Адпав. у руск.: КОГО ЧЕСТЬ (слово) НЕ БЕРЁТ, ТОГО И ПАЛКА НЕ ПРОЙМЁТ; КТО ЛЮДЕЙ НЕ СТЫДИТСЯ, ТОТ И БОГА НЕ БОИТСЯ. ДРУГІ БАРАН — НІ "БЭ", НІ "МЯ", А ЛЮБІЦЬ ГУЧНАЕ ІМЯ Паходзіць з байкі Кандрата Крапівы "Дыпламаваны баран" (1926): Ў адным сяле (не важна — дзе) Хадзіў Баран у чарадзе. Разумных бараноў наогул жа нямнога, А гэты дык дурней дурнога — Не пазнае сваіх варот; Відаць, што галава слабая. І вось "за дурасць гэту" яго "вучоным" празвалі "нейк на смех", а каб "двара не перабег", прывязалі на шыю "мету": "Вось,— кажуць,— і дыплом табе". Што гэта за дыплом Баран "ні мя", ні "бэ", аднак пачаў ім ганарыцца перад Кошкаю: "Дыплом я заслужыў, здаецца ж, галавою". Кошка адказала: Каб ты быў разумнейшы трошка Ды розумам раскінуць мог авечым, То ўбачыў бы, што ганарыцца нечым, Бо заслужыў ты свой дыплом Не галавой, а лбом. Другі баран — ні "бэ", ні "мя", А любіць гучнае імя. Другі, ліч. парад. да два.— Тут у знач. прым.: некаторы, які-н. Разм. Баран — традыцыйны персанаж народных казак і баек, дзе заўсёды ўвасабляе тупасць і ўпартасць (у байцы К. Крапівы набывае яшчэ адну якасць — зазнайства).— Тут яшчэ (лаянк.): пра тупога, някемлівага чалавека. Ні "бэ", ні "мя"— тое, што і ні "бэ", ні "мэ" <ні кукарэку> н е в е д а ц ь, н е р а з у м е ц ь і пад. Акал. ці ў знач. вык. (пры апушчаным дзеясл.). Праст. Неадабр.— Зусім нічога (не разумець). Гучны, прым. Перан. — Які карыстаецца вялікай папулярнасцю, шырокавядомы. Імя, імя і імені, н.— Тут: вядомасць, папулярнасць, слава.