ПАХАДЖЭНЕЦ м. Выхадзец з пэўнай мясцовасці. З вясны 1906 года, пасля таго калі ў школах скончыліся работы, у Мікалаеўшчыну паз'язджалася многа настаўнікаў, пахаджэнцаў з гэтага сяла. Васемнаццатая гадавіна.
ПАХВАЛЁНЫ прым. у знач. наз. Прывітанне пры ўваходзе ў жылое памяшканне. Вайшлі ў хату дзед з Сымонам, Чэсць далі гаспадаром, Старасвецкім «пахвалёным» Прывіталі гэты дом. Новая зямля.
ПАХІБКА ж. Недагляд, памылка, хіба. Паны складаюць чамаданы, Лубкі-каробкі, дзе схаваны Паненак розныя прыпасы Для завівання, для падкрасы, Каб трохі зменшыць перашкоды, Пахібкі матухны-прыроды. Новая зямля.
Параўн. укр. похибка 'памылка, недагляд у чым-н.'
ПАХІЛАК м. Нябога, бядак. Гляджу — твар знаёмы. Прыгледзеўся — так: Пазнаў я яго па каптане. Ды гэты ж пахілак, худзенькі вахлак — Нябожчык наш, бацька твой, пане!!! Даняў. Усю гэту ноч ён спаў пагана, А колькі думак праплыло, То аднаму Бабру вядома, Ды тым пахілкам-бедаком, Хто, як Бабёр, не мае дома, Не мае ў людзі выйсці ў чом. З астрога на волю.
ПАХІЛЫ прым., перан. Няшчасны. Стары, паедзены чарвямі, На бок пахілены вятрамі, Глядзеў хлеў гэты старычынай, Пахілай доляй жабрачынай.. Новая зямля.
Похілы прым. 'пахілы', 'сагнуты, слабы, хваравіты' (ТС); пахілый прым. 'пахілы, сагнуты' (Мсцісл. Бялькевіч); похилый прым. 'згорблены, сагнуты' (Насовіч).
ПАХІНУЦЦА зак. Пакасіцца, нахіліцца ў адзін бок. Паляцеў бы ў луг, дзе Нёман Бераг точыць, мые.. Дзе над Нёманам старая Пахінулась хата, Дзе так многа пылу ўлетку, Дзе пяскоў багата. Хмары.
Пахінуцца зак. 'нагнуцца' (Чэрв. Шатэрнік); похинацьца незак. 'нахіляцца ў адзін бок' (Насовіч).
ПАХІНУЦЬ зак. Схіліць, апусціць уніз. Скончыў хлопчык казку-гора І галоўку пахінуў, Зноў Сымонку, як учора, Нейкі смутак агарнуў. Сымон-музыка.
Пахінуць зак. 'нагнуць' (Чэрв. Шатэрнік; Насовіч).
ПАХЛЁБКА ж. Поліўка; зацірка. Яны [здраднікі] ўзялі курс на немца, звязалі свой лёс з лёсам разбойніцкай немчуры і за чачавічную пахлёбку прадалі сваё сумленне. Здраднікі.
87 👁