ЗАКАСАВАЦЬ, дзс.—вычеркнуть. Закасуй яго—ён хварэіць і больш ня прідзіць (Горавічы, Куз. р.). ЗАКАСАЦЬ, дзс. — засучить. Закасай рукавы (Ульлянавічы, Сен. р.). ЗАКАЎНЕРЫЦЬ, дзс. — взять за воротник. Я цябе закаўнеру зараз (Берашоўцы, Беш. р.). ЗАКАХАЦЦА, дзс.—влюбиться. Дужа яна закахалася (Дубнікі, Сен. р). ЗАКАЦІЦЦА, дзс.—закатиться. Як сонца закоціцца, вылізаюць рапухі (Навікі, Беш. р.). ЗАКАЧАНЫ — замаранный. Прышла дадому закачаная ў гразь (Храпавічы, Куз. р.). ЗАКАШЛЯЦЬ, дзс. — начать кашлять. Нешта мае дзеці закашлялі (Лужасна, Куз. р.). ЗАКАШТАВАЦЬ, дзс.—попробовать на вкус. Закаштуйце маіх бліноў (Лук'янова, Сен. р.). ЗАКІДАЦЬ, ЗАКІНУЦЬ, дзс.—забрасывать, забросить. Нада на гумне закідаць усе ямкі зямлёй (Капцы, Сен. р.). Закінуў куды-та —ніяк ні найці (Дрыкольле, Куз. р.). ЗАКІЛЗАЦЬ, дзс. — внуздать. Закілзай каня, бо пудлівы (Падбярэзьзе, Віц. р.). ЗАКІТАВАЦЬ, дзс.—замазать оконной замазкай. Трэба закітаваць вокны (Кузьміно, Сен. р.). ЗАКЛАД, у м.—пари. Ну, пойдзем у заклад, што мая праўда (Марцінкава, Куз. р.). ЗАКЛАДЗІНЫ, ж.—основание, закладка дома и др. Учора ў іх закладзіны былі (Глебаўск, Сен. р.). ЗАКЛЕТАК, у, м.—пристройка к клети. У заклетку палажы ворчык (Мікалаёва, Сір. р.). ЗАКЛЯТЫ — заклятый, заколдованный. Ні пайду я туды ночы: месца заклятае (Крынкі, Выс. р.). ЗАКОЛКА, ж.—шпилька, заколка. Дай мне заколку ў валасы (Глебаўск, Сен. р.). ЗАКОСЬНІК, а, м.—шафер. Ён папрасіў мяне на вясельле закосьнікам (Калышкі, Лёз. р.). ЗАКОТ, у, м.— фронтон. Закот зрабіў з дошчак, а ні бярвеньня (Матушова, Лёз. р.). ЗАКРАСА, ж.—приправа в кушанье, чаще жировая. Сала вышла і на закрасу нічога нет: ядзём поснае (Суднікі, Куз. р). ЗАКРУТКА, ж. — вертящаяся задвижка. Хуць закруткай, а усё-ж запёрта (Сукрэмна, Сен. р.). Запры вароты на глухую закрутку (Латыгаль, Сен. р.). ЗАКРУЦІСТЫ—курчавы. Авечка ты закруцістая! (Купіна, Віц. р.). ЗАКРУЦІЦЬ, дзс. — повязать, завернуть. Дзевяр закруціў сабе шалік на шыю (Белькава, Беш. р.). ЗАКРУЧАНЫ—запертый деревянным засовом. Закручаныя вароты на закрутку ня так трэба пільнаваць (Сукрэмна, Сен. р.). ЗАКРЫЧАЦЬ, дзс.—закричать. Закрычалі, што ня трэба вязаць (Оўсішча, Сен. р.). ЗАКУЛЬГАЦЬ, дзс.—захромать. Мая сабака закульгала (Кузьміно, Сен. р.). ЗАКУРЫЦЦА, дзс.—1) задыметься. Ужо закурылася—гарэць будзе (Запрудзьдзе, Сен. р.; 2) начать идти дождю. Вун закурыўся дождж (Аськершчына, Беш. р.). ЗАКУТАК, а, у, м.—закоулок. Па закутках поначы бадзяецца (Адаменкі, Лёз. р.). ЗАКУЦЬЦЕ, н.—глушь, глухое место. Кум жыве ў закуцьці (Церабетаўка, Віц. р.).