ВАЎКАЧЭЧА (ваўкачэча) жан., толькі ў адз., зборны ад воўк. Ваўкачэча ў піліпаўку цягаяцца. Поб. ВАШАН (вашан) мужч. Ад вош. 1. Маленькая вош. 2. Літота пры ацэнцы малой хатняй жывёлы. Два вашаны гадую (двух маленькіх кабанчыкаў). Сл. ВЕДРАНА (ведрана і ведрано). Зорна і ясна (на небе). На небе ведрано-ведрано. Ведрано—ето багато зорак, ясно ўночы, зорно. Кл. Параўн.: ядрана. Кліны Бялыніцкага раёна. Параўн.: рускае вёдро. ВЕЗАЦЬ (везаць) -аю, -аеш. Неадабральнае. Няўмела рабіць што, квэцаць (галоўным чынам пра гатаванне страў). От, везае, а ні робіць. Навезала, што хіба толькі парасятам. Кл. ВЕКА (века і веко) ніяк. Крышка скрыні, дзежкі. Веко раскідаласо. Кл. Гл. абечка. ВЕЛІЦУЗАЗНЫ (веліцузазны). Побач з вялізазны, з адценнем — большы за вялізазны. Кл. ВЕРАБІНА (верабіна) жан. Рабіна. Верабіну на дужку зрэзаў. Верабін селята багато. Кл. Часцей — арабіна. ВЕРАЎЧАНЫ (вераўчаны). З вяроўкі. Вераўчаны гуж. Вольн. ВЕРАЎЧЫНА (вераўчына) жан. Кавалак, абрывак старой вяроўкі, якую нельга назваць ні ўласна вяроўкаю (гл.), ні повадам (гл.), ні вожкамі (гл.). Найдзі вераўчыну. Байл. Вераўчынаю прыкруці. Кл.