5. моц-цы, ж. и моц-цу, м. (Нел.)— крепость, Шел.; Ксл.; Нел. 292. спиртуозная крепость. Квас ўвышоў у самую моц. Ст. Ані ня мае моцы. Новае Сяло (Ксл.). У гарэлцы моцу мала. Нел. Шва моц свой страціла. Нел. Моцы не бярэць. Даўгое Беш. (Ксл.). •моца-цы-цы, ж. 1. власть. Нел. 292. Моцу мае над намі. Нел. 2. сила, крепость, Нел. 292. спиртуозная крепость. НК: Очерки, Но. 152. Моцы няма ў руках. Нел. Шва моцу мае. Нел. 3. в отношении к человеку— нравственная (но не физическая) моць человека. НК.: Очерки, Но. 152. •моцны-няя-няе, 1. свидетельствующий о физической силе; сильный, крепкий, мощный (об органах тела); крепкий, жизнеспособный; здоровый, сильный, выносливый. моцная арганізма,— сильный, звучный, крепкий(о голосе). 2. о человеке— СИЛЬНЫЙ нравственно. Ср. моца 3. 3. имеющий возможность. Бог рызк (араб., еміну) даваці моцан ест. Кіт. 4а9. Пан моцны, ўсё зрабіць над імною. Нел. 4. СИЛЬНЫЙ. Ар.; Нел. 292; Шел. МОЦНЫ стук. Ст. Моцны мой Божа! Ст. 5. крепкий. Ар.; МГсл.; Нел. 292. Ай, моцны кухлік, не разьбіўся! Зямковічы Сян. (Ксл.). Моцная вяроўка. Нел. 6. (имеющий спиртуозную крепость, Ар.), крепкий, Нел. 292; Шел. содержащий много растворенного вещества. Тыя людзі напіткі моцныя маюць піць. Кіт. 56ai4. Моцны квас. Ст. Моцная горбата. Ар. Нареч. моцна, 1. СИЛЬНО. Шел.; Ар.; Гсл.; Нел. 292. Моцна выцяу, аж сіняк усхапіўся. Ст. Моцна сьцебануў яе. Лужасна Куз. (Ксл.). Моцна сьціснуў, вы цяў. Нел. 2. крепко. Ар.; Гсл.; Нел. 292. Тыя людзі расказаньне Божа моцна дзяржаць. Кіт. 36615. Скрыня моцна зроблена. Ар. 3. громко. Чытай моцна, каб ўсе чулі. Ст. 4. шибко, Шсл. скоро, быстро. Коні бягуць моцна. Ст. 5. очень, Нел. 292. весьма, сильно. Моцна п'яны. Нел. Моцна разумны. Нел. Моцна баліць. Ар. моч-чм, ж.— моча. Шайтан рэк: "Мае брацьця ражоныя тыя, каторыя стоячы моч пушчаюць, і тыя, што мочы не сьцерагуцца. Кіт. 60a7, ю. Калі моч пусьціць, шлогна саромські мыць трэба. Тм. 72а6. •мочыва-ва, ср.— что мочится или назначено в мочку, лен и пенька, холст и проч. Пек., Тверск. (Даль). Два мочыва выцягнуў. Рэчына Куз. (Ксл.). •мабыць, нареч.— вероятно. Сц.; МГсл.; Ксл.; Нел. 276. Мабыць ён ня прыйдзе. Шаркі Куз. (Ксл.). Надвор'е, мабыць, паправіцца. Нел. Ціше ў Сымона — расходзяцца, мабыць людзі. Лазукі Чаш. (Ксл., под ЦІШЭЦЬ). Сядня, мабыць, будзе дождж. Ст. Пан мабыць сядні, ці ня прыедзе. Нел. Адна ў нас з вамі, мабыць, доля. Кавыль: Ростань, 19. Мабыць чакаў, каб выгаварыліся ўсе колькі-хоця. ЗСД. 41. Мабыць сотні год прастоіў гэты магутны асілак, баронячы маладыя зарасьнікі ад нягоды. Гамолка. Я іду наперад, мабыць не адзін. Дуб.: Наля, 15. мага, магі, мазё, ж. 1. сила. Нел. 287. Не ў магу мне гэта. Нел. Не мага мая далей цярпець. Нел. 2. возможность. Нел. 287. Дай, колькі магі маеш. Нел. як мага — как только возможно. Як мага пабеглі да хаты. Мікольск м.(Демид.: Веров. 108). Мацніся як мага, пакуль будзе адкуль помач. Нел. 292.(под мацніся). магазын-ну, предл. и зват.-не, м. 1. (торговое предприятие, продающее товар в розницу, а также помещение, приспособленной для такой продажи, С.), магазин, МГсл.; Ар.; Ашмяна, большая лавка. Справнік к магазыну сваю пячатку прыклаў. Нел. 413(под пячатка). Купіла цукру ў магазыне. Ашмяна. 2. вместилище для жидкостей и газов, резервуар. Ар. Резервуар керосиновой лампы. Ар.; Пухлінка Сян. (Ксл.). Мала ўжо газы ў магазыне лямпы. 3. лабаз, помещение для продажи или хранения зерна, муки. •магазынка-кі, дат., предл. магазынцы, ж.— ламповая горелка. Ксл. Трэба купіць магазынку ў лямпу. Рулёўшчына Сян. (Ксл.). •магазыньнік-ікаў, предл.-іку, зват.-іча, м.— (заведующий "магазынам" в 3-ем зн., Ар.), лабазник. МГсл. •магалейка-йкі-йцы, ж.— маленькая сумочка, в которой носят "крэсіва, крэмень і цьер". Сержпутовский(Жив. Старина, 1909, І, 40). См. агнявіца. •магарычнік-ка— свидетель при найме земли. Свидетели при найме земли названы магарычнікамі. Гордз. Ак., ХУІІ, стр. ХХХУ. •магата, не ў магату. Дсл.(под арестант). Рыштант такі, не ў магату бярэцца. Дсл.(под арестант). •магдан-нд, зват. магдане, мн. ч.-ны-ноўном-ны-намі-нох, м.— дегтярный завод. Ксл. У магдане таншы лзёгаць, чымся ў Сяньне. Пажыткі Сян. (Ксл.). •магёрка-ркі-рцы, ж.— небольшая войлочная шапка, Гсл. великолитовская (белоруская) поярковая шляпа без палей, Косіч227. поярковая шляпа, Растсл. валеная белая шапочка великолитвинов (белорусов), с загнутыми краями в роде шляпной тулы. в.іц. (Даль.). См. маргелка. •магільнік-ку, предл.-ку, зват. магільніча, м.— кладбище. Ар.; Ксл.; Рудня Аз.; Закур'е Чаш. (Ксл.). Каля магільніку я баюся хадзіць. Купіна Віц. (Ксл