Užo druhi dzień maly haryć, jak u vahni. Haspadar, ~ra. Naz. Ułaśnik majemaści. U nas starejšy brat haspadarom. Haspadarny, ~naha. Prym. Asoba, što rupicca, kab u haspadarcy ničoha marna nie traciłasia. Haspadarny ćałaviek i na małoj haspadarcy dobra žyvie. Haścić, ~ciŭ. Dz. nz. Być u haściach. Vučań tydziń haściŭ u dzieda. Hatavacca, ~vaŭsia. Dz. nz. Ładzicca. Treba hatavacca da žniva. Hatavacca, ~vaŭsia. Dz. nz. Varycca. Bulba ŭžo hatujicca. Zaraz budzim jeści. Hatoŭ, ~vaha. Prm. (karotki). 1) Pryhatavany. Ja ŭžo hatoŭ da raboty. 2) Hatoŭ — zamiesta: moža zdarycca. Nia jdzi, chłopic, u les, ato hatoŭ tam ciabie voŭk źjeści. Hatoŭka, ~ki. Naz. Najaŭnyja hrošy. Jon za dom płaciŭ hatoŭkaj. Haŭst, ~tu. Naz. Častka ježy, što možna za raz u rot pałažyć. Byk chapiŭ haŭst siena sa stoha. Havareń, ~rnia. Naz. Čałaviek achvočy da hutarki j šmat havora. Toj havareń jiznoŭ pryšoŭ. Havarki, ~kóha. Prm. Achvočy j zdolny da hutarki. Nu j havorki hety Jihnat. Jaho tolki svatam pasyłać. Havorka, ~ki. Naz. Hutarka, razmova. Jahonaja havorka — usia pustaja. Hedak. Prs. abo — Hetak. Taksama. U nas hedak havoruć, jak i ŭ vas. Henam. Prs. Choć niablizka, ale vidać. Henam pry lesia jość krynica. Henamka. Prs. Toje samaje, što j henam. Henamka ja byŭ, dzie hena dreva. Henuny. Prs. Tudy dalej. Paŭluk pašoŭ henuny, dzie heny stoh. Heny, ~naha. Zaj. Toj dalejšy, ale vidać. Heny čałaviek žyŭ u nas. Herac, ~rca. Naz. Ašukaniec, abśmiejaka, raspuśnik, krutaduch. Bo što bačyli hościki—hercy: i ziamlu, i lasy, i kilimy — ŭsio zabrali. (A. Har.) Hestka, ~ki. Naz. Pałoska palatna, što ušyvajecca ŭ kasulu nižej kaŭniara. U tej kašuli kaŭnier i hestka byli z prusčyny. Hestka, ~ki. Naz. Adrezanaja vierchniaja častka šavieckaha kapyła. Šaviec pierš vyniŭ hestku z bota, a tady staŭ vydzirać kapył. Heta, ~taj. Zaj. Jakaja tut. Heta dziaŭčyna naša. Heta, Złč. Heta ni ja pałažyŭ, ali heta dziaŭčyna, što tut stajić, pałažyła hetyja kviaty. Heta dyk štuka. Dziŭnaja niečakanaja pryjava. Heta dyk štuka, što voŭk sam uvaliŭsia ŭ studniu. Hetak. Prs. abo — Hedak. Tak jak jość. Hetak z pieśniaj, hetak.. (J. Kup.) Hetaksama. Prs. Paraŭnańnie. I ja hetaksama pracuju, jak i brat. Heta reč. Vielmi dobra. Moža, dziadźka, chočyš kvasu napicca? — A heta reč, davaj jaho siudy. Hetkava. Prs. Abyjakava. Darmo. Heta hetkava, što ty na rabotu ni pryšoŭ, ali čamu ty pierš ab hetym ni skazaŭ, što nia prydziš.. Hetta. Prs. Tutka. Siolita hetta pasiejim haroch. Hetulki. Prs. Paraŭniańnie. Mnie hetulki hadoŭ, kolki j tvajmu bratu. Hety, ~taha. Zjm. Toj, što kala nas. Hety koń dobry. Hibieć, ~bieŭ. Dz. nz. Pakutavać. Jon piać hod hibieŭ u kacecia. Hidka. Prs. abo — Hadka. Błaha, viernia varacać. Ad kałychańnia mnie stała hidka. Hidlivy, ~vaha. Prm. Asoba, što čutka reahuje na hidlivyja rečy, ci hidlivyja słovy. Heta Pruzyna nadta hidlivaja: uspomni jej pry jadzie rapuchu, dyk jina zvanituja. Hidota, ~ty. Naz. Hidlivaja reč, hledziačy na jakuju robicca hadka. Jon zavioŭ hutarku ab niejkaj hidocia. Hinda, ~dy. Naz. (Ad słova — hinuć). Chvaravitaja dziaŭčyna. Maja hinda dzień chodzia, a dva dni lažyć. Hirkać, ~kaŭ. Dz. nz. Vykidać siardztyja repliki. Našy maładyja sami miž saboj užo hirkać pačynajuć. Hlak, ~ka. Naz. Hlinianaja sudzina z vuzkim i karotkim ryłam. Vaźmi hlak i schadzi ŭ šynok pa harełku. Hlinianik, ~ka. Naz. Hliniany harščok. Na viačeru zvaryli hlinianik bulonu. Hlinišča, ~ča. Naz. Miesca, dzie kapajuć hlinu. Pryviazi voz hliny z hlinišča. Hładamira, ~ry. Naz. Čałaviek zajzdryvy na jadu. Ad hetaha hładamiry ničoha ni zastaniecca. 2) Zajzdryvy na bahaćcie. Hety hładamira choča ŭvieś śviet zabrać. Hładyš, ~ša. Naz. Hlinianaja sudzina dla małaka. Žban. Mama pastaviła kisnuć dva hładyšy małaka. Hłamazda, ~dy. Naz. Majstra, što vyrablaje z vyhladu niapryhožyja rečy, i ciažkija na vahu. Heny hłamazda, kali j zrobia viadro, dyk jaho biz vady ni ŭźniać. Hłamazdavaty, ~taha. Prm. Niedalikatnyja j niazgrabnyja vyraby. Maciej i skora robia j mocna, ali jahonaja rabota hłamazdavataja. Hłomzacca, ~zaŭsia. Dz. nz. Kali koni žartujuć miž saboj byccam kusajucca. Koń mianie hłamzanuŭ za ruku, ali ni ŭkusiŭ. Hłuchaja zakrutka. Zapory ź siaredziny sianiec zamiesta zasaŭki. Zapry dźviery na hłuchuju zakrutku. Hłuchoja žyta. Kali žyta parasło j vialikaje, ale kałasy pustyja. Na tarpianiščy žyta parasło vialikaja, ali hłuchoja. Hłum, ~mu. Naz. Marnavańnie. Zniščeń