ЛАДЗІЦЦА, дзс.—1) собираться. Ладзяцца маі мальцы ў лес (Оўсішча, Сен. р.); 2) подкрадываться. Ладзіўся да галубоў, алі паляцелі (Лужасна, Куз. р.). ЛАЙБА, ж.—баржа. Лайбы ў гару часта цягнуцца лямкай (Маркаўшчына, Віц. р.). ЛАЙДАК, а, м. — бездельник. Наш Сьцяпан вялікі лайдак, дык нічога і ня маіць (Раманаўка, Сен. р.). ЛАЙНО, н.— 1) связка белья. Памый адно лайно (Оўсішча, Сен. р.); 2) штука белья. Павесь гэта лайно на ізгароду (Машчоны, Сен р.); 3) одежда. Лайно добрае (Доўгае, Беш. р.). Вазьмі лайно і абкрыйся (Беліца, Сен. р.). ЛАКТАЦЬ, дзс.—хлебать. Кошка лактала малако (Нов. Сяло, Беш. р.). ЛАМАЦЦА, дзс.—1) ломаться. Брадзініна лёгка ломіцца (Лужасна, Куз. р.); 2) требовать случки. Кароўка ламаецца, трэба весьці да быка (Яноўшчына, Беш. р.). ЛАНДЫШКІ, ж. — грушанка круглолистная Pyrola rotundifolia L. Ландышкаў нарвала ў зёлкі (Красьніца, Чаш. р.). ЛАНЦУГ, а м. — цепь. Каня навязываюць на ланцугу (Жалудова, Лёз. р.). ЛАНЦУЖОК, а, м.— цепочка. На сьцяне вісеў ланцужок (Падрэзы, Чаш. р.). ЛАПАНОСЫ—с приплюснутым носом. У яе нос лапаносы, як лапата, хуць хлеб садзі ім у печ (Сукрэмна, Сен. р.). ЛАПАТА, ж.—лопата садить хлеб в печь. Бацька зробіў новую лапату (Асінаўка, Беш. р.). ЛАПАТАЦЬ, дзс. — лопотать, болтать. Ні лапачы ты без толку! (Кайтанова, Куз. р.). ЛАПАТКА, ж.—лопатка. Дренная сьвіньня — малыя лапаткі (Шарыпіна, Беш. р.). ЛАПАТУН, а, м. — лопотун, болтун. Ён вялікі лапатун (Бабінічы, Віц. р.). ЛАПАТУХА, ж. — лопотуха, болтунья. Перастань лапатуха малоць языком! (Мішкава, Куз. р.). ЛАПАЦЕНЬ, я. м.—часть мельничного постава, подающая зерно. Сарваўся лапацень і чуць аднаго рабёнка не забіў (Вяжышча, Беш. р.). ЛАПАЦІЦЬ, дзс.—точить косу. Я лапаціў касу і парэзаў руку (Сакольнікі, Куз. р.). ЛАПЕШКА, ж.— часть ложки без ручки. У маей ложкі адламілась лапешка (Варошчына, Куз. р.). ЛАПІК, а, м. ЛАПІКЛА, н. — заплатка. Колькі ў цябе лапікаў на спадніку? (Купіна, Віц. р.). Кажух увесь у лапіклах (Цяпіна, Чаш. р.). ЛАПІЦЬ, дзс. — починять, накладывать заплату. Матка села лапіць рубаху (Лалыкі, Аз. р.). ЛАПКА, ж.—1) еловая ветка. Набяры лапак ды накладзі на агонь (Асінаўка, Сен. р.); 2) лапка. Коцік лапкамі мыецца—госьці будуць (Лужасна, Куз. р.). ЛАПЛЕНЫ — чиненный с заплатой. Зачым ты ўзяў лаплены мяшок? (Шарыпіна, Беш. р.). ЛАПОНІК, а, м. — разливная ложка. Лапонік у шапі (Даргейкі, Сен. р.). ЛАПТУХА, ж. — волдырь на теле. По целу пашлі лаптухі (Мазалава, Куз. р.). ЛАПУН, а, м.— вид лепешки. Я зьеў толькі адзін лапун (Баравыя, Куз. р.).