Л. ЛАБАТРОС, а, м. — лентяй. Шляецца, як лабатрос, нічога ня робячы (Шуміліна, Сір. р.). ЛАБЫР, а, м. — бугор, холм. Па дарогі лабыр (Журавінка, Куз. р.). ЛАВА, ЛАВАЧКА, ж.—скамья. Я сёньня на лаве лягу спаць (Стаішча, Чаш. р.). Пакладзі на лавачку (Мікалаёва, Куз. р.). ЛАГОДНА — мирно, согласно. Браты жывуць дужа лагодна (Бешанкавічы, Беш. р.). ЛАГОДНАСЬЦЬ, ж.—согласие, мир. Суседзі жывуць меж сабой не ў лагоднасьці (Машчоны, Сен. р.). ЛАГОДНЫ — ласковый, приятный. Мацей такі лагодны (Крыльцова, Сен. р.). ЛАГОЖЫ, ЛАГОШЫ, ж.--большая телега для возки сена, снопов, розвальни Трэба пачыніць лагожы к лету (Копцевічы, Чаш. р.). Кумок, каб ты мне даў сваіх лагош зьезьдзіць у Сянно (Глебаўск, Сен. р.). ЛАГУНЕЦ, у м. — сокольник зонтичный Hierecium umbel'atm L. Лагунец парос вялікі (Расна, Сен. р.). ЛАГЧЫНА, ж. —долина, низина. У лагчыні трава заўсёгды большая, як на гарэ (Пятніцкая, Беш. р.). ЛАДКА, ж.—1) оладья. Матка пячэць латкі (Шарыпіна, Беш. р.). 2) миска. Налі мне у латку крупені (Варонькі, Сір. р.). ЛАДНА—хорошо. Я табе радзіў ладна (Тухінка, Сен. р.). Ладна, я заўтра прыду да вас (Вейна, Сен. р.). ЛАДНАГА — много. На шпэктакле было народу ладнага (Вяжышча, Беш. р.). ЛАДНЫ—1) взрослый. Яна ўжо ладная дзяўчына (Забор'е, Сен. р.); 2) хороший. Твой лён ладны (Русінава, Сен. р.); 3) красивый. Твар у яе дужа ладны (Доўгае, Куз. р.). ЛАЗА, ж.-лоза. Salix (розныя віды). Лаза добра гбаецца (Лужасна, Куз. р.). Каровы ў лазе ходзяць (Слабодка, Куз. р.). ЛАЗА БЕЛАЯ, ж.—ива белая. Salix alba L. Адрэж дубец лазы белай (Рысна, Сен. р.). ЛАЗАВІКІ, оў, м. — лозовые лапти. Адны лазавікі рваныя (Бачэйкава, Беш. р.). ЛАЗІЛКА, ж.—лестница. Прынясі лазілку — дулі будзем абіраць (Балотнікі, Куз. р.). ЛАЗІНА, ж.—лозовое дерево. Пад вялікай лазіной добра паспаць (Лужасна, Куз. р.). ЛАЗІЦЬ дзс.—лазать. До, хлопцы, лазіць па вішням! (Лужасна, Куз. р.). ЛАЗОРАК, а, м.—церочинный нож. Твой лазорак тупы (Сукрэмна, Сен. р.). ЛАЗУН, а, м.—сосунок. Атнімем мы ат каровы лазуна, а то яна аж пахудзела (Мокавічы, Чаш. р.). ЛАЗУРАК, у, м. — бельевая синька. Я купіла лазурку на бяльлё (Бачэйкава, Беш. р.). ЛАЗЬНЯ, ж.— баня. Пайдзём у лазьню мыцца (Курына, Куз. р.). ЛАДЗІЦЬ, дзс. — 1) починять, исправлять. Я ладзіў саху (Запрудзьдзе, Куз. р.); 2) приготавливать, намереваться. Я ладзіла даць яму есьці (Берашоўцы, Беш. р.); 3) жить согласно. Яна з сваім чалавекам ладзіць (Лужасна, Куз. р.); 4) угождать. Майму колькі ні ладзь — ні ўладзіш (Лужасна, Куз. р.).