СЬПЕЎКА, ж. — любопытная. Сьпеўка ты, ўсюды ведаеш! (Дзямідавічы, Чаш. р.). СЬПЕШКА, ж.— спешка. У нас цяпер сьпешка бальшая (Стаішча, Чаш. р.). СЬПІЖАРНЯ, ж — кладовая. У сьпіжарні пастаў (Доўгае, Беш. р.). СЬПІРАНЬНЕ, н.—спор. У іх халупі усёгды сьпіраньне (Луг, Беш. р.). СЬПІРАЦЦА, дзс. — спорить. Годзе вам сьпірацца? (Доўжа, Куз. р.). СЬПІЦКА, ж.—костяное шыло, которым подплетают лапти. Я йшчу, дзе мая сьпіцка, аж яе сабака узяў і грызець (Рыбчына, Сір. р.). СЬПІЧАСТЫ—остроконечный. У яго сьпічастая дзітка (Доўжа, Куз. р.). СЬПЯВАКА, і, м.—певец. Такі сьпявака — казлом дзярэць! (Брыды, Меж. р.). СЬПЯВАЦЬ, дзс. — петь. Яна добра сьпяваець (Раіны, Аз. р.). СЬПЯВАЧКА, ж.—певица. Іна ў нас первая на сяле сьпявачка (Гунчанкі, Сур. р.). СЬПЯРША—сперва. Сьперша паймай ярша, а тады ня цяшка улавіць і ляшча (Гарнова, Сен. р.). СЬПЯКОТА, ж.—жара. У жніво бывае вялікая сьпякота (Латыгаль, Сен. р.). СЬПЯТРЭЦЬ, дзс.—высохнуть. За сягонішні дзень сена прама сьпятрэла (Русінава, Сен. р.). СЬПЯЧЫ, дзс. — испечь. Маці сьпякла алаткі (Марцінкава, Куз. р.). СЬПЯШАЦЦА, дзс.—спешить. Здаецца я і сьпяшалася (Чараўкі, Сен. р.). СЬСІВЕЦЬ, дзс.— поседеть. Старык ужо саўсім сьсівеў (Купіна, Віц. р.). СЬСЯЧЫ, дзс.—срубить. Мікіта сьсек дрэва (Раманаўка, Сен. р.). Ён тую бярэзіну ужо сьсек (Міхалі, Куз. р.). СЬЦЕЖКА, ж.—тропинка. Па гароду зьдзелана сьцежка (Лужасна, Куз. р.). Кала майго цераму сьцежачкі - дарожачкі (Яноўшчына, Беш. р.). СЬЦЕНЬ, ю, м. — болезнь от испуга. Нада схадзіць к бабі выбраць сьцень (Сяргейкі, Сен. р.). СЬЦЕРАГЧЫ, дзс. — беречь. Трэба сьцерагчы збожжа (Кузьміно, Сен. р.). СЬЦЕРАГЧЫСЯ, дзс.—беречься. Сьцеражыся, а то цябе могуць абвінаваціць (Пятніцкая, Беш. р.). СЬЦЕРЦІ, дзс. — стереть, содрать. Конь сьцёр плечы хамутом (Пустынкі, Сен. р.). Сьцёр я дзень панапрасну (Гуліна, Сен. р.). СЬЦЁБНУЦЬ, дзс.—стегануть. Сьцёбнуў каня пугай, а ён як панёсься, дык чуць жыў застаўся (Ліпна, Сен. р.). СЬЦЁПКА, ж. — курная хата для клубнеплодов, овощей. У нашай сьцёпке многа мышэй (Сідоры, Меж. р.). Пар. істопка. СЬЦІБРЫЦЬ, дзс. — стащить. Нічога не кладзі з краю, сьцібрыць, як відзіш (Глебаўск, Сен. р.). СЬЦІПНА—ловко, аккуратно. Пражыла я, слава богу, сьціпна, нічога дурнога ня ведала (Навікі, Віц. р.). Яна сьціпна кросны тчэць (Лук'янова, Сен. р.). СЬЦІПНАСЬЦЬ, ж.—ловкость, аккуратность. Ніякай сьціпнась-