Старонка 853
◀ / 1324 ▶
папярхнуцца-нуся-нешся — задохнуться от чего-л. попавшего в дыхательное горло, поперхнуться, захлебнуться. Нсл. 470. Ён хапіў паветра — яно было даўкае, настоенае смалою, — і аж папярхнуўся. Адамчык: Арж. колас. папяцца,—см. под пяцца. папячы,—см. под пячы. папячыся,—см. под пячыся. папіхайла-лы, общ.—лентяй, Гсл. несамостоятельный, служитель-ница, требующий-щая побуждения, неповоротливый-вая. Нсл. 471. Даў Бог работніка, работніцу папіхайлу: ня пойдзе, калі ня піхнеш, куды трэба. Нсл. папіхала-лы, ж.—женщина, которую понуждать, посовывать нужно. Нсл. 471. Узяў жонку папіхалу. Нсл. У нас была прала, ткала, а ў вас будзе папіхала. Тм. папіхам, нареч.—толкая. Нсл. 471. Папіхам давялі да двара. Нсл. папіх-аньне-аны-аць,—см. под піхаць. папіхач-ча, предл.-чу, зват. папіхачу, мн. ч.-чы-чоў-чом-чамі-чох, м.—пешка, незначительный, ничтожный человек, несамостоятельный в своих действиях, всецело зависящий от чужой воли, Ар. тот, которым все командуют. Шсл. Ведама дурань: служа ў братоў за папіхача. Ст. папіхішча-ча, ср., употребляют как общ.—человек способный только на посылки. Нсл. 471. Ён ані не работнік, а папіхішча. Нсл. Здаровая маладзіца, а папіхішча. Тм. Ту ты папіхішча дурное! Тм. папіхнуць,—см. под пхаць, піхаць. папіка-ікі-іцы, ж.—упрек, Гсл. попрек. Нсл. 470. Без папікі і дня ніводнага няма. Нсл. Папіку на ўвесь век заслужыў. Тм. папіканьне-ня, предл.-ню, отгл. имя сущ. к папікаць,—упрекание. Нсл. 470. Ні ад кога ня чуў я папіканьня толькі ад аднаго цябе. Нсл. папіканы, прич. к папікаць,—попрекаемый. Нсл. 470. І хлеб ем заўсёды папіканы. Нсл. Дня няма імне не папіканага. Тм. папікаць-аю-аеш-ае; повел.-ай-айма, несоверш.—попрекать(упрекать, С.) Нсл. 470. Папікаеш імне сваею хлебам-сольлю. Нсл. Однократ. папікнуць-ну-неш-нець-нем-ніце—упрекнуть. Папікнуў імне тым, чаго ніколі ня бывала. Нсл. 470. папілаваць,—см. под пілаваць. папінаць,—см. под пяць. папінацца,—см. под пяцца. папірашка-шкі-шцы, ж. 1. путевая для вспоможения палка. НК: Очерки, Но. 199. См. кій, кіёк. 2. все виды вспоможений при ходьбе престарелых и немощных. НК: Очерки 325, 658. См. папяразка. папірацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш. чым—опираться(на палку). Вазьмі палку, папірайся, сам сьцежкі ў клетку дабівайся. Горц.(Кот. 206). папісаць,—см. под пісаць. панішчэць,—см. под нішчэць. папіць,—см. под піць. папіцца,—см. под піцца. папічышча-ча; мн. ч.-чы-чаў, ср.—упрекание, укор. Нсл. 471. Хоць і кормяць, а ўсе з папічышчам. Нсл. Ад папічышча й хлеб гаркі. Тм. папічышчны-ная-нае—укоряемый, упрекаемый. Нсл. 471. Папічышчны кавалак гаркі. Нсл. паплот-ту, предл. и зват.-це, м. 1. общее название изгороди. НК: Пособ., Но. 14. Ср. плот. 2. изгородь из вертикально поставленных тонких бревен. НК: Очерки, 303. паплоціна-ны-не, ж. НК: Очерки, 303. паплаткі (одна паплатка)-каў—плата, Ксл. денежный платеж, налог. Нсл. 471. Паплатку вялікую наклалі на наш двор. Нсл. З паплатак ня выходзім. Тм. Паплаткі былі невялікія. Задарожжа Беш. (Ксл.). паплаваць,—см. под плысьці. паплавец-аўца, предл.-аўцу, зват.-аўча; мн. ч.-ўцы-цоў-цом-цы-цамі-цох, м.—палочка с остренным концом для печения на огне сала. На паплаўцу сьпёк скварку сала. Турэц Сьміл. р. паплавіна-ны-не, ж.—луг, заливаемый водою. Міх. паплавы-ваў, мн. ч.—поплаў. Лясы. Узгоркі. Паплавы. Салавей: Сіла 84. паплэвуха-ухі-усе, ж.—осока, появляющаяся ранней весной на лугах и болотах в воде. Шсл. На возеры зазялянела паплэвуха. Ст. паплаціць,—см. под плаціць. паплесьці,—см. под плесьці. паплечнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—сотрудник. Нсл. 471. У цябе ўжо сын паплечнік. Нсл. См. супрацавень. паплечніца-цы-цы, ж. 1. жена, помощница. Нсл. 471. Як паплечніца мая скажа, так і будзе. Нсл. 2. сотрудница. паплёт-ту, предл. и зват.-це, собир., м. 1. жердочки, которыми прижимают солому к решетинам на соломенной крыше, Ксл.; Шсл. длинные тонкие жерди, накладываемые на стропила при покрытии кровли соломой. Нсл. 471. Мала прыгатавалі паплёту на страху. Бікложа Беш. (Ксл.) На хату навазілі паплёту. Нсл. Одн. паплеціна-ны, дат., предл.-не, ж.—одна жердочка из "паплёту". Берашоўцы Беш. (Ксл.); Нсл. 471. Дзераўца на палеціну гадзячае. Нсл. Выцяг із страх паплеціну. Ст. 2. изгородь из прутьев(хворостин, С.). Гсл. 3. прутья(хворостины, С.) Гсл. папляжыць,—см. под пляжыць. папляйміць, папляміць,—см. под пляйміць.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
76 👁
◀ / 1324 ▶