chadniu kala niejkaj raboty. Mama, kali uchadziłasia kala statku dy kala piečy, dyk prylihła adpačyć. Uchadzicca, ~dziŭsia. Dz. z. Vybicca z sił, stracić zdaroŭje. Stapan byŭ dobry chadyka i skakun, ali ŭžo ŭhadziŭsia, bo praz vulicu ni piarejdzia. Uchavać, ~vaŭ. Dz. z. Trymać pry sabie, uścierahčysia ad rastraty. Jon mieŭ hrošy, ali nia ŭmieŭ uchavać jich. Uchilacca, ~laŭsia. Dz. nz. Uścierahacca, unikać. Jon ustaŭnia ŭchilaŭsia roznych zvadak dy sprečak. Uchinuć, ~nuŭ. Dz. z. Uviarcieć. Uchini, dzietki, chleb u vabrus dy pałažy siarod stała. Uchmylacca, ~laŭsia. Dz. nz. 1) Koń uchmylajecca, kali choča ŭkusić. Koń na mianie ŭchmyliŭsia, ali ni ŭkusiŭ. 2) čałaviek uchmylajecca, kali choča zaśmiajacca. Dziadźka ŭchmylajicca, musia niešta śmiešnaja choča skazać. Uchmyłka, ~ki. Naz. Kali naciahnienyja vusny da śmiechu. U jaho na tvary źjaviłasia uchmyłka. Uchod, ~du. Naz. Upynak. Zamoranaść. Jon užo stary, ali na jaho uchodu nima: jon sam usiudy dahledzia, usiudy spraŭlajicca. Uchodać, ~daŭ. Dz. z. Zmahčy, asilić, skončyć. Zjeż usio, dzietki. — Nie, ciotačka, ja ŭsiaho nia ŭchodaju. Uchodzić, ~dziŭ. Dz. nz. Umiešavacca, pratandavać. Ja nia budu ŭchodzić u hetu spadčynu. Uchodzić, ~dziŭ. Dz. nz. Pačynać žyć u novaj chacie. Jany zaŭtra buduć uchodzić u novaju chatu. Uchodziny, ~naŭ. Naz. Chatniaja śviata. Pačastunak. Tadeŭščyki zaŭtra buduć spraŭlać uchodziny. Uchutać, ~taŭ. Dz. z. Ciopła uchinuć. Jina uchutała dzicia ŭ kažuch. Uciahnucca, ~nuŭsia. Dz. z. Pryzvyčajicca. Jon uciahnuŭsia ŭ hetu rabotu. Uciamić, ~miŭ. Dz. z. Zrazumieć, zdahadacca. Ja ŭciamiŭ čaho jon choča. Uciažku. Prs. Ciažarnaja. Ja tady była ŭciažku, jak brat pamior. Ucichamiryć, ~ryŭ. Dz. z. Uščunuć, uścišyć. Narešcia j hetaha zavadyaku ucichamiryli. Ucikać, ~kaŭ. Dz. nz. Biehčy ź niebiaśpiečnaha miesca. Zajic ucikaŭ ad sabaki. Ucioki, ~kaŭ. Naz. Pakidańnia niepažadanaha miesca. Ucioki kniazia K. Astroskaha z Maskoŭskaha pałonu. Ucisk, ~ku. Naz. Prymus, pryhniečańnia. Nialohka vyzvalicca narodu z-pad čužackaha ucisku. Uciskać, ~kaŭ. Dz. nz. Paniavolvać, pryhniatać. Taho narodu nichto ni ŭciskaja, jaki maja svaju nizaležnaju dziržavu. Uciskać, ~kaŭ. Dz. nz. Uščylniać, uviazavać. Padavaj parubień, budzim uciskać kalaśnik siena. Ucisnucca, ~nuŭsia. Dz. z. Praz siłu ŭleźci. My ledź ucisnulisia ŭ vahon. Učadzić, ~dziŭ. Dz. z. Zachvareć ad piečnaha čadu. Chłopic učadziŭ, dyk vanitavaŭ. Učałopić, ~piŭ. Dz. z. Ubić sabie ŭ hałavu. Jon učałopiŭ, što byccam jaho zvalniajuć z pracy. Učapicca, ~piŭsia. Dz. z. Mocna uchapicca abiedźviumi rukami. Pjany Ryhor učapiŭsia za dziadźku dy ciahnuŭ jaho ŭ karčmu. Učapicca, ~piŭsia. Dz. z. Jedučy vośsiu začapicca za plot ci za šuło. Chłopic vioz hnoj i začapiŭsia vośsiu za vuhoł. Učarepicca, ~piŭsia. Dz. z. Mocna abchapicca abiedźviumi rukami. Dzicia abiedźviumi rukami učarepiłasia za šyju matki. Učas. Prs. Jakraz u mieru, ni vialika ni mała. Pamier hetyja boty, kali jany tabie buduć učas, dyk ja jich kuplu tabie. Učas. Prs. U svajim časie: ni pozna ni rana. Dobra, što ty pryšoŭ učas, bo ja dla ciabie maju rabotu. Učaščać, ~čaŭ. Dz. nz. Časta naviedavać. Ty niešta staŭ učaščać da Supreja. Ci ni dali tabie tam źjeści niešta, abniesinaja kala staŭpa. (Fal. Zab.). Učerstvić, ~viŭ. Dz. z. Zrabicca ćviardym, čarstvym. Hety chleb učerstviŭ. Učynić, ~niŭ. Dz. z. Zrabić ciesta. Haspadynia ŭčyniła chleb. Ucynić, ~niŭ. Dz. z. Zrabić. Maryla Vasilu nisłavu ŭčyniła. (Fal. Pieś.). Udacca, udaŭsia. Dz. z. Być padobnym. Heta dziaŭčyna udałasia pa matca. Udacca, udałosia. Dz. z. Pašancavała. Jamu udałosia zabić vaŭka. Udać, udaŭ. Dz. z. Abvinavacić, nahavaryć. Hanna udała mianie tatu, što ja jejnyja ihołki parassypaŭ. Udača, ~čy. Naz. Vypadak, zdareńnie. Heta naša hetkaja udača, što chłopic udaŭsia błahi. Udadziny, ~naha. Prm. zavočna abvinavačany. Udadziny, jak zabity. (Fal. Pryk.) Udahodu. Prs. Kab dahadzić. Udahodu čužyncu, jany pradajuć svoj narod. Udakładnić, ~niŭ. Dz. z. Zrabić vyraźniej, dakładniej. Jon udakładniŭ heta pytańnie. Udarožycca, ~žyŭsia. Dz. z. U vadno miesca časta chadzić. Naš Adam udarožyŭsia kožnaha viečaru da Maciajonka chadzić. Udaŭnić, ~niŭ. Dz. z. Doŭha być na adnym miescy. Lačy hetu bolku, kab ni ŭdaŭniła, ato nia vyličyš. Udaŭniny, ~naha. Prm. Doŭha być na adnym miescy. Udaŭninaju chvarobu ciažka lačyć. Udavać, ~vaŭ. Dz. nz. Zavočna abvinavačavać. Ty mianie udavaŭ baćku, ali ty sam boli vinin za mianie. Udavać, ~vaŭ. Dz. nz. Ujaŭlać. Jon udaje siabie niejkim načalnikam.