ЖАРТЫ, КАЛАМБУРЫ, ПРЫГАВОРКІ Або грай, або грошы аддай. Рабчэня У.І., 1940 г.н., 1986. Заполле Кос. Так кажуць ляніваму музыку. Або сяк, або так, няхай будзе з рыбы рак. Голуб І.В., 1931 г.н., 1998. Скураты Квас. Пра згодлівага чалавека, зычлівага, што любіць пажартаваць. Абы ў цягнік трапіць, а месца знойдзецца. Міхнюк Г.Ф., 1942 г.н., 2001. Размеркі Стайк. Так кажа чалавек, поўны аптымізму, які ніколі не траціць надзеі на станоўчае развязанне справы. Ад капусты трыбух тлусты, ад бацвіння – пасі свіння. Лушчык В.І., 1930 г.н., 1985. Альшаніца Квас. “Капусту вараць з затаўкай, а бацьвіньня – поснае. Вось і пасылаюць пасьвіць сьвіньня, кап было чым закрасіць і бацьвіньня” (тлум. інф.). Бацвінне – страва з лісця сталовых буракоў. “Адкуль, дзеўка?” – “З Цягуж”. – “А замуж хочаш?” – “Чаму ж”. – “А кросны ткаць умееш?” – “Цьфу ты, ліха прычапілася”. Грудавы Р.А., 1904 г.н., 1984. Бялавічы Кос. Адразу з’ямо тваё, а потым кожны сваё. Ціток І.І., 1951 г.н., 1996. Заполле Кос. Так жартуюць, калі гуртам выконваюць якую-небудзь працу, а пад час абеду садзяцца есці ўзятае з дому. “А можа?” – “Можа надвое варожа”. Казімірчык А.П., 1928 г.н., 2001. Скураты Квас. У кожнай справе не варта спадзявацца на шанцаванне. “А ці добра было ў гасцях?” – “Ой, добра. Усяго было: і піці, і есці – толькі прымусу не было”. Шчурко Ф.А., 1926 г.н., 1999. Заполле Кос.