ШТО КАЖУХ, ТО НЕ ВАТА, А ШТО КАПУСТА, ТО НЕ ГАРБАТА Кажух — зімовае мужчынскае і жаночае адзенне, доўгая вопратка, якую раней шылі звычайна з нядубленых, а зараз — вырабленых аўчын. У зімовы час кажух больш надзейны за адзенне, якое падбіваєцца ватай і не вельмі доўга і добра ўтрымлівае цяпло, хоць і з'яуляецца больш прыгожым вырабам. Вата, -ы, ж. Ужыв. у прык. Перам— Цёплае зімовае адзенне на ваце. Капуста — тут: вараная страва з аднайменнай агародняй расліны. Капуста (капуснік) — традыцыйная ежа беларускага селяніна, неад'емны прадукт яго харчавання. Варыцца з дробна пакрышанай капусты, дадаюцца прыправы і бульба (гл. КАМУ ПА КАМУ, А КАМУ ДВА КАМЫ). Гатуюць з мясам або заскварваюць. Даўней у капусту дадавалі муку (рабілі заколоту"), каб менш спажываць хлеба, якога заўжды не хапала (гл. ЧАЛАВЕК ЕСЦЬ ХЛЕБ ТРАЯКІ: ЧОРНЫ, БЕЛЫ І НІЯКІ). Увесь асенне-зімовы сезон сялянскі абед не абыходзіўся без вэдкіх (першых) страў з гэтай гародніны, якая і дала ім назву капуста" ( п а р а ў н. у руск.: щи). У сваю чаргу, чай (гарбату) на беларускай вёсцы мала ўжывалі, найбольш пашыраным пітвом быў квас. Да таго ж капуста з'яўляецца больш каларыйнай, пажыўнай ежай, чым чай. Гарбата, -и, ж. Уст,— Чай. Адно адрозніваецца ад другога па ступені сваёй карыснасці, вартасці. а) Гаворыцца, калі што-н. грунтоўнае, надзейнае па сваіх якасцях (звымайна ў використанні) параўноўваецца з нечым вытанчаным, нетрывалым. Праехалі яшчэ вярсты са дзве, бачыць гаспадар, што паніча сталі дрыжыкі прабіраць, і пытае: — А можа, кажух, паніч, надзенєш? — А добра, бо штось халаднавата.— Даў яму кажуха апрануць, і едуць далей. Ужо і да двара блізка, ажно бачыць гаспадар, што паніч неяк бледнаваты, дык