Sumlenny, ~naha. Prm. Ščyry, spraviadlivy. Sumlennamu čałavieku ŭsie vieruć. Sumliŭ, ~vu. Naz. Niapeŭnaść, niedavier. Da hetaj naviny ŭ mianie sumliŭ. Sumyśla. Prs. abo — Zumyśla. Z namieram, śviadoma. Jon zumyśla nahu skalečyŭ, kab u vojska ni zabrali. Supolny, ~naha. Prm. Ahulny, što ŭsim naleža. Hety vyhan supolny. Supołka, ~ki. Naz. Tavarystva. Arhanizacyja. Silania arhanizavali supołku dla asušeńnia bałota. Suponia, ~ni. Naz. Žvity dratavany šnurok, abo vuzki remień, jakimi ściskajucca kleščy chamuta. U hetym chamucie nima suponi. Suravizna, ~ny. Naz. Pryrodnaja achvarboŭka samatužnych nitak i pałatna, sivoha ci rudavataha koleru. Vada j sonca vyciahavajuć suraviznu z pałatna. Suravy, ~voha. Prm. Niavybielenaje pałatno sivoha ci žaŭtavataha koleru. Heta kašula z suravoha pałatna. Susiedzkaja sprava. Sprava miascovaha paradku. Što koń snapy raskałaciŭ, dyk heta susiedzkaja sprava: damovimsia. Susła, ~ły. Naz. abo — Susołka, ~ki. Daŭna dzieciam rabili susłu z zasałodžanych chlebnych žvaloŭ. Daj dziciaci susłu: nichaj ni płača. Susmolić, ~liŭ. Dz. nz. Ślinić, ssać, absmoktavać. Dzieia stajić u stajonca i susmola bulbinu. Susvietny, ~naha. Prm. Z usiaho śvietu. Hety čałaviek maja suśvietnaja słavu. Sušniak, ~kŭ. Naz. Dreva ssochšaja na pni. Jon nasiek voz sušniaku. Sutoki, ~kaŭ. Naz. Miesca źlićcia dźviuch rek. Jany dapłyli da sutokaŭ. Sužeńka, ~ki. Naz. Zaručany dziaciuk. Malady sužeńka k tabie pryjechaŭ. (Fal. Pieś.) Svajak, ~ka. Naz. Svoj pa radni. Jon nam błizki svajak. Svajicca, ~jiŭsia. Dz. nz. Pryznavacca da svajactva. Jon choć i bahaty, ali svajicca da nas. Svajić, ~jiŭ. Dz. nz. Prysvojvać. Jon hetu knihu svajić. Svarka, ~ki. Naz. Uzajemny kryk-łajanka. U jichnaj chacia biaskoncaja svarka. Svarlivy, ~vaha. Prm. Achvotnik da zvadki. Leta svarlivaja, a zima žurlivaja. (Fal. Pryk.). Svarycca, ~ryŭsia. Dz. nz. Uzajemna spračacca, kryčeć. Kali mužyk z žonkaj svarycca, dyk u haršku trasca varycca. (Fal. Pryk.). Svavola, ~li. Naz. Nierazvažnyja drennyja dziejańni. Šmat ludziej haruja praz svaju svavolu. Svavolić, ~liŭ. Dz. nz. Paturać svajim drennym nałoham. Dzieci pačynajuć svavolić, kali nima starejšych u chacia. Svojski, ~kaha. Prm. Žyviola, što ludzi hadujuć. Heta kačka svojskaja. Svon, ~nu. Naz. Smurod. Z niabožčyka pašoŭ užo svon. Syć, ~ci. Naz. Sytaść, prybytak na ciele. Jon dobra žyvicca, dyk i syć biare. Sykać I, ~kaŭ. Dz. nz. Kali vužaku patryvožyć, dyk jana vydaje syčačyja huki. Vužaka sykała, kali ja stupiŭ jej na chvost. Sykae II, ~kaŭ. Dz. nz. Vykazavać siardzityja repliki. Matka da jaje havora łahodna, a jina na matku sykaja. Syńnia, ~niaha. Prm. Naležycca synu. Heta syńnia dziaŭčynka. Syrabojnia, ~ni. Naz. Vialikaja dvornaja budynina, dzie prysadžana małatarnia. Dvornaju syrabojniu piarun spaliŭ. Syrakvaša, ~šy. Naz. Śviežaje zakisšaje małako. Naš dziadźka lubiŭ jeści sarakvašu z bulbaj. Syramałotam. Prs. Kali małociać snapy niasušanyja ŭ vosieci. Siolita my ŭsio zbožža zmałacili syramałotam. Syramić, ~ci. Naz. Byčynaja ci końśkaja skura vyrablenaja biez kvasu. Susied vyrabiŭ skuru na syramić. Syravor, ~ru. Naz. šviežaja ralla, jakaja jašče nia vysachła paśla arby. My nikoli nia siejim žyta ŭ syravor. Syrec, ~rca. Naz. Niedaroblenaja skura, kali jaje kvas naskraź nie pramačyŭ. U vasiarodku hetaj skury šmat syrcu. Syrjo, ~ja. Naz. Usia sadavina j taja harodnina, jakuju jaduć syroj. Letam dzieci tolki syrjom i žyvuć. Syta, ~ty. Naz. Rassałodžany ŭ vadzie miod. Skupy j sytu šyłam mačaja. (Fal. Pryk.) Sytny, ~naha. Prm. Spažyŭny, karysny. Haroch sytny chare, jak dla ludziej, hetak i dla žyvioły. Syty, ~taha. Prm. Vykarmleny, ź vialikim zapasam łoju. Z sytych śvińniej šmat byvaja sałaniny. Syzma, ~my. Naz. Apuščanaja, zamazanaja, niaprycosanaja žančyna, što nia łučycca da ludziej. Syzma ty čornaja. Ad ciabie-ž buduć ludzi ŭcikać, kali vyjdziš na vulicu. Ś Ściać I, ściaŭ. Dz. z. Ścisnuć zuby. Chvory ad bolu ściaŭ zuby. Ściać II, ściaŭ. Dz. z. Zrezać śsieć. Kasiec kasoj ściaŭ kraski ŭ travie. Ściah, ~hu. Naz. Šar. Kali budynina stavicca la budyniny. Jahony šnur vuzki, dyk jon budynak stavia ŭ vadzin ściah. Ściahaŭja, ~ja Naz. abo — Ściažki, ~žak. Kudziela ź lonu-pahrebkaŭ, što byŭ zbłytany. My ściahaŭja namiaii try paviesmy j vosim ručejak. Ściahno, ścihna. Naz. Staradaŭnaja strava, pryhatavanaja z muki j kanaplanaha małaka. Babula ŭ posnyja dni varyła sabie ściahno.) Ści