лі. Дварэц. Цепер усе свежэ хочуць, не хочуць даўне есць. Тураў. Памянш. свёжэнькі. Зобрала Наташэчкі свежэнькіх пяць подушэчок, шоб под бок собе подослала. В. Малешава. СВЕЖЫНА ж. Свежына. Напнуў я пружыны, будзе заўтра свежына. Сямігосцічы. Забілі кабана, свежына була. Хачэнь. СВЕКРОЎ ж. Свякруха. Свекроў моя хороша. Цераблічы. Свекроў — не родная кроў (прыказка). Верасніца. СВЕКРУХА ж. Тое ж. Моя свекруха шчэ жыве. Запясочча. Свекруха гледзіць усе хозяйство. Сямурадцы. Это моя свекруха так спевала. Кароцічы. СВЕНТОЯН м. Зверабой. Свентоян, казалі на его, а цепер называюць зверобой. По пучку неслі гэтого зверобоя, од семдзесят ліх казалі вон. Хачэнь. Колісь була хондзя, то ім курыліса, свентояном. Положаць на жар, вон дыміць, да гэтым падкурваліса. Там жа. СВЕНТОЯННІК м. Тое ж. Чэрнічы. СВЕРБЕЦЬ незак. Свярбець. У шыпшыны ў серэдзіне ек вошы, ек за пазуху закінуць, от свербяць. Запясочча. Рукі свербяць от коросты. Там жа. Да свербіць, да боліць, да печэ (як апячэш ногі ў жаберы). Кароцічы. Ек попрэе між пальцамі, свербіць. Альпень. Ваўка свербіць, сходзіласа вельмі. М. Малешава. Ек нос свербіць — чарочку піць (прыказка). Сямігосцічы. СВЕРБЯЧЫ дзеепрым. Які вельмі свярбіць. Там жабу пускаюць сліну свербячу — не купайса там. М. Малешава. СВЕРГУН, СВІРГУН м. Цвыркун, конік. Свергун цвісціць. Альшаны. На свергуноў беруцца плотачкі. Кароцічы. Світргун. Альпень. СВЕРДЗЁЛ, ШВЕРДЗЕЛ м. Свердзёлак. Есьцека свердзёл просты і е цэнтрык. Тураў. перан. Вертыкальны корань у пладовага дрэва. Куме, скажы мне, шчо мое яблоні долягўе, раскопалі ее, а ў ее свердзёл е ў земле, вўрэзалі кусок з корэня, то зародзіла. Луткі. Свердзёл ідзе ўніз, а убокі корэнё. Там жа. Швердзел. Запясочча. Памянш. свердлік. Такого свердліка поломаў. Верасніца. СВЕСЦЬ, СВЕСЬ ж. Сястра жонкі. Да беры мою свесць, да будом свое. М. Малешава. Паўлава свесць груповодкою робіць (пра звеннявую). Там жа. Дзе моя