куплёныга, і сымытканыга. Сыбраў мокрыя шмоцьця ды вун выкінуў ну бульбоўнік,—нада на сонцы разьвешыць. Домна разьвесіла сваё шалуп'іцьця, каб усе людзі відзілі, і сушыць. Я ж відзіла тваё ныдзіваньня, на хворысьці пад вербыю ляжыць, а ты ішчыш ветра ў полі. Ні бузуй форму, чысьціць зы цябе дужа ніхто ні станіць. Вазьмі хорму, прібярі у шкап, тут звыляіцца. Абмундзірываньня зьняў, павесіў акуратнінька і палез ны хату. Пірібраў ба вун амуніцыю, ныдзіваць жа будзіш. Гатоў ныряды, вічарінка будзіць, зы гырманістым паехылі. Пыкажы, пыкажы свае абряды,— хырашо, нічога ні скажыш. Чаго ты кінуў свае пріборы пысярёд хаты, я ж зы табою ня буду ухаджывыць. Любіць, каб уборы яму спруўлялі, а бярежч саўсім ні бірягець. Хувай сваё ныріджаньня, січас саўсім ня ўремя зь ім вазіцца. Як жа, мне тваё абріджаньня дужа важна, толькі пры яго і думыю. Уськінь вун сьвісты на шост, ніхай прасохнуць. Якея былі мутузы — знасіла, цяперя нада узноў думыць троху ны адзёжу ўзьбіцца. Ні хадзі ў шкумутах, надзенься, як усе людзі ныдзяюцца. Нымачыла шайку рубцоў, нада будзіць вічарком пірісьцірнуць. Вун тваё хвярюб'я на лесьвіцы вісіць. Ны транты зываліўся і сьпіць, тут яму ўся й вічарінка будзіць. Хадзіў нейкій партнэй траньня троху пірятрёс,—зь яго й масьцір ня дужа каб сьпецный. Бырыхла троху ёсьць, надзецца можна. Купляіць бырахольля ўсякыя, справіў ба путных сколька адзежын. Зы пасьледнія гады троху абжылася, і с тряхольля сёя-тоя купіла. Ходзіць у лахмоцьці як старіц сапрыныўській, а грошы ўсё бірягець, склыдаіць. Ікая там адзежа, рызьзё адно, большы нічога. Нуспруўляла троху тряпык, ёсьць што надзець і ны вічарінку, і ў горыд, і ны свадзьбу. А ёсьць тріп'я, надзецца можна, калі яго дужа надзеніш. Ляжыць вун цэлыя тваё тряп'я, ніхто яго ня трогыў. Купілі ў скрысеньня адзёжный шкап, хуць рясься ня будзіць выляцца ды па сьценых вісець. Сыбярі старьё ды зьвяжы ў вузіл, будзіць тряпышнік езьдзіць, дык здасі, ныдзіваць там ужо нечыга. Якея там дужа пріборы, так, шкумацьця. Кініць-рініць шкумацьцё, пыльныя і выляіцца. Якоя було пляхоцьця, усё пірямыла. Ці ні пыт пряслым забыў сваё плівуціньня. Шырабурья кучыю ляжыць, прусушыць нада. Прібярі троху шальлё, можа, хто ў хату зайдзіць. Пірямый шыльля і пірісушы, пыліцца кыряўкымі. Ні трясі шкумаціньнім лі гаршкоў, пытпіряжыся.