ДРАЧ, а, м. — 1) коростель. Crex pratensis Bechst. Драч заўсёды крычыць у жыце, або ў пожні (Пацкава, Сен. р.); 2) кнут. Вазьмі драч з сабой, тады каняга лепш пабяжыць (Вяжышча, Беш. р.). ДРАЧКА, ж. — 1) кухонная терка. Зьцзяры бульбу на драчку (Леніна, Сур. р.); 2) щетка с деревянными или железными гвоздями, на которой чешут лен. На гэтай драчцы ўжо ня спусьціш лёну (Шчарбакі, Сір. р.). ДРАЧОНА, ж. — лепешка из сырого картофеля с салом. Госьці елі драчоны (Асіпова, Аз. р.). ДРАЧЫЦЬ, дзс. — ласкать, нежить. Матка дрочыць сваю дачку (Луб'ева, Аз. р.). ДРЭВА, н. — дерево. Якое дрэва такі й клін (Стар. Беліца, Сен. р.). ДРЭННА — плохо. Мая ёуня дрэнна сушыць (Семянцова, Беш. р.). ДРЭННЫ — плохой. Ад Гарыўца да Каралевіч дрэнная дарога (Гарывецк, Сен. р.). ДРЭНЧЫЦЬ, дзс. — 1) беспокоить. Цябе нейкія чэрці дрэньчуць (Стрэлішча, Беш. р.); 2) заболевать. Мой хлопчык нешта стаў дрэньчыць, мусіць прастудзіўся (Ст. Беліца, Сен. р.). ДРЭНЬ, ж. — дрянь. Дрэнь, а ня чалавек (Вярхоўе, Беш. р.). ДРЭНЬНЕНЬКІ — плохенький. Сукно зусім дрэньненькае (Лукашоўка, Беш. р.). ДРОБЕЗЬ — 1) мелочь. Ні забыўся дажа гэту дробізь (Нямойта, Сен. р.); 2) мелкий скот. Пільнуй, каб дробіз ня быў у ерыне (Аўхіменкі, Беш. р.). ДРОБНЕНЬКІ — очень мелкий. Сена дробненькае — з дзятлінкай (Яноўшчына, Беш. р.). ДРОБНЫ — мелкий. Састаруюць маладу дробныя дзетачкі (Яноўшчына, Беш. р.). ДРОВЫ, н. — дрова. Нада ехаць у дровы (Лалыкі, Аз. р.). ДРОГІ, ж. — телега для возки снопов. Дайце вы мне дрогі прывясьці жыта с поля (Спасская, Сір. р.). ДРОЗД, а, у, м. — 1) дрозд. Turdus (розныя віды). Забіў дразда (Лужасна, Куз. р.); 2) горец земноводный. Polygonum amphibium L. У гародзе расьце шмат дрозду (Караліна, Беш. р.). ДРОНДЖЫКІ, ж. — телега для возки бревен. Ложыць брэўно на дронджыкі (Бікложа, Беш. р.). ДРОТ, у, м. — проволока. Ластаўкі сідзяць на дроце (Ходцы, Сен. р.), ДРУГАВЕЙКА, ж. — худшие, мелкие семена, полученные при вторичном веянии. У меня другавейкі вышла 2 гарцы (Лясьнікі, Сен. р.). ДРУГАДЗІЧКА, ж. — двухлетняя телка. Другадзічку ваўкі задавілі (Мікалаёва, Сір. р.). ДРУГАК, а, м. — двулеток. Бальшэнны другак (Лужасна, Куз. р.). ДРУГІ — второй. У другей вёсцы 45 хат (Латышы, Беш. р.). ДРУЖКІ, аў, м. — парни, сопровождающие жениха едущего за невестой. Дружкі з маладзенцам паехалі за маладухай (Альшанка, Чаш. р.). ДРУЖЫНА, ж. — гости жениха или невесты. Дружыны цэлы двор на вясельлійка панаехала (Алексінічы, Сен. р.). ДРУЗЛЫ — обрюзгший. Наш Іванька дужа друзлы (Сянно, Сен. р.). ДРУК, у, м. — печать. Друк нічога ня варт — цёмны (Лазукі, Чаш. р.).