ЗАБРУДЗЯНІЦЦА, дзс. — загрязниться. Гарлач саўсім забрудзяніўся (Чашнікі, Чаш. р.). ЗАБУБНІЦЬ, дзс.—заворчать. Апяць забубніў сваё (Навікі, Віц. р.). ЗАБУРЫЦЦА, дзс.—обрушиться. Трысьцен згніў і забурыўся (Заварацьце, Сен. р.). ЗАБУРЧАЦЬ, дзс.—заворчать. Забурчаў сабака — нехта йдзе (Стасева, Выс. р.). ЗАБЫВАЦЦА, дзс.—забывать. Я й забыўся, што ён сказаў (Чашнікі, Чаш. р.). ЗАБЫЛЬ — вдоволь. Ён мае забыль хлеба (Берасьні, Беш. р.). ЗАБЯЛЯЦЬ, дзс.—приправлять молоком. Поснае ядзім: нечым забяляць (Мяжа, Меж. р.). ЗАВАБЛЕНЫ — заманенный. Двох завабленых ваўкоу забілі (Красьніца, Чаш. р.). ЗАВАДНЫ—сварливый. Ніхто ня думаў, што ён такі завадны чалавек (Чыпуліна, Сен. р.). ЗАВАЖЫЦЬ, дзс. — стать весить. Мой парсюк заважыў 10 пудоў (Храпавічы, Куз. р.). ЗАВАДЗІЦЬ, дзс.—повредить. Сёньня не завадзіць пасеяць жыта (Косы, Віц. р.). ЗАВАДЗКІ—племенной. У яго коні завадзкія (Канавалава, Куз. р.). ЗАВАЙСТРЫЦЬ, дзс. — заострить. Завайстры карандаш (Оўсішча, Сен. р.). ЗАВАЛ, у, м., ЗАВАЛА, ж.— деревянная или железная дверная задвижка. Запрі дзьвері на завал (Жабяньцяі, Сур. р.). І завалу адламалі ў хаце (Дзяды, Сір. р.). ЗАВАЛІЦЦА, дзс.—упасть. Яна пайшла на вуліцу — можа там завалілася (Яноўшчына, Беш. р.). ЗАВАЛКІ, ж.— 1) железы. У дзядзіны за вушмі завалкі (Навікі, Беш. р.); 2) болезнь желез. Adenitis. Яго сьціснулі завалкі (Сянно, Сен. р.). ЗАВАЛОЖВАЦЬ, дзс.—заправлять. Завалож кашу салам (Навасёлкі, Сен. р.). ЗАВАЛЯШЧЫ — негодный к употреблению. Пасек заваляшчую саху (Сянно, Сен. р.). ЗАВАНЬ, ж. — залив. Трэба прайсьці з браднём у тый завані (Падбярэзьзе, Віц. р.). ЗАВАРАЖКІ, н. — ворота из отдельных жердей. Не забудзь залажыць заварашкі (Луб'ева, Аз. р.). ЗАВАРВАЦЬ, ЗАВАРЫЦЬ, дзс.—закаливать, закалить. Заварыў тапор у кузьні (Лужасна, Куз. р.). ЗАВАРКА, ж.—закалка. Заварка етага каваля нічога ня варта (Калышкі, Лёз р.). ЗАВЕДАНЬНЕ, н. — заведывание. Пад яго заведаньнем тое сталася (Лужасна, Куз. р.). ЗАВЕРТА, ж.—веревка, которой привязана оглобля к саням. Парваліcь заверты ў дарозе (Янавічы, Сур. р.). ЗАВЕСА, ж. — пластинка на крючках у двери. Трэба прыбіць завесы к дзьверам (Рудня, Аз. р.). ЗАВЕЯ, ж. — мятель. Сёньня была завея; многа навалілася сьнегу (Глебаўск, Сен. р.). ЗАВІДНА — засветло. Мы выехалі завідна, алі да сонца (Ісачкава, Аз. р.). ЗАВІДНА — завидно. Завідна пазірае на мае мяшкі (Лужасна, Куз. р.). ЗАВІДУШЧЫ — завистливый. Наш поп дужа завідушчы (Ст. Сяло, Куз. р.).