шынкамі (гл. вяршынкі): Перш я надта любіў падсмітаннік, надта гнаўся за йім. ПЕРАПЕЧКА, ПІРАПЕЧКА ж., р. адз. -і, р. мн. перапеч, -ч-ак. Хлебная булачка. Перапечкі пякуць над полымем у той дзень, калі пякуць хлеб. Спікла рана пірапечак; у прыпеўцы — Поўна печ пірапеч, на прыпечку жар, жар. Сінонім — падпломанак: Падпломанак у нас мама звала. ПЕРНІК м., р. адз. -а, р. мн. -аў. 1. Пірог з мёду або паленага цукру, яек, салодкай смятаны, соды і мукі; коржык. 2. Пірог з жытняй мукі на салодкім малацэ і не патрабуе ні соды, ні дражджэй: Пернікі бізь нічога растуць. 3. З гароху: Пернік з гароху жоўцінькі. ПОЛІЎКА ж., р. адз. -і, р. мн. -в-ак. 1. Кіслая страва з рашчыны і варуць з грыбамі. Посная страва. 2. З крыві (свінскай) з мясам: Запіканая кроў у поліўцы. ПРЫКАЛОТКА ж., р. адз. -і, р. мн. -т-ак. Булён з мукой, крухмалам: Прыкалочываны булён. РАЎГЕНЯ ж., р. адз. -і, р. мн. -яў. Раўгені наробіць смачной, даець, як піва, у нос, пірагоў натаўчэць бульбянікаў. РУЛІ мн., р. мн. -ёў. Крышаны хлеб у салодкім або кіслым малацэ, у салодкай вадзе: Зробім рулёў; прымаўка — Рулі булку хлеба здулі. САЛАМЭХА ж., р. адз. -і. Ежа з вараных кіслых журавін і салодкай саладухі: Так ганяўся за саламэхай: «О, саламэшка!» ЦВІВАНІКІ мн., р. мн. -аў. Сухары, у якія дадаецца зрэзанае варанае мяса (раскатваецца цеста і ўвіваецца, укачваецца). ЦАДОВІКІ мн., р. мн. -аў. Бліны з цэду, аўсянікі. ЦЯПЦЯ ж., р. адз. -і, р. мн. -яў. Кіслая страва з крапівы: Наз'біраймо крапівы, зварым цяпці. ШАЛБАБОН м., р. адз. -у, р. мн. -аў. Фасолевы суп: Можа зварыш шалбабону. ШАПТУНЫ мн., р. мн. -оў. Салёныя агуркі без соку ўсярэдзіне, эморшчаныя. Якія пабітыя шаптуны. В. С. Януковіч ИЗ ЛЕКСИКИ ГОВОРА СЕЛА РОВБИЦК ПРУЖАНСКОГО РАЙОНА БРЕСТСКОЙ ОБЛАСТИ В говоре села Ровбицк Пружанского района Брестской области встречаются лексемы, которые представляют большой интерес для истории и этимологии славянских языков. БАЙРАК м. Рыхлая, несмолистая древесина сосны, растущей не на своей почве. З байракоў хату нихто ни ставит, ано (только) на дрова рэжут. БАЛДА ж. Нижняя ручка продольной пилы. Кудысь запарли балду, шчо налець нашли. БУНЬКА ж. 1. Пузыри на воде во время дождя. 2. Глиняный сосуд с узким горлом. 3. Нос (переносное). Як ни будзе вон цябэ слухаци, дай в буньку. ВИНДА ж. 1. Приспособление для поднятия тяжелых бревен. 2. Карусель на льду, состоящая из наглухо укрепленного колеса, длинной жерди, к которой прикреплены сани. ВЫГЛЕНДА ж. Вышка в лесу, на поле. Як залезеш на тую выгленду, то й Балавеж убачыш. ГЛЕЙЧАК м. Устаревший инструмент для определения вертикальной линии. ГЛЕНИ только мн. Связанные вместе 5—6 бревен для сплава по реке. Звязвали калотки, рабили глени и цягнули па рови да самаго поплава.