тые немцы налецелі, нечысць. Верасніца. Нечысць усе грады полотошыла. Там жа. От нечысць вороб'е! П'ють вішні. Альпень. НЕЧЭПАЙКА ж. Бальзамін (садовая кветка). Нечэпайку як поворушыш, то пахне. Велямічы. НЕЧЭУНЫ прым. Нікуды не варты, заняпалы. Ек померла его жонка, то зусім нечэуны зробіуса. Пагост. НЕШЧАСЛІВУ прым. Нешчаслівы, няшчасны. Та мані навек нешчаслівая, як дзеці не удаліса. Верасніца. НЕШЧАСНІЦА ж. Няшчасная гаротніца. Вона бедна нешчасніца. Пагост. Тут война, а я ж нешчасніца — у мене ж чэцверо дзецей! Дварэц. НЕШЧАСНЫ прым. Няшчасны, нешчаслівы. Як красны, то той нешчасны (прымаўка). Старажоуцы. Як я нешчасна, то й мой род нешчасный. Мачуль. НЕШЧАСЦЕ н. Няшчасце. ∆ Нешчасце іх веда е. Пра неразуменне. Запясочча. НЕШЧО займ. 1. Нешта, штосьці. Я вас попытаю нешчо. Аздамічы. Нешчо холодное перэпоузло. Рубель. Есць, гукае нешчо унёчы, у нашом лесі е такё место. Луткі. 2. Чагосьці, чамусьці. Овечкі мэкаюць нешчо. М. Малешава. Міхалко, о Міхалко! — Чо? — Уставай. Нешчо воз без коня бежыц. Запясочча. 3. Неяк, як-небудзь. Давай, Насто, мы нешчо договорымса. — Давай. В. Малешава. Мо я нешчо твоему гору могла б помогці? Кароцічы. ∆ З нешчого. Няма з чаго. З нешчого робіць. Бярэжцы. НЕШЧОТНЕ прысл. Вельмі, надта. Нешчотне цеперэка печэ сонцэ, мо скоро дождж пойдзе. Кароцічы. Настаунікоу нешчотне богато у нас. Запясочча. Бясконца, бесперапынна. Колісь нешчотне глубоко було тут. Луткі. Гразё по вушы, дожджэ нешчотне! Верасніца. Без ліку, бясконца многа. Лядо зовецца, там нешчотне вутву несліса. Луткі. А поросят у Турові було нешчотне. Верасніца. НЕШЧОТНО прысл. Вельмі многа, без ліку. Колісь нешчотно було уюноу. Аздамічы. Без меры, зусім. Нешчотно вельмі ослабла. Там жа. Вельмі часта. А вечоркі, ой! Нешчотно вечоркі робілі. Пагост. Вельмі, занадта. Нешчотно бустро гналі машыну. Цераблічы. НЕШЧОТНЫ прым. Вельмі вялікі. Нешчотны вецёр подняуса. Аздамічы. Нешчотна бура була. Бярэжцы. Там орэшнік росцё нешчотны. М. Малешава.