папярхнуцца-нуся-нешся — задохнуться от чего-л. попавшего в дыхательное горло, поперхнуться, захлебнуться. Нсл. 470. Ён хапіў паветра — яно было даўкае, настоенае смалою, — і аж папярхнуўся. Адамчык: Арж. колас.
папяцца,—см. под пяцца.
папячы,—см. под пячы.
папячыся,—см. под пячыся.
папіхайла-лы, общ.—лентяй, Гсл. несамостоятельный, служитель-ница, требующий-щая побуждения, неповоротливый-вая. Нсл. 471. Даў Бог работніка, работніцу папіхайлу: ня пойдзе, калі ня піхнеш, куды трэба. Нсл.
папіхала-лы, ж.—женщина, которую понуждать, посовывать нужно. Нсл. 471. Узяў жонку папіхалу. Нсл. У нас была прала, ткала, а ў вас будзе папіхала. Тм.
папіхам, нареч.—толкая. Нсл. 471. Папіхам давялі да двара. Нсл.
папіх-аньне-аны-аць,—см. под піхаць.
папіхач-ча, предл.-чу, зват. папіхачу, мн. ч.-чы-чоў-чом-чамі-чох, м.—пешка, незначительный, ничтожный человек, несамостоятельный в своих действиях, всецело зависящий от чужой воли, Ар. тот, которым все командуют. Шсл. Ведама дурань: служа ў братоў за папіхача. Ст.
папіхішча-ча, ср., употребляют как общ.—человек способный только на посылки. Нсл. 471. Ён ані не работнік, а папіхішча. Нсл. Здаровая маладзіца, а папіхішча. Тм. Ту ты папіхішча дурное! Тм.
папіхнуць,—см. под пхаць, піхаць.
папіка-ікі-іцы, ж.—упрек, Гсл. попрек. Нсл. 470. Без папікі і дня ніводнага няма. Нсл. Папіку на ўвесь век заслужыў. Тм.
папіканьне-ня, предл.-ню, отгл. имя сущ. к папікаць,—упрекание. Нсл. 470. Ні ад кога ня чуў я папіканьня толькі ад аднаго цябе. Нсл.
папіканы, прич. к папікаць,—попрекаемый. Нсл. 470. І хлеб ем заўсёды папіканы. Нсл. Дня няма імне не папіканага. Тм.
папікаць-аю-аеш-ае; повел.-ай-айма, несоверш.—попрекать(упрекать, С.) Нсл. 470. Папікаеш імне сваею хлебам-сольлю. Нсл. Однократ. папікнуць-ну-неш-нець-нем-ніце—упрекнуть. Папікнуў імне тым, чаго ніколі ня бывала. Нсл. 470.
папілаваць,—см. под пілаваць.
папінаць,—см. под пяць.
папінацца,—см. под пяцца.
папірашка-шкі-шцы, ж. 1. путевая для вспоможения палка. НК: Очерки, Но. 199. См. кій, кіёк.
2. все виды вспоможений при ходьбе престарелых и немощных. НК: Очерки 325, 658. См. папяразка.
папірацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш. чым—опираться(на палку). Вазьмі палку, папірайся, сам сьцежкі ў клетку дабівайся. Горц.(Кот. 206).
папісаць,—см. под пісаць.
панішчэць,—см. под нішчэць.
папіць,—см. под піць.
папіцца,—см. под піцца.
папічышча-ча; мн. ч.-чы-чаў, ср.—упрекание, укор. Нсл. 471. Хоць і кормяць, а ўсе з папічышчам. Нсл. Ад папічышча й хлеб гаркі. Тм.
папічышчны-ная-нае—укоряемый, упрекаемый. Нсл. 471. Папічышчны кавалак гаркі. Нсл.
паплот-ту, предл. и зват.-це, м. 1. общее название изгороди. НК: Пособ., Но. 14. Ср. плот.
2. изгородь из вертикально поставленных тонких бревен. НК: Очерки, 303.
паплоціна-ны-не, ж. НК: Очерки, 303.
паплаткі (одна паплатка)-каў—плата, Ксл. денежный платеж, налог. Нсл. 471. Паплатку вялікую наклалі на наш двор. Нсл. З паплатак ня выходзім. Тм. Паплаткі былі невялікія. Задарожжа Беш. (Ксл.).
паплаваць,—см. под плысьці.
паплавец-аўца, предл.-аўцу, зват.-аўча; мн. ч.-ўцы-цоў-цом-цы-цамі-цох, м.—палочка с остренным концом для печения на огне сала. На паплаўцу сьпёк скварку сала. Турэц Сьміл. р.
паплавіна-ны-не, ж.—луг, заливаемый водою. Міх.
паплавы-ваў, мн. ч.—поплаў. Лясы. Узгоркі. Паплавы. Салавей: Сіла 84.
паплэвуха-ухі-усе, ж.—осока, появляющаяся ранней весной на лугах и болотах в воде. Шсл. На возеры зазялянела паплэвуха. Ст.
паплаціць,—см. под плаціць.
паплесьці,—см. под плесьці.
паплечнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—сотрудник. Нсл. 471. У цябе ўжо сын паплечнік. Нсл. См. супрацавень.
паплечніца-цы-цы, ж. 1. жена, помощница. Нсл. 471. Як паплечніца мая скажа, так і будзе. Нсл.
2. сотрудница.
паплёт-ту, предл. и зват.-це, собир., м. 1. жердочки, которыми прижимают солому к решетинам на соломенной крыше, Ксл.; Шсл. длинные тонкие жерди, накладываемые на стропила при покрытии кровли соломой. Нсл. 471. Мала прыгатавалі паплёту на страху. Бікложа Беш. (Ксл.) На хату навазілі паплёту. Нсл. Одн. паплеціна-ны, дат., предл.-не, ж.—одна жердочка из "паплёту". Берашоўцы Беш. (Ксл.); Нсл. 471. Дзераўца на палеціну гадзячае. Нсл. Выцяг із страх паплеціну. Ст.
2. изгородь из прутьев(хворостин, С.). Гсл.
3. прутья(хворостины, С.) Гсл.
папляжыць,—см. под пляжыць.
папляйміць, папляміць,—см. под пляйміць.
76 👁