саабшча, саўмесна г. сумесна, руск.; арцеллю г., зладжана; калякцівам г., зладжана, неалаг.; талакою г., спецыяльна скліканым; скопам г. вялікім, бязладным, рэдкаўж.; араптам г., зладжана, уст., рэдкаўж. Калі ім було дужа рыссаджывыцца, трошку глыданулі ны хаду і гуртым пыдаліся ціряз речку. Гуртом ім апетывыць етый чугунок раз-два. Ходзюць вун гурьбою с кынца ў канец па вуліцы. Кылі разым возьміціся, дык етыя палкі вам згуртуваць і дзелыць нечыга. С пыдмітайлыю ўмесьці я і стыяць дайжа ні хачу. Цэлую кучыю зыявіліся, вічарінык ім нехта нуспруўляў. Гамузым высунуць — дык ім тую бульбу схваціць і дзелыць нечыга. Прільнулі роім, глянь-ка, сколька коп пыставілі. Проста табе нехта глузьдзіў, айдзе тэя карюзьлікі сыыбшча возьмуцца. Хто там што саўмесна дзелыць станіць — хлюндра, бэньсь і бырдадын? Арцельлю як прільнулі, дык і такую цэль быйстра склалі. Дружный у іх народ, за ўсё ўсігда кылікцівым бяруцца. Ныляцелі тылакою, ны пыўдня тае работы було. Во гыварілі, што будзім скопым, — аж удваіх явіліся, і большы каб лялька. Што ні бяруцца дзелыць, яны ўсігда араптым. Даглядаць даглядаць, ажыццяўляць догляд — прыглядаць д. клапатліва; глядзець д. час ад часу; ухажываць д. старанна; ухаджываць д. старанна, уст.; валхвіць, бянтэжыць д. з асаблівым важданнем (дзіця), неадабр.; цацкацца д. з празмернай увагай, неадабр.; нянчыць д. з празмернай увагай, іншаск., неадабр.; песціць д. з асаблівымі клопатамі і ласкай; аглядаць, абглядаць д. утрымоўваючы. Ладна ўжо, едзь, пару якіх дней і я буду тваю доінку дыглідаць. Як ні пріглідаю, а нешта дужа німа яблынкым расьценія. С самыга раньня лі яго тыўклася, глядзела, а тут нада і на двор выскычыць глянуць, — ужо абедзьдзя, а я і ні агрішалыся. Каторый год ляжыць Хадоска пластом, меншыя за ёю ухаджывыіць. Так ужо за імі ухажывыю, што ім нічога ні нада. Валхвіла яго, валхвіла, дык ён і адзьдзячыў. Умалку бянтэжыла — цяперя бянтэж. Цацкыйся, цацкыйся, думыіш, якей узнык будзіць. Нянчыла гадоў ды пяці, з рук ні спускала. Дзіравенцы так сваіх ня песьцюць, як ты дурісься.