Старонка 178
◀ / 394 ▶
КАРЭЦ, а, м. — деревянная подставка внизу сохи на которую одеются лемехи. У маей сахе карэц зламіўся (Мар'янова, Куз. р.); 2) деревянная палочка с дыркой, прикрепляемая к верхнему жернову для вращения. Адарваўся карэц у жорнах (Раманаўка, Сен. р.). КАРЭЛЫ — грязный. Карэлы хвартук ляжыць на печы (Запрудзьдзе, Сен. р.). КАСА, ж.—кроме общих значений—селезенка. Касу сьпякла (Гарадок, Гар. Р.). КАСАВАЦЬ, дзс. — вычеркивать, уничтожать. Апяць пачалі касаваць усі законы (Заазер'е, Сен. р.). КАСАВІЛА, КАСАВІЛЬНА, КАСАЎЁ, КАСІЛНА, КАСЬСЁ, н.—деревянная часть косы. Зроб ты новае касавіла (Гарадок, Гар р.). Якая каса такое й касаўё (Чарніца, Лёз. р.). Касілна зламаў на куст (Раманаўка, Сен. р.). Прыладзь ты касьсё к касе (Пустынкі, Сен. р.). КАСАВОК, а, м. — плетенная корзинка на чтв. зерна, из которой иногда сеют. Новы касавок прынясі з жытам (Валатоўка, Гар. р.). КАСАВОКІ—косоглазый. Ён дужа касавокі (Бешанкавічы, Беш. р.). КАСАЧ, а, м.—заяц. Касач абгрыз дрэва (Лапы, Беш. р.). КАСЕЦ, а, м.—косец. Касцы селі кала кустоў падвячоркаваць (Оўсішча, Сен. р.). КАСІК, а, м.—верхний косяк окна. Стукнуў галавой у касік (Дрыкольле, Куз. р.). КАСМАТЫ—косматый, лохматый. У лісіцы хвост касматы (Сялец, Чаш. р.). КАСМЫЛІ, зб—космы, волосы. Чаго ты распусьціла сваі касмылі? (Баравыя, Куз. р.); КАСНЫ—страмный, скверный, худой. Касны ты! Твая карова дужа касная (Гарадок, Гар. р.). КАСТАЛОМ, у, м.—1) ревматизм. Rheumatismus. Каб у цябе касталом уваліўся! (Вядрэнь, Чаш. р.). 2) полынь. Artemisia campestris L. Касталому нарваў (Лужасна, Куз. р.). КАСТРЫВА, ж.—крапива. Urtica dioica L. На кастрыву апёкся (Барсукі, Аз. р.). КАСТРЫВЫ — с кострикой. Якое кастрывае атрэп'е! (Кураеды, Беш. р.). КАСТРЫЦА, ж. — кострика. Набяры кастрыцы йдзе лён труць (Доўжа, Куз. р.). КАСУЛЯ, ж.—соха, плуг. Касулю к кавалю павёз (Горкі, Аз. р.). КАСЦЫ, оў, м.—пояс Ориона. Касцы вунацькі, на тым краі неба (Лужасна, Куз. р.). КАСЫ—косой. Ах ты чорт касы! (Шкалёўка, Беш. р.). КАСЬБА, ж.—время сенокоса, сенокос. Ужо настала касьба (Баркова, Куз. р.). КАСЬНІК а, м.—1) лента в косе. Упляла ў косы касьнік (Забалоцьце, Беш. р.); 2) старинный венок невесты, сделенный из бумаги и материи разных цветов. Венчаліся раней у касьніках (Вяжышча, Беш. р.). КАСЬНІЧЫНА, ж.—тряпочка вплетенная в волоса. Якую ты гэта касьнічыну ўпляла, дужа нялюбую (Навасёлкі, Сен. р.). КАСЬЦЕРКА, ж.--мешок. Насыпаць касьцерку мукі (Гравы, Сен. р.).
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
75 👁
◀ / 394 ▶