вую спадніцу (Санікі, Беш. р.). Якая прыгожая твая спаднічка! (Сяркуці, Сен. р.). СПАДРУЧНА — сподручно, ловко. Мне спадручна з гэтага боку ліць (Канавалава, Куз. р.). СПАДЧЫНА, ж. — наследство. Вялікая спатчына ў цябе? (Капланы, Сен. р.). СПАЖЫВАЦЬ, дзс.—употреблять. Спажывай на здароўе (Стралкі, Беш. р.). СПАЖЫНАЎКА, ж. — спасов пост. Спажынаўку пражывём і будзіць Спас (Стралкі, Беш. р.). СПАЗНАЦЬ, дзс.—узнать. Спазнаў яго, я яшчэ летась (Чараўкі, Сен. р.). СПАЗРЫЦЦА, дзс. — приглядеться. Дзяўчыне спазрылась хустка (Дабрамысьль, Лёз. р.). СПАЗЬНІЦЦА, дзс.—опоздать. Спазьніўся ў поле (Дражна, Куз. р.). СПАДЗЯВАЦЦА, дзс.—надеяться. Ты на мяне дужа не спадзявайся (Дрыкольле, Куз. р.). СПАЙМАЦЬ, дзс. — поймать. Ага, спаймаў цябе, а цяперыцька пацалую! (Латышы, Беш. р.). СПАКОЙ, ю, м.—покой. Няма спакою ад іх (Пушкары, Сен. р.). СПАКУСА, ж. — искушение. Гэта ня дзеўка, а спакуса (Доўжа, Куз. р.). СПАКУСІЦЬ, дзс. — искусить. Нячыстая сіла на грэх спакусіла (Макарава, Віц. р.). СПАЛІЦЬ, дзс. — сжечь. Спалі раньшы хлуд (Селядцова, Беш. р.). СПАНАТРЫВАЦЬ, дзс. — понімать. Яго сам чорт не спанатруе (Беліца, Сен. р.). СПАНТАЛЫЧЫЦЦА—сбиться с толку. Чалавек у сваёй гутарцы спанталычыўся (Бікложа, Беш. р.). СПАНТАЛЫЧЫЦЬ, дзс.—сбить с толку. Ні спанталыш ты мене (Баравыя, Сір. р.). СПАРАХНЕЦЬ, дзс. — сгнить, истлеть. Спарахней ты ўжо! (Храпавічы, Куз. р.). СПАРНЯ, ж.—прибыль. Спарня ў дзяжу, сын на вясну! (Гравы, Сен. р.). СПАРЫШ, а, м., СПАРЫШЫ, оў, м.—1) два ореха, колоса и т. п. сросшиеся вместе. Тата! глянька які я сягоньні знайшла спарыш (Глебаўск, Сен. р.); 2) два горшка с ручкой, соединенные вместе. У спарышах панёс на поле есьці (Горбава, Лёз. р.); 3) окончание жатвы ржи и вообще окончание какого нибудь дела. Сеньня ў нас спарыш (Копцевічы, Чаш. р.). СПАРЫШНІК, у, м.—спорыш. Polygonum aviculare L. Спарышніку там я ня відзіў (Бубалева, Выс. р.). СПАСАЎКА, ж. — успенский пост. Спасаўка-ласаўка (Казаноўка, Чаш. р.). СПАСЬЦЕРАГАЦЬ, дзс —предостерегать. Я-ж яе спасьцерагала (Доўжа, Куз. р.). СПАТКАНЬНЕ, н. — встреча. Сын бяжыць на спатканьне бацьку (Іванова, Куз. р.). СПАТКАЦЦА, дзс. — встретиться. Тамацькі спаткаемся (Пекары, Куз. р.). СПАТЫКНУЦЦА, дзс —споткнуться. Ішоў і спатыкнуўся (Тухінка, Сен. р.). СПАТЫКАЦЬ, дзс.—встречать. Пойдзем сынок, спатыкаць бацьку (Доўжа, Куз. р.). СПАЎНЯЦЬ, дзс. — исполнять. Слухаюць, але ні спаўняюць (Мянюцева, Сен. р.). СПАХВАЛЯ—исподволь, постепенно. Няхай цацэнь спахваля