ПОШТА, ж. - почта. Сяньні пошты ня было (Кавалёўшчына, Беш. р.).
ПОЯС, а, м.—пояс. Красівыі паясы ткуць (Ст. Сяло, Куз. р.).
ПРА, прм — о, об. Пра каго іна так гаварыла? (Лазаватка, Сур. р.).
ПРАБАЧАЦЬ, дзс.—извинять, прощать. Прыбычайце, можа і дрэнна памыліся (Селядцова, Беш. р.).
ПРАБІЦЬ, дзс.—пробить. Дай мне далато прабіць дзірку ў калёсах (Варонькі, Сір. р.)
ПРАБОЙ, ю, м. — пробой. Пацалаваў прабой і марш дамоў (Ходцы, Сен. р.)
ПРАБОСЬЦІ, дзс.—прободать. Во, прабоў бык пастуха. (Доўжа, Куз. р.).
ПРАБЫДЛА, н. — архискот. Адстань ты, прабыдла! (Луб'ева, Аз. р.).
ПРАВЕДАЦЬ, дзс.—проведать, узнать. Зьезжу праведаць як яны там (Навікі, Віц. р.)
ПРАВЕДКІ, ж.—проведывание. У праветкі паніслася, а ча? (Копцевічы, Чаш. р.).
ПРАВІЦА, ПРАМІЦА, ж.—немятая ржаная солома, но не кулевая. Пусьціў усю салому у правіцу (Копцевічы, Чаш. р.).
ПРАВІЦЬ, дзс. — отправлять службу. Поп правіць абедню (Сянно, Сен. р.).
ПРАВУЛАК, а, м.—переулок. Жывець у правулку (Стралкі, Беш. р.).
ПРАГЛЫНУЦЬ, дзс. — проглотить. Васька праглынуў цалком сьлівіну (Лалыкі, Аз. р.).
ПРАГНУЦЬ, дзс. — жаждать. Праксэда прагніць бобу (Сянно, Сен. р.).
ПРАГОН, у, м.—прогон. Праз прагон гналі кароў (Мішкава, Куз. р.)
ПРАГЧЫСЯ, дзс.—стремиться. Ён так й прагецца дамоў (Сухарукава, Куз. р.).
ПРАДОННЫ — бездонный. У прадоннае балота ўкінь й то выплывець (Лужасна, Куз. р.).
ПРАДРАЦЦА, дзс.—прорваться. Мех прадраўся, нада залапіць (Селядцова, Беш. р.).
ПРАДУХЛІНА, ж.—отверстие в болоте. Уваліўся ў прадухліну. Прадухліны ва мсе не замерзьлі (Веляшковічы, Лёз. р.)
ПРАЖАНІНА, ж. — жаренное. Прыгатоў к полудню пражаніны (Ульлянавічы, Сен. р.).
ПРАЖАНЫ, ж. — жаренный. Пражаны гарох смашны (Ганкавічы, Беш. р.).
ПРАЖКА, ж.—пряжка. Пражка ад дзягі зламілася (Путрына, Беш. р.).
ПРАЖМО, н. — промежуток между столбами в овине, где кладут хлеба. Ты казаў, што граблі ляжаць на пражме—я шукаў, але не знашоў (Глебаўск, Сен. р.)
ПРАЖОНКА, ж.—кушанье из сала и воды с мукой, в которое макают блины. Еў бліны з пражонкай (Мікалаёва, Куз. р.).
ПРАЖЫЦЬ, дзс.—жарить. Пражуць сала на полудзень (Высачаны, Выс. р.).
ПРАЗДОНЬНІЦЦА, ж.—бездна. Во, у нашам возеры праздоньніца! (Іванск, Чаш. р.)
ПРАДЗІВА, н.—1) пряжа. Маё прадзіва тонкае (Ісачкава, Аз. р.); 2) прядение. Пара за прадзіва брацца (Макеенкі, Аз. р.).
ПРАКАНАНЬНЕ, н. — убеждение. Перавесь соль для прыкунаньня (Цяпіна, Чаш. р.). На
77 👁