Дух прысутнасць пры непажаданасці — званне п., іран.; пах п., груб.; прысуствія п., руск., іран. Ні хачу дайжа духу яго ў сваёй хаці. Убірайся етыю ж мінуту, і каб твайго званьня тут большы ні було. А я гыварю, яго паху ў мяне зь естыга дня ня будзіць. Ой, як яно мне важна тут, яго прісуствія. Душа душа, жыццё ў слабога, хворага — дух д., іншаск.; чар д. у вельмі слабога; званне д. як адзінае, што засталося, іншаск. Толька што яшчэ душа дзяржыцца ў целі, а так ён ні жылец. Высых, выпітріў, у чым тэй дух дзяржыцца, а дуроў ні кідаіць. Я ж гываріла, айдзе тэй чар будзіць дзіржацца, хадзіў, як жывэй мярцьвец. Адно званьня, што мальчына, ды вочы блішчаць, а есьць нічога ня есьць, носіцца аць цімна ды цімна. Ездзіць ездзіць, перамяшчацца пры дапамозе сродкаў перамяшчэння — катацца, катаць е. дзеля прагулкі, без мэты, іншаск.; раз'язджаць, раз'язджацца е. у розныя месцы дзеля забавы, іншаск., неадабр.; раскатываць, раскатывацца е. дзеля забавы, пышна, іран.; калясіць е. шпарка без мэты ў розныя месцы, асудж.; насіцца е. шпарка, іншаск., неадабр.; лётаць (лятаць) е. вельмі шпарка, іншаск. Відзілі яго, езьдзіў нешта па полю, зразу пыт Пірядніна, а тады ў бок Лешчынкі паехыў. Кытаіцца увесь дзень ны лісапеці. А што яму дзелыць?— кытаіць сабе і знаць нікога ня хочыць. Куды такой ляпёхі рызьіжджаць вярьхом? Рызьіжджаіцца ланка сы сваім мужуком, гресьць іціць ня йдзець. Калі мне ёсьць рыскатывыць, работа гаріць. Як жа я прімоўчу, калі рыскатыюцца, а ты на іх ірьвіся. Кылясіць ты ўжо дужа ладна наўчыўся, каб работыць так. Глядзі, будзіш так насіцца — зьверніш гылаву. Лётылі усю ноч пы Пыдгародзьдзю. Чаму ім ні літаць — конь разьеўся як лялька і самі выгуліліся.