dzie pavietra z kavalskaha miecha vychodzie ŭ horan. Dzie pavietra z dysy vylitaja ŭ horan, tam vuhalla haryć sinim ahniom.
Dyza, ~zy. Naz. Dziaŭčyna-padletak tonkaja dy vysokaja. A heta-ž dyza jašče biehaja za dziaćmi.
Dziacinicca, ~niŭsia. Dz. nz. Hetak kažuć, kali stary ci darosły robie ci havora padziacinamu. Hety stary pačynaja ŭžo dziacinicca.
Dziacinic, ~nca. Naz. Hetak łajuć padletka, što ź dziaćmi hulaje. Ty, dziacinic ź dziaćmi znašoŭ hulniu.
Dziacinstva, ~va. Naz. Dziciačyja hady. Dziacinstva — viasioły čas ŭ žyćci.
Dziacinstva pahaniać. Kali darosły stavie dziciačyja patrabavańni. Ty ŭžo vyras z čałavieka, a pačynajiš dziacinstva pahaniać.
Dziacišča, ~ča. Naz. Hramada dziaciej (u niełaskavym vykazie). A čaho tut heta dziacišča paźbirałasia? Chto jim pazvoliŭ tut być?
Dziaciuk, ~ka. Naz. Darosły chłopiec, kavaler. Dziaciuki spravili jihryšča.
Dziadula, ~li. Naz. Łaskavy nazoŭ dzieda. Dziadula pčoł pilnuja.
Dziady, ~doŭ. Naz. Naša staražytnaje śviata ŭ pamiać praščuraŭ. Našy papiaredniki ź vialikaj pašanaj adpraŭlali śviata Dziady.
Dziady vadzić. Uzajemna častavacca pierachodziačy z adnej chaty ŭ druhuju. Našy susiedzi cely tydzień dziady vadzili.
Dziadzina ~ny. Naz. Dziadźkava žonka. Dziadzina krosny tče.
Dziadzinic, ~nca. Naz. Panadvorak u majontku. Na dziadzincy stajali vazy.
Dziadźka, ~ki. Naz. Baćkaŭ i matčyn braty j kožny darosły mužčyna. Dzieci ź dziadźkam pašli ŭ hryby.
Dziaha, ~hi. Naz. Skuranaja šyrokaja z spronžkaj padpirazka. Dziadźka padpirazaŭ kažuch dziahaj.
Dziakavać, ~vaŭ. Dz. nz. Vyjaŭleńnie ŭdziačnaści. Ciotka nam dziakavała, što my jejnaju karovu papaścili.
Dziakuj, ~ju. Naz. Heta słova vykazvajuć za zroblenuju łasku. Dziakujam ni adbyć, a treba zapłacić. (Fal. Pryk.)
Dziańhub, ~ba. Naz. Hultaj, što marnuje pracoŭny čas. Z hetaha Michałki ni rabotnik, a dziańhub.
Dziańhubić, ~biŭ. Dz. nz. Marnavać pracoŭny čas. Vy, chłopcy, ni dziańhubcia, bo bačycia, što sonca nizka, a raboty jašče šmat.
Dziare nos. Chanaberycca. Hety Stalučok hultaj i durny, a jašče dziare nos.
Dziarnieŭja, ~ja. Naz. Drenna apracavanaja ziamla. Nima nadzieji, što na hetym dziarnieŭji paraście dobry lon.
Dziartucha, ~chi. Naz. Niavysokaje dreva z hustym suččam. Kala hetaj dziartuchi pracy šmat, a karyści mała.
Dziaruha, ~hi. Naz. Paścielnaja adziežyna z radna, šytaja ŭdvoje, jak vialiki miech. Pastoj kabyła: dziaruhi zabyła. (Fal. Pieś)
Dziarun, ~na. Naz. Handlar, uradoviec, śviatar ci lekar, jaki vymahaje z hramadzian vialikaj płaty za svaju absłuhu. Hety dziarun zaraz i skuru ździare.
Dziarun, ~na Naz. Chłopiec, u jakoha skora dziarecca adzieža. Majmu dzirunu adziežy ni naparacca: lacić jak na 'hni.
Dziarzon ~na. Naz. Vulej zrableny z došak, ale nie ramovy. Małaja piravaha dziarzona nad kałodaj.
Dziaŭbści, dzioŭb. Dz. nz. Chvatać dziubaj. Kury dziaŭbuć jačmień.
Dziaŭčo, dziŭčaci. Naz. Dziaŭčyna ŭ panižalnym vykazie. Tam niejkaja dziaŭčo aviečki pasie.
Dziažačka, ~ki. Naz. Vuzkaja skuranaja pałoska nad brylam u šapcy. Tata kupiŭ mnie šapku z dziažačkaj.
Dziažka, ~ki. Naz. Vuzkaja skuranaja padpirazka, jakoj mužčyny padpirazaŭjuć portki. Dziadźka kupiŭ sabie novaju dziažku.
Dzichciareń, ~ cirnia. Naz. Chvaroba dziciačaha vieku. Doktar kazaŭ, što ŭ hetaha chłapca dzichciareń.
Dzicianio, ~ciniaci. Naz. Dzicia. Niejkaja dzicianio ŭ łužynia boŭtajicca.
Dzič, ~ču Naz. M. r. Zarosšaja lesam i kustami dzikaje bałota. Tata ŭ dzičy kapiak siena nakasiŭ.
Dzička, ~ki. Naz. Dzikaja jabłyna ci jhruša. Na miažy rasła jihruša-dzička.
Dzička, ~ki. Baradaŭki ŭ koni. U Jankavaj kabyły na baku dzička.
Dzied, ~da. Naz. 1) Baćkaŭ i matčyn baćki. Dzied skazaŭ mnie kazku. 2) Staracubohi. Niejki dzied pašoŭ abčapaŭšysia torbami.
Dzied, ~da. Kalučaja raślina (Čartapałoch). Napar svajmu dziciaci ad spužańnia kalučaha dzieda.
Dziedačka, ~ki. Naz. abo — Dzidavička, ~ki. A kali parsiučok, dyk Dzidavik, ~ka. Śvinčo, što karmili da Dziadoŭ na miasa. Voŭk schapiŭ dzidavičku Janki Kancavoha.
Dziedźka, ~ki. Naz. Łaskavy nazoŭ dzieda. Pahavorym dziedźka ab ludziej bo ab nas ludzi ŭžo daŭna havoruć. (Fal. Pryk.)
Dziejić, ~jiŭ. Dz. nz. Rabić, tvaryć, dziejničać. Tut treba nia tolki havaryć, ali j dziejić.
Dziejić, ~jiŭ. Dz. nz. Apaviadać, razkazvać. Stary dziejiŭ, jak daŭna žyłosia.
Dziejkać, ~kaŭ. Dz. nz. Apaviadać niejkija nia peŭnyja naviny. Ja čuŭ na kirmašy dziejkali, što byccam maja być vajna.
Dziel, ~li. Naz. Vydzielenaja častka. Kali ty nas nia słuchajiš, dyk biary svaju dziel dy jidzi ad nas.
Dzie-ni-dzie. Prs. Vielmi redka. Dzie-ni-
80 👁