когда она поймана на месте, и не отнимут похищенного. НК.: Очерки, Но. 818.
2. в знач. сущ. малады—жених во время свадьбы; маладая—невеста во время свадьбы. Ар.
маладзенец-нца, предл.-нцу, зват.-нча, м.—молодожон. НК.: Игры, Но. 14.
маладзец, малайца, предл.-айцу, зват.-ойча; мн. ч.-айцы-цоў-цом-цоў-цамі-цох, м. 1. молодец, (МГсл.) хват. Ар.; ПНЗ. 16; Нсл. 288. Каб яшчэ пяцёх такіх малайцоў, вось бы й скасілі луг. Нсл.
2. говорят и о женщинах. Маладзец дзеўка на ўсякую работу! Нсл. Малайцы жнейкі дажалі жыта.
3. статный молодой человек. Нсл. 288. Некруты маладзец у малайца. Нсл. Уменьш. малойчык-ыка, предл.-ыку—молодчик. Нсл. 289. Гэткага малойчыка хто ня будзе любіць? Нсл. Зашумелі ялінячкі а поўначы, затужыўся бел малойчык на вайну йдучы. Зь песьні, Нсл. Каб цябе, малойчык, ліхая гадзіна, выраклася мяне ўся мая радзіма. Из песни.
маладзён-на, предл.-ну, зват.-не, м.—молодой человек, юноша. Барс.; Кацельня, Пц. Ці ўборздзе прыедзе маладзён? Купіна Віц. (Ксл.). Сем дзён маладзён. Послов. Нсл. Як пагляджу — маладзён вы яшчэ. Вышынскі: Хата пад ліпой(Беларус, Но. 155). Дай вадзіцы, маладзёне. Зорка, Но. 36(554). Уменьш. маладзёнак-нка, предл. и зват.-нку—молокосос. Шсл. Я ж табе не маладзёнак — шкелі рабіць ізь мяне! Ст.
маладзён, прилаг.—молоденек. Нсл. 288. Маладзён ты яшчэ на гэту работу.
маладзяцінка-нкі-нцы, ж.—новорожденный скот. Дсл. Гаспадыня даглядае маладзяцінкі. Дсл.
маладзік-ка, предл.-ку, зват. маладзіча, мн. ч. маладзікі-оў-ом-оў-амі-ох, м. 1. новолуние. Ар.; Растсл.; Гсл.; Ксл.; Шсл.; Нсл. 289; Карачэўскі(Будде: Тула-Орел, слов.) Маладзік настаў у сераду. Суднікі Куз. (Ксл.). На маладзіку пасеяў. Нсл. Маладзік малады, у цябе рог залаты, ты на сьвеце ходзіш, няўжо ты майго мілага ня бачыш. Старое Задубеньне(Косіч 38).
2. молодой человек. Нсл. 289; Міх. Ты яшчэ маладзік супроці нас. Нсл. Табе ня прыходна маладзіку гэтаму ўступіць. Нсл. Мы старыя, а вы маладзікі, пусьці, цётка, нас на кут. Нсл.
маладзічок-чка, предл.-чку, зват. маладзічку; мн. ч., дат.-чком, мн. ч., предл.-чкох, уменьш. к маладзік. Нсл.
маладзіца-цы-цы, ж.—женщина, Растсл. молодая замужная женщина. Яна добрая маладзіца. Купіна Віц. (Ксл.). Тэкля ўдалая маладзіца! Ст. Як я была дзевачкай, хадзілі к імне з гарэлачкай, а як стала маладзіцаю, ня сталі хадзіць і з вадзіцаю. Послов. Нсл. 289. Ідуць у брусьніцы дзеўкі, маладзіцы. Колас: Грыбы. Цяжка жыці, цяжка быці на чужыне маладзіцы. Из песни.
2. почетное название молодой замужней женщины, выбранной в руководительницы невесте при свадебном пиршестве. Нсл. 289.
маладзічка-чкі-чцы, уменьш. к маладзіца 1, 2. Нсл. 289.
маладзіцца-джуся, малодзішся, несоверш.—молодеть. Соверш. абмаладзіцца—посвежеть, поздороветь, позеленеть. Дсл. Абмаладзілася траўка па дожджыку. Дсл.
маладзьга, -дзьгі-дзьзе, собир., пагудна—молодежь. Смаленшч. Нейкі чужы маладзюк на возе. Дудзіцкі, "Бацьк." Но. 1-2, 437-438.
малайца, у зн. выгук.—молодец, хват. Нсл. 289. Ай, да малайца! Нсл.
малайчына-ны, м.—молодчина. Нсл. 289; Шсл.; Ар. Малайчына ты, калі так! Ст. Які быў малайчына, ды памер. Нсл.
малако-ака, предл.-аццэ, ср.—молоко. Ар.
ськіданае малако—кислое молоко со снятой сметаной. Ар.
салодкае(прэснае, Ар.) малако—сладкое молоко. НК.: Очерки 28.
прэснае малако—сладкое молоко. Ар. —молоки. Ар.
малакроўе-ўя, предл.-ўю, ср.—малокровие.
малакроўны-ная-нае—малокровный.
малалетны—малолетний. МГсл.
маламожнасьць-ці, ж. 1. несостоятельность. Гсл.
2. немощность. Гсл.
мала-мала, нареч.—слишком мало, ничтожное количество. Шсл. А мала-мала што не стае. Ст.
мала-мальна—маломальски, сколько-нибудь, хотя мало. Іг. Ср. мальна(падмальны).
мала-многа, нареч.—более-менее. Кажная работа мала-многа пажытачна. Нсл. 452.(под пажытачны). См. мала-веле.
маланка,—см. под маланьня.
маланкаю, у знач. прс.—молниеносно.
маланьня-ні, дат., предл.-ні, ж.—молния. Ксл. Учора бліснула маланьня. Мост, як маланьня, так прэндка пярэйдзе. Кіт. 268. Мост, як маланьня блісьнець, так прэндка пярэйдзе. Тм. 25616. Уменьш.
маланка-кі, дат., предл.-цы, ж.—молния. Ар.; Прусаўкі Аз. (Ксл.); Шсл.; МГсл.; Нсл. 288. Маланка блісь. Нсл. Жыгаець усюдых, як маланка тая. Тм. Ня грому бойся, а маланкі. Ст.
маларочны-ная-нае—краткосрочный.
маларочная пазыка—краткосрочная ссуда.
маласьць—малость. МГсл.
мала што, в знач. сущ., ср.—безделица. Нсл. 279. Мала што купіў. Нсл. Мала чым адбуду. Тм. Мала чаго не дабраў. Тм.
76 👁