робіць. Лясьнікі Сян. (Ксл.). Соверш. абрабіць (абробіць, Ксл.; Шсл.)—испачкать. Ксл. Абрабіў порткі. Стаішча Чаш. (Ксл.). Так абробіў боты, што й не дачысьціцца. Ст. Соверш. зрабіць, ізрабіць(Харобрычы, Курило, 40)—сделать(сработать, С.). Ар.; Шсл. Деепр. наст. вр. зроблены(ізроблены)—(сделанный, Ар.) сработанный. Нсл. 219. Боты, імне зробленыя, прадаў другому. Нсл. Як зрабіў, так і добра. Ст. Зробіш ты, чалавеча, так, што будзе ні ў пяць, ні ў дзесяць. Ст. Соверш. нарабіць-блю, наробіш-бе, а) наделать чего-л. Ар.; Шсл. Сам нарабіў усялякага судзьдзя. Ст. б) напроказничать, натворить беды, Шсл.; Ар. наделать что-л. ко вреду. Нсл. 317. Будзе табе, нарабіў бяды! Ст. Што ты нарабіў?
2. о земле: возделывать, обработывать. Ар. Соверш. урабіць, а) возделать, обработать(землю). Ар. Во калі добра ўрабіў зямлю, дык і радзіць стала. Ст. б) обпачкать. Ар.; Шсл. Урабіў рукі ў дзёгаць. Ст. Деепр. наст. вр. уроблены, а) о земле: возделанный. Ар.; Шсл. Людзкое поле ўжо даўно ўроблена. б) обпачканный. Ар.; Шсл. Кажух уроблены ў цеста. Ст. Многократ. урабляць-яю-яеш-яе; повел.-яй-яйма—возделывать, обрабатывать(землю). Ар.; Шсл.; МГсл. Адным канём урабляем сваю палавіцу няўпрыцям. Ст. Деепр. наст. вр. урабляны, а) возделываемый. Ар. Даець на працэнты поле ураблянае цяпер. б) возделыванный. Ар. Із загонаў відаць, што парасло лесам поле ўраблянае. Ар.
роблены, деепр. наст. вр. к рабіць 2, деланный, Ар. сделанный, сработанный. Нсл. 563. Робленую рэч папсаваў. Нсл. б) о земле—возделыванный, обработыванный.
рабеньне-ня, предл.-ню, 1. отгл. имя сущ. к рабіць 1, работа(действие).
2. отгл. имя сущ. к рабіць 2, делание. Ар. Благое твае рабеньне грабель, хіба на адзін дзень. Нсл. 563.
3. возделывание, обработка земли. Ар.
абрабіць-блю-біш-бе, соверш., перех.—обработать, Шсл. отделать. МГсл. Деепр. наст. вр. аброблены—обработанный, Шсл. отделанный. Многократ. абрабляць—обрабатывать, Шсл. обделывать. Што самы абрабляем, а што наймаем. Ст.
адрабіць-блю-біш-бе, соверш., перех. 1. сделать противоположение совершенному кем-л. для уничтожения его последствий. Ты зрабіў ліха, цяпер маеш адрабіць.
2. уничтожить силу чародейства. Нсл. 379. Так паддаў, што ніхто не адробіць. Нсл.
3. отработать за долг. Ар.; Шсл.; Нсл. 379; Ксл. Надабе Вінцэсю адрабіць за каня. Ст. Адробіў яму за пожню. Берашаўцы Беш. (Ксл.).
4. окончить работу. Ар.; Шсл. Бацька ўжо адрабіў сваё. Ст.
адроблены, деепр. наст. вр. к адрабіць 1, 2, 3, 4. Яшчэ даўг твой не адроблены. Нсл. 379.
адрабляць, несоверш. к адрабіць 1, 2, 3.
дарабіць-блю-біш-бе, соверш., перех. 1. докончить, Гсл. доделать, Шсл. докончить (окончить, С.) что-л. Ар.; Нсл. 141.
2. взять за живое, Гсл. надоесть, досадить. Нсл. 141. Як даробе ліха, прарэжуцца й зубы. Послов. Гсл. Дарабі яшчэ во гэта ды канчай. Ст. Яшчэ трэба у зуслону дарабіць ножкі. Ст. Деепр. наст. вр. дароблены. Шсл.; Ар. Несоверш. дарабляць-яю-яеш-яе; повел.-яй-яйма—доделывать, (Шсл.) доканчивать работу чего-л. Ар.; Нсл. 141. Дарабляў, хацеў дарабіць, ды не дарабіўшы пакінуў. Нсл. Деепр. наст. вр. дарабляны—доделанный. Нсл. 141. Дарабляны хамут. Нсл. Дарабляныя ручкі да калёс. Тм. Дарабляны каток. Тм.
дарабляньне-ня-ню—действие по глаг. дарабляць, дарабляцца, —доделывание. Нсл. 141. Не прашу дарабляньня твайго, сам дараблю. Нсл.
зарабіць-блю-біш-бе, соверш. 1. перех. —закрыть отверствие, забив, заложив чем-л.; заделать. Ар.; Нсл. 183. Надабе зарабіць дзіру ў паркане. Ар. Пацяплела ў хаце, як зарабілі адно акно. Нсл 183.
2. заработать. Шсл.; Ар.; Нсл. 183; Гсл. Зарабіў, як пан Заблоцкі на мыле. Послов. Ст. Ні заслужыць, ні зарабіць. Поговор. нищих. Нсл.
3. перен.—получить нагоняй, потасовку, Шсл. быть биту, наказанну. Ар. Глядзі, бо борзда ты ў мяне заробіш па вушшу. Ст. Гэй заробіш на абаранкі,—т.е. получишь наказание. Нсл. 182. Деепр. наст. вр. зароблены, 1. заделанный. Ар.; Нсл. 183. Заробленая ў сьцяне дзірка. Нсл.
2. заработанный. Ар.; Шсл.; Нсл. 183. Маім мазалём заробленая капейка. Нсл. Зароблены працаю рубельчык. Несоверш. зарабляць-яю-яеш-яе; повел.-яй-яйма,— заделывать, зарабатывать. Ар.; Шсл. Чым хочаш тут зарабляй і жывіся. Нсл. 183. Цяпер людзі шмат зарабляюць падводамі да Рудзенску. Ст. Дай імне сілы зарабляць. Гарун: Белр. марш.
надрабіць-блю, надробіш-бе, соверш., перех.—добавить, присоединить, приделать, (Нсл. 305) к чему-л. сделанному, готовому. Надрабіць панчошку. Нсл. Деепр. наст. вр. надроблены. Надробленая панчаха. Нсл. 305. Несоверш. надрабляць-яю-яеш-яе. Ня так надрабляеш; папсуеш калёсы, надрабляючы. Нсл. 305.
падрабіць-блю, падробіш-бе, соверш., перех. 1. подделать. Шсл.; Ар.; Нсл. 446. Сам падрабіў ключык да замка. Ст.
2. подделать, исправить подделкою чего-л. снизу. Ср. падроблены 2. Деепр. наст. вр. падроблены, 1. подделанный. Шсл.; Ар.
85 👁