЖАК, у, м.—край луга около пашни. Назьбіралі красак на узьмежку (Белькава, Беш. р.). Нада выцярабіць узьмежак ад лазы (Веляшковічы Лёз. р.). УЗЬМЯШАЦЬ, дзс.—вспахать второй раз. Пайду пад жыта узьмяшаю (Касачы, Лёз. р.). УЗЬНЯЦЦА, дзс.—подняться. Узьняўся бальшы вецір (Баркова, Куз. р.). УЗЬНЯЦЦА, дзс.—подняться. Віхор узьняўся (Мехава, Аз. р.). УЗЬНЯЦЬ, дзс. — 1) поднять. Узьніміця гэтыя думкі (Тухінка, Сен. р.); 2) затеять. Яны узьнялі сварку міш сабой (Вейна, Сен. р.). УЗЬЮРХАЦЦА, дзс. — разойтись, раскричаться. Узьюрхаліся й пачалі пускаць з насоў юху (Ходцы, Сен. р.). УЗЯЦЦА, дзс. — взяться. Ён за бярно узяўся аберуч (Замошша, Сен. р.). УЗЯЦЬ, дзс. —взять. Мы ўзялі па дзьве карзіны (Альшанікі, Беш. р.). УДЗЕНЬ—днем. Удзень дык ён пяюн быў (Лукашоўка, Беш. р.). УКАРМІЦЬ, дзс. — 1) накормить. Ні ўкарміць цябе (Гарадок, Гар. р.); 2) утучнить. Худэй быў—ніяк ні ўкарміць (Лужасна, Куз. р.). УКАЦІЦЬ, дзс —ударить, всыпать. Вазьмі палку ды харашэнька укаці этаму цюцьку! (Ткачы, Аз. р.). УКАШЧЫК, а, м.—указательный палец. Укашчык меньш за сярэдняга пальца (Шарыпіна, Беш. р.). УКІНУЦЬ, дзс. — положить, вбросить. Сколькі яму укінуць нада? (Альшанікі, Беш. р.). Пасоп ты мне укінуць у ніт (Альшанікі, Беш. р.). УКІРАВАЦЬ, дзс.—иметь силу, возможность дать направление. Ня ўкіраваў жарапка, першы раз запрохшы (Гунчанкі, Сур. р.). УКЛЯПАЦЦА, дзс.—вклепаться, ошибиться. Наш Мікіта сёньня дык укліпаўся: палічыў незнаёмага чалавека за роднага дзяцьку (Русінава, Сен. р.). УКОСЬНІК, а, м. — лента в косе. Дай мне укосьнік заплесьці касу (Лоўжа, Сір. р.). УКРАСЬЦІ, дзс. — уворовать. Нехта украў рыдлёўку (Селядцова, Беш. р.). УКРОМАВАТЫ — с сердцевиной не в центре (о дереве). Укромаватую сасну сьсек на бальку (Бяскатава, Гар. р.). УКРОП, у, м.—укроп. Anethum grovcolens L. Нарвала ўкропу саліць агуркі (Гарадок, Гар. р.). Пар. кроп.