ное в «ёўні» (гл.) за один раз. Два пасады змалацілі (Жукава, Аз. р.); 3) престол, место невесты А й вядзіце кынягіню на пасат! (Любашкова, Выс. р.). ПАСАДА, ж.—рассада. Надабе зьездіць у Віцебску за пасадай (Бікава, Сен. р.). ПАСАДЗІЦЬ, дзс. — посадить А табе нада пасадзіць яблыню (Заазер'е, Сен. р.). ПАСАК, а, м.—ремень, пояс. Паскам дай (Лужасна, Куз. р.); 2) жулик. Ругаюць яго, пасак ты этакі! (Сухарукава, Аз. р.). ПАСАЧКА, ж.—полоска. Чырвоныя пасачкі (Сукрэмна, Сен. р.). ПАСАЧЫЦЬ, дзс. — поискать. Трэба пасачыць чаго звесьці (Лоўжа, Сір. р.). ПАСВАРЫЦЦА, дзс. — поссориться. Яны пасварыліся дужа крэпка (Кузьміно, Сен. р.). ПАСЕЎ, а, м.—искусственное, минеральное удобрение. Для жыта купіў пасеву (Стралкі, Беш. р.). ПАСІЛІТАВАЦЬ, дзс. — польстить с корыстной целью. Пасілітаваў, дык і выгарала (Луб'ева, Аз. р.). ПАСІЛКА, ж.—помощь. Нівялікую пасілку ат яго імею (Слабодка, Куз. р.). ПАСІРАЦІЦЬ, дзс.—осиротить. Пасіраціў дробных дзетачак (Яноўшчына, Беш. р.). ПАСКІПАЦЦА, дзс. — потрескаться. У Ганны паскіпаўся ўвесь хлеб у печы (Пітрашы, Сен. р.). ПАСКОНЬНІ, ж.—1) тычиночная конопля Cannabis Sativa L. Пасконьні ужо выбралі (Кузьміно Сен. р.); 2) волокно конопли. Суседка выткала з пасконьнеў прыгожую скацірку (Санікі, Беш. р.). ПАСКРАБАЦЬ, дзс. — поскрести. Я паскрабала галаву (Бешанкавічы, Беш. р.). ПАСКУДЗІЦЬ, дзс. — пакостить. Досыць табе нашу хату паскудзіць (Мазалава, Куз. р.). ПАСЛАЦЬ, дзс.—1) послать. Пашлі сына ў рык (Бешанкавічы, Беш. р.); 2) разостлать. Трэба паслаць на пожні скуты (Семянцова, Беш. р.). ПАСЛУХАЦЬ, дзс. — послушать. Паслухай, што кажуць людзі (Бабінічы, Віц. р.). Гусілік паслухаці і песінак наўчыціся (Яноўшчына, Сен. р.). ПАСЛУХМЯНЫ — послушный. Етат мальчык такей паслухмяный, харошый (Суднікі, Куз. р.). ПАСМА, ж.—известное количество пар ниток основы. Бёрда бывае у дврананцаць пасам (Пустынкі, Сен. р.). Мар'я наснавала тры пасымі (Пясочак, Куз. р.). ПАСМАКАВАЦЬ, дзс.—попробовать. Посмакуй яблык з нашага саду (Сянно, Сен. р.). ПАСМОРГАЦЬ, дзс.—пооборвать. Пасморгай лісьце (Селішча Гар. р.). ПАСОБІЦЬ, дзс.—помочь. Пасоб мне мех подняць (Пустыр, Сір. р.). ПАСОБКА, ж.—помощь. Мнеб і добрая пасобка была (Мікалаёва, Куз. р.). ПАСОРЫЦЬ, дзс. — потерять. Завушніцы пасорыла (Зямковічы, Сен. р.). ПАСОЎВАЦЬ, дзс.—подвигать. Камень трэба пасоўваць налева (Дзямідавічы, Чаш. р.). ПАСПРОБАВАЦЬ, дзс.—попытаться. Пасробуй зрабіць еты дом! (Лужасна, Куз. р.). ПАСПЫТАЦЬ, дзс.—попробовать на вкус. Паспытай, ці да