затанцуе; Няпраўда — згіне племя злое! — Калі ж та будзе свята тое? Хіба, як возьме нас матіла? Не наша, браіде, а іх сіла!.. Адно, брат, тут: старацца трэба Прыдбаць сваю скарынку хлеба, Бо люд зі кажуцъ: "Хлеб служачы Не надта добры хлеб,— сабачы!" (Я. Колас. Новая зямля). Герасім падышоў да газовачкі, якая стаяла на лрыпечку, і падкруціў крыху кнот.— Нясоладка жыдь у чужых людзей, мусіць? Дома лепш? — Дзіва што,— адказ;ша за мяне Герасімава жонка цётка Надзя.— Ты ж некалі сам у пастухі наймаўся. Помніш? — Помню,— прыцмокнуу Герасім.— Усё помню. Не дарэмна кажуць: "Батрачы хлеб — сабачы" (А. Якімовіч. Канец сервітуту). Адпав. у руск.; СЛУЖБА ДА НУЖА - НЕТ ИХ ХУЖЕ (Уст.); ТОТ НЕ ТУЖИТ, КТО НИКОМУ НЕ СЛУЖИТ. БАЧАННЕМ НЕ ЗЛОШШ ЖУРАЎЛЯ Журавель (жораў) — вялікая і лрыгожая птушка з доўгімі нагамі і шыяй, з доўгай прамой дзюбай. Даўжыня цела жураўля звыш аднаго метра, а размах крылаў дасягае двух метраў. У жураўля ад вачэй, па баках га лавы, на спіну ідзе белая паласа; на задняй частцы цемя, у патыліцы, чырвоная пляма. Жураўлі, — пералётныя птушкі, прылятаюцъ на Беларусь у канцы сакавіка, а адлятаюць у вырай у жніўні і верасні. Гэта рэдкая гнездавальная птушка. Найчасцей трапляецца на Палессі і ў Паазер'і. Насяляе звычайна глухія вярховыя і нізінныя бсілоты. Колысасць жураўлёў у прыродзс нсвялікая, тамуўбачыць іх можна вельмі рэдка. 3 вобразам жураўля ў народзе звязваюцца ўяўленні аб шчасці, удачы, шанцаванні. Злавіць жураўля. Ужыв. у прык.— Дасягнуць жадання, мэты. Адным жаданнем ці марай мэты не дасягнуць. Гаворыцца, калі хто-н. не прыкладае належних намаганпяў, каб даб'щца таго, што задумаў або павінен зрабіць