ехыць, маліц нічога там ня зьдзелыіць. Мы ўжо самі узьвесілі, што к чаму. Яны ня ты, перша чым брацца, абмазкуюць усё пы пырядку. Нада мызкамі раськінуць, на што йта пахожа будзіць. Пышывалі мызкамі, пышывалі, большы пользы будзіць. Каб мызкамі пышывяліў, ны надворьі б адзёжы ня кінуў,— сушыся цяперіцька. Аб'еддзе аб'едкі, рэшткі недаедзенага жывёлай корму (сена, саломы, трасянкі) — аб'едкі, воб'еддзе, воб'едкі, недаедкі, недаеддзе, выбаркі а., з якіх жывёлай выбрана лепшае; астаткі, астатак а., пакінутыя жывёлай па прычыне сытасці. Сыбярі аб'едзьдзя, ніхай ні гамзіцца ў гной. Прібраў вун аб'едкі ў вугалок, ніхай пыліжаць. Нябось ты, нюхнула цёлка, што ета воб'ідзьдзя, і ні блізка. Растрёс воб'ідкі пад ногі, куды я іх дзену. Сыбраў нідаедкі ў карзіну, пыстаіць галодныю, дык зьесьць. Пірякінь каровіна нідаедзьдзя аўцам, яны яшчэ троху папорюцца. Убухыў каню ахапык сена як зыхваціць, а ўраньні глянуў — там адны выбыркі. Сыка ні сыка, а ўсё паела за ныч,— шчэпыць астаткыў. Якей там астатык, трухні пад ногі, ня будзіш жа насіцца упярёд-нызад. Абжыцца абжыцца, нажыць неабходнае — абглёдзецца, аглёдзецца а. крыху, набыўшы самае неабходнае, іншаск.; абчысціцца а. крыху, набыўшы самае неабходнае, іншаск., абмеж.; акапацца, акапашыцца а. у гаспадарцы; акапіравацца а., асеўшы надоўга; ачухацца а. крыху пасля нягод; абчухацца а. крыху пасля нягод, малаўж.; абгарнуцца а. у маёмасці; прычапурыцца а. уборамі, іншаск., жарт.; устаць (стаць, падняцца) на ногі а. нядаўна. Ай, як-небудзь абжывесься, у мяне вун ні тыкая біда была і цэла, а пацьцёлык піріжывецца. Посьлі вайны нічагенічка ні асталыся, а тады патроху абгледзіліся — і хату пыставілі, і на скот узьбіліся. Ого, агледзілыся, жывець пріпіваючы. Зыхадзіла к ім, глядзела, жывуць нічога, апчысьціліся. Акыпаўся сь сям'ёю, усё ўжо ёсьць, можыць жыць. Нябось, акыпашыўся: і цілівізыр, і мытацыкыл свой. У Каробчыні прістаў у зяці, акыпіруваўся