глуміць мне галаву (Міхалі, Куз. р.). ГЛУПСТВА, н. — глупость. Глупства гародзіць—нечага слухаць (Дубнікі, Сен. р.). ГЛУХАЯ АЛЕШЫНА—черная ольха. Alnus glutinosa Gaertn. Сьсеклі глухую алешыну(Стрэлкі, Беш. р.). ГЛУХАЯ СТРАКІВА — львінохвост. Leonurus Cardiaca L. et L. Marrubiastum L. І ў сене пападаецца глухая страківа (Адаменкі, Лёз. р.). ГЛУХІ—глухой. З глухім доўга ні пагаворыш (Лужасна, Куз. р.). ГЛУШЭЦ, а, м. — глухарь. Tertao urogallus L. Глушэц цяпер рэдкая птушка ў лясох (Заронава, Куз. р.). ГЛЫБАЧЭЦЬ, дзс.—становиться глубже. Пасьля дожджу наша рака скора глыбачэіць (Лужасна, Куз. р,). ГЛЫБЕЙ—глубже. Выкапай яму глыбей (Запрудзьдзе, Куз. р.). ГЛЫБІНЯ, ж.—глубина. Ніхто глыбіні ня мераў (Ваўкарэзіна, Гар. р.). ГЛЫБІЦЬ, дзс.—углублять. Ну, будзем далей глыбіць, а то гэта вада яшчо плахая (Марчонкі, Сур. р.). ГЛЫБОКІ—глубокий. Тутацькі глыбокае месца (Крынкі, Выс. р.). ГЛЫНУЦЬ, дзс. — проглотить. Глыні трохі вады: можа адыйдзе (Доўжа, Куз. р.). ГЛЫТАНІК, а, м. — глоток. Два глытанікі ўхапіў (Высачаны, Выс. р.). ГЛЫТАЦЬ, дзс. — глотать. У горле баліць — глытаць ні магу (Косьцьева, Выс. р.). ГЛЯДЗЕЛКА, ж.—зеркало. Падай сюды глядзелку (Вяжышча, Беш. р.). Пар. люстэрка. ГЛЯДЗЕЦЦА, дзс.--смотреться. Дзеўка глядзіцца ў люстэрку (Госьміра, Сен. р.). ГЛЯДЗЕЦЬ, дзс. — смотреть. Я не магу глядзець на сонца (Рудня, Аз. р.). Што вы скоса глядзіцё? (Пустынкі, Сен. р.). ГЛЯК, а, м.—круглый кувшин с узеньким горлышком. Гляк стаіць з газай (Стаішча, Чаш. р.). ГЛЯНУЦЬ, дзс, — посмотреть. Глянь, Ванька, якая птушка! (Шарыпіна, Беш. р.). ГЛЯНЦ, у м.—блеск. Бач, навёў глянц на боты! (Смалякі, Гар. р.). ГМІНДА, зб.—орава. Пакуль я супакою сваю гмінду (Сукрэмна, Сен. р.). ГНАІЦЬ, дзс.—1) унаваживать землю. Стараўся, гнаіў зямлю, а цяпер няма ведама каму застанецца (Буева, Куз. р.); 2) гноить. Дождж гноіць сена каторы дзень! (Лужасна, Куз. р.). ГНАЦЬ, дзс.—гнать. Гані гусей у поле (Рудня, Аз. р.). ГНЕВАЦЦА, дзс — сердиться. Ты на яе ня гневайся (Чараўкі, Сен. р.). ГНЁТ, у, м. — 1) камни или бревна для натискания льна в мочке. Вязі гнёт і націсьні лён у сажалкі (Утво, Куз. р.); 2) толстая жердь придавливающая дрань, доски на крыше. Гняты нада паправіць на крышы (Бабінавічы, Выс. р.). ГНЁТКА, ГНЯТУЧКА, ж.—натужный понос. Diarrhea. У яго гнётка (Сянно, Сен. р.). Каб палячыць чым — гнятучка ў яго (Сянно, Сен. р.). ГНІДА, ж.—яйцо вши. Вошы елі ды й гнідам пірідалі (Навікі, Віц. р.).