мі ўжо лётаюць (Астроўна, Віц. р.). СЯГОЛЕТАК, а, м.— животное нынешнего года. Сігалетка прадалі даўно (Навікі, Віц. р.). СЯГОНЬНІ, СЯГОДНІ, СЯНЬНІ—сегодня. Я сягоньні быў у Хвёдара (Бікложа, Беш. р.). Сягодні пайду на кірмаш (Шарыпіна, Беш. р.). Мы сяньні закапалі лехі (Застадольле, Сен. р.). СЯДАШ, а, м. — посконник. Eupatorium cannabinum L. Сарві, панюхай сядаша (Цеплякі, Сен. р.). СЯДЗЕЛЬНЯ, СЯДЗЕНЬНЯ, н. —сиденье в телеге, санях. Папраў сядзельню (Грава, Сен. р.). СЯДЗЕЦЬ, дзс. — сидеть. На ганку сядзела дзяўчына (Гарывецк, Сен. р.). СЯДЗЁЛКА, ж. — черезседельник Куды сядзёлку закінуў? (Бабінавічы, Выс. р. СЯДЗІБА, ж. — усадьба. На старой сядзібе жывець (Забабуры, Гар. р.). СЯК, а, м.—крестьянин Смоленской губернии. Сякі гонюць ганкі ў Рыгу (Сьвярдлы, Беш. р.). СЯКАНКА, ж. — кушанье из мелко изрубленного теста. Сяканку паставілі на стол (Узнор, Гар. р.). СЯКАНУЦЬ, дзс. — ударить. Грат так сякануў, што я чуць пад ток забех (Оўсішча, Сен. р.). СЯКАЧ, а, м. — железка на древке рубить траву, клубнеплоды. Бяры сякач і сякі храпу (Жукава, Аз. р.). СЯКЕРА, ж.—топор. Бяры сякеру й насекі дроў ў печ (Міхалі, Куз. р.). СЯЛІБА, СЯЛІДЗЬБА, ж. — усадьба. Сялібінка моя родная! (Новае, Беш. р.). Яна маець добрую сялібу (Машчоны, Сен. р.). У яго добрая сялідзьба (Беліца, Сен. р.). Пар. сядзіба. СЯЛІТАВАЦЬ, дзс. — спешить. Не сялютуй ты! (Лоўжа, Сір. р.). СЯЛІЦЦА, дзс.—селиться. Яны будуць сяліцца на пасіке (Стаішча, Чаш. р.). СЯЛО, н.—село. Кала сяла цячэць рака (Ульлянавічы, Сен. р.). Якуб, пойдзем на сяло! (Шарыпіна, Беш. р.). СЯЛЯВА, ж.—ракушка. Coregonus albula L. Сяляву злавіў (Маркаўшчына, Віц. р.). СЯМАК, а, м.—монета. На сямак купіў баранкаў (Ганкавічы, Беш. р.). СЯМІЗЬВЁЗДАЧКА, ж — Плеяды. Сямізьвёздачка ўжо высока (Бяскатава, Гар. р.). СЯМ'ЯНКА, ж. — семьянинка, член семьи. Якая-ш ты тады сем'янка наша, калі ня хочаш з намі есьці? (Жукаўшчына, Куз. р.). СЯНЬНЕШНІ — сегодняшній. Прыдзі - прыдзі мой міленькі, на сяньнешні вечарок (Запрудзьдзе, Сен. р.). СЯНЬНІК, а, м.—тюфяк. Сяньнік выкалаці (Дубінкі, Беш р.). СЯРАНКА, ж.—спичка. Зажгі сяранку (Застарыньне, Беш. р.), СЯРБАЙЛА, аг.—кто ест прихлебывая. Цішэй еш, сярбайла, а то сорам прад людзьмі! (Сураж, Сур. р.). СЯРДАВАЦЬ, дзс.—сердиться, злиться. Я дужа сярдую на сябе, што ня суздолю робіць (Сьліжыкі, Куз. р.). СЯРЭБРАНІК, у, м. — лапчатка Potentilla anserina L. Авой,