ІНОСЯ — не так, иначе. Тамацькі іпося, ня так будзе (Лужасна, Куз. р.). ІНСТРУМАНТ, зб. — инструменты, принадлежности мастерской. Летась увесь мой інструмант з кузьні забралі (Лужасна, Куз. р.). ІНТАРЭС, ІНТЭРАС, у, м. — интерес, заинтересованность. Ён да ўсяго мае інтарэсы (Рыбчына, Сір. р.). Добры інтэрас! (Стаішча, Чаш. р.) ІНТУРУСІЦА, ж. — вздор, пустяки. Вярзець нейкую інтурусіцу (Селішча, Гар. р.). ІРВАНУЦЬ, дзс. — рвануть. Ды як ірвануў, дык чуць зубы не пабіў (Альшанікі, Беш. р.). ІРВАЦЬ, дзс. — 1) рвать. Вунацькі яна траву йрвець (Лужасна, Куз. р.); 2) тошнить. Напіўся, а тады ірваць яго стала (Чашнікі, Чаш. р.). ІРВОТА, ж. — рвота. У яго ад гарэлкі заўсёды ірвота бывае (Храпавічы, Куз. р.). ІРЖА, ж. — ржавчина. Сіпаратар іржа паела (Сутокі, Лёз. р.). ІРЖАЦЬ, ІРЗАЦЬ, дзс. — ржать. А конік іржэць, іржэць (Яноўшчына, Беш. р.). Коні пачалі ірзаць (Оўсішча, Сен. р.). ІРЖЭЎНІК, у, м. — злаковые пни оставшиеся после снятия ржи. Іржэўнік — гэта пні пажатага жыта (Аськершчына, Беш. р). ІРЖЫШЧА, н. — поле после снятия ржи. Я сёлета бульбу запахаў па іржышчу (Пустыр, Сір. р.). ІРДЗЕЛЬ, ш. — пышущий здоровьем. Я етакага ірдзеля і ня відзіў (Лужасна, Куз. р.). ІРТЫ, ж. — лыжы. Іван зьдзелаў сабе ірты і ціпер ходзіць па сьнягу (Баравыя, Куз. р.). ІРША, ж. — полоска овчины очищенная от шерсти и идущая на оторочку. Нечым іршыць — іршы не хапіла (Лужасна, Куз. р.). ІСКАЦЦА, дзс. — искать вшей в голове при помощи ножа или иного твердого предмета. Ужо палавіну дня ішчуцца (Кабішча, Куз. р.). ІСКРА, ж. — искра. Іскра ўпала на салому (Ісачкава, Аз. р.). Як ударыў, дык іскаркі з глаз пасыпалісь (Сухарукава, Аз. р.). ІСПОД, у, м. — 1) низ. Пад іспод печы залезь (Стаішча, Сен. р.); 2) пол в печке. У печкі выдраўся іспод (Пустынкі, Сен. р.). ІСПОДАК, а, у, м. — блюдечко. Налій рабёнку чаю ў ісподак (Цяпіна, Чаш. р.). ІСПОДКІ, ж. — вязаные рукавицы. Надзень іспоткі, а то холадна (Стралкі, Беш. р.). ІСПОДНІ — нижний. Палажылі ісподнія снапы (Іванск, Чаш. р.). ІСПОДНІК, а, м., ІСПОДНЯ, ж. — нижняя юбка. Адзень ісподнік (Слабодка, Беш. р.). Абцягні ісподню, а то віднеецца (Бабінічы, Віц. р.). ІСПОЛ, у, м. — часть реки вверх по течению от плотины. У нас плахей іспол (Сутокі, Лёз. р.). ІСТАСЬЦЬ, ж. — сущность. Істасьці у іх ня дойдзеш (Лужасна, Куз. р.). ІСТОПКА, ІСЬЦЁПКА, ж. — курная хата для хранения корнеплодов и овощей. Сёлета у істопкі памерзла бульба (Стралкі, Беш. р.). Бацька пайшоў у ісьцёпку малоць, бо там нашы жорны (Луб'ева, Аз. р.). ІСТРОП, у, м. — стропила. Ужо істроп на крышу гатоў (Карма, Куз. р.).