ГРАБЯНЕЦ, а, м.— гребешок. Мой грабянец пакарабаціўся (Навікі, Беш. р.). ГРАБЯСТ, у, м. — жерди для зарешечивания крыши по стропилам. Мы цясалі грабяст (Застарыньне, Беш. р.). ГРАДА, ж. 1) гряда. У мяне сем град на гародзе (Лужасна, Куз р.); 2) штабель дров. Дровы склалі у граду (Оўсішча, Сен. р.). ГРАДКА, ж. — жердь у печки на которую вешают одежду, белье и проч. Павесь на градку (Гарадок, Гар. р.). ГРАДНІК, у, м.—подмаренник белый. Galium Mollugo L. Як я ведаю, граднікам нічога ня лечуць (Лазаватка, Сур. р.). ГРАДНІЧАК, а, м.—полки для посуды. Вазьмі латушку з граднічку (Бабінавічы, Выс. р.). ГРАДОВЫ—не совсем очищенный от мякины (хлеб). Градовы, хлеб нясмашны (Лёзна, Лёз. р.). ГРАЖНЯ, ж. — огороженная дорога. Скот ганяюць у поля па гражні (Сасонкі, Куз. р). ГРАЗА, ж. – угроза. Гразы ён не баіцца, пакуль не дадуць (Лужасна, Куз. р.). ГРАЗІЦЦА, дзс. — грозиться. І жалезнай сабількай грозіцца (Яноўшчына, Беш. р.). ГРАЗКА — грязно. На вуліцы гразка (Ісачкава, Аз. р.). ГРАЗКІ — 1) грязный. Дужа гразкі у нас памост (Лужасна, Куз. р.); 2) топкий. Не хадзі туды, там гразкае балота (Ісачкава, Аз. р). ГРАЗЬ, ж. — грязь. Вялікая гразь на вуліцы (Барсукі, Аз. р.). ГРАК, а, м., — грач. Corvus frugilegus L. Гракі населі на пожню (Навікі, Беш. р.). ГРАКНУЦЦА, дзс. — упасть, брякнуться, грохнуться. Ляцеў з валацні ды аб зямлю як гракнуўся, ажно дух заняло (Місьнікі, Куз. р.). ГРАМА, ж.—старожил. У грамы запытай (Дабрамысьль, Лёз. р.). ГРАМАДА, зб.—толпа. Грамада людзей сабралася, а яны ўсё б'юцца! (Латыгаль, Сен. р.). ГРАНАТОВЫ — гранатового цвета, темносиний. Я купіла гранатоваю хустку (Чашнікі, Чаш. р.). ГРАНІЦА, ж. —граница, межа. Ад Хвёдара, гэтай граніцай ідзі (Яноўшчына, Беш. р.). ГРАНІЧНІК, а, м.--пограничный житель. Гранічнікам жыў тады пры панскім полі (Ходцы, Сен. р.). ГРАНКА, ж.— грядка на огороде. На гародзе вузкія гранкі (Дзямідавічы, Чаш. р.). ГРАЦАВАЦЬ, дзс. — ровнять, утаптывать. У садзе дарожкі грацуюць і пасыпаюць пяском (Павульле, Чаш. р.). ГРАЦЬ, дзс.—играть. Грай, мы будзем гуляць (Навасёлкі, Сен.р). ГРАЧЫШНЫ—гречневый. Купі грачышных круп (Пустынкі, Сен. р.). ГРЭБАВАЦЬ, дзс. — брезгать. Кум, калі не грэбаеш, дык еш (Асіпова, Аз. р.). ГРЭБЛА, н.—железная щетка, скребница для чистки лошадей. Іван узяў грэбла й шчотку чысьціць каня (Сьвеча, Беш. р.). ГРЭБЛЯ, ж.— плотина, вымощенная деревом и проч. дорога в болотной местности. На гэтай грэблі заўсёды гразь (Забор'е, Сен. р.). ГРЭЦКІ — гречневый. Грэцкія крупы — смачныя (Дзямідавічы, Чаш. р.). Смачна грэцкая каша (Сухарукава, Аз. р.). Пар. грачышны.