АРАШАЦЦА (арішацца), -а-юся, -а-ісься; незак. 1. Рашацца, развязвацца (пра задачу). У мяне зыдачы арішаюцца: раз-два — і гатова. 2. Адважвацца, асмельвацца. Доўга ні арішаўся жаніцца, усё выбіраў, пірібіраў, каб па ўкусу. 3. Гінуць, знішчацца. Ці лёгка було глядзець, як усё арішаіцца, гаріць. 4. Вар'яцець. АРАШАЦЬ (арішаць), -а-ю, -а-іш; незак. 1. Рашаць, развязваць. Арішаю-арішаю — і нічога ні выходзіць. 2. Знішчаць. Куры кажнаю вясну арішаюць гряды. АРАШЫЦЦА (арішыцца і аряшыцца), -ш-уся, -ш-ысься і -ш-ысь-ся; зак. 1. Рашыцца, развязацца (пра задачу). Толька сеў—і зыдача арішылыся. 2. Адважыцца, асмеліцца. Арішуся паехыць адна: даёду зь людзьмі. 3. Загінуць, знішчыцца. Прібеглі — усё аряшылыся, адны гылавешычкі тлеюць. Зы час усяго арішыўся. 4. Звар'яцець. Арішылыся вума з горя. АРАШЫЦЬ (арішыць і аряшыць), -ш-у, -ш-ыш і -ш-ыш; зак. 1. Рашыць, развязаць. Ці мы ўдваіх ні арішым? 2. Знішчыць. Глядзі, каб сьвіньні ня вырвыліся: арішуць бульбу. Немцы майго зыбралі, пыгналі і нейдзі арішылі. Паліцэйскія раз наехылі і арішылі ўсё хызяйства. АРЦЕЛЬНЫЙ прым. Кампанейскі. Прііжджалі нідаўна з маім тыварышы — во арцельныя хлопцы. АСЁЎКА ж. Высеўка. Мука нічога памеліна, асёвык пасьці німа. Пыдмялі ўсё чыста, ні асёўкі ні асталыся.