Старонка 521
◀ / 1324 ▶
2. отрывать что-л. близко. Нсл. 509. Шыючы, ты часта прырываеш нітку. Нсл. разарваць-вў-вёш-вёць-вём-віцё; прош. вр.-рваў-рва-ла, несоверш. 1. разорвать. Ар. 2. растерзать. Деепр. наст. вр. разарваны —разорванный, Ар. растерзанный. Несоверш. разрываць—разрывать. Ар. вырваць, соверш.—вырвать рывком, резким движением удалить, извлечь. Ар. Вырваць зуб. Ар. Несоверш. вырываць—вырывать. Ар. урваць-вў-вёш-вёць-вём-віцё; прош. вр. урваў, урвала, 1. укоротить(сделать короче по длине, по протяженности, С.), сократить(уменьшить, ограничить в количестве, в объеме, С.). Нсл. 664. 2. сделать менее продолжительным по времени, сократить сроки чего-л. Сьв. Варвалі ночы урвалі. Нсл. 664. Урваць здароўе, прыбыткі. Нсл. Деепр. наст. вр. урваны, 1. оторванный. Нсл. 664. Урваная аборка. Нсл. 2. отнятый. Нсл. 664. Урваны час ня зьвернеш. Нсл. 3. в знач. прилаг.—урывочный. Нсл. 664. Хіба урваным часам зраблю. Нсл. урываць, 1. несоверш. к урваць 1. 2. несоверш. к урваць 2. Няўрывай імне часу. Нсл. 664. ірвацца-вўся-вёшся; прош. вр. ірваўся, ірвалася, несоверш.— рваться. Н.; Нсл. Ніткі ірвуцца. Нсл. Однкрт. ірвануцца. Ірвануўся да варотаў. Цялеш: Дзесяць, 26. Соверш. нарвацца—рвав что-л., наработаться. Досыць мы лёну нарваліся. абарвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся -віцёся; прош. вр. абарваўся-абарваласялися, соверш.—истрепать свою одежду. Абарваўся, аж сорамна глядзець. Ст. Несоверш. абрывацца. Шсл. адарвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вемся -віцеся; прош. вр. адарваўся, адарвалася, несоверш., ад чаго, 1. оторваться(отделиться от чего-л. вследствии натяжения, рывка, движения, С.). Шсл. Ад біла адарвалася калыбка. Крамяні Пух. (Шсл.). 2. оторваться, перестать делать что-л. Цяжка адарвацца ад любовай работы —оторваться, перестать смотреть на кого, что-л. адрывацца, несоверш. к адарвацца I. дарвацца-вўся-вёшся, соверш. 1. добраться, получить доступ к чему-л. сильно желаемому. Дарваўся да гарэлкі. Дсл. Дарваўся да чуба, да гарэлкі. Нсл. 142. 2. усердно приняться за работу(за что-л., С.) Шсл. Як дарваўся, дык, як бачыш, скончыў касіць. Ст. дарывацца-аюся-аешся, несоверш.(к дарвацца 1,2). Дарываецца да барады мае. Нсл. 142. зарвацца I, зырвацца-рвўся-рвёшся-рвёцца-рвёмся-рвіцёся—сорваться, освободиться, разорвав привязь пута. зрывацца-аюся-аешся, 1. несов. к зарвацца(зырвацца). 2. отходить от службы, от постоянной работы. Шсл. Нашто табе было зрывацца з дому? Ст. зарвацца II, соверш. к зарывацца. Несоверш. зарывацца—задираться. Нсл. 183. Зарываецца, зарваўся з імною біцца. Нсл. падарвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся -віцёся; прош. вр.-вўся-валася-валіся, соверш. 1. надорваться, повредить себе внутренные органы от чрезмерного усилия, напряжения. Ар. 2. перен.—надорваться, измучиться нравственно, потерать душевные силы. Ар. падрывацца-аюся-аешся, зват.-айсяаймася, несоверш.(к падарвацца 1,2)—надрываться. МГсл.; Ар. парвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся-віцёся, 1. порваться. Ар. 2. з чаго,—сорваться, вскочить. У нэмазе (араб. малітве) заснуў, а зо сну парваўся да нэмазу. Кіт. 8468. Калі зо сну парваўся да абраканьня, то нэмаз не запсуе. Тм. 84610. 3. броситься с дракою. Нсл. 476. Парываецца, парваўся к імне з кулаком. Нсл. На каго ты парываешся? 4. (стремиться освободиться, вырваться, С.), рваться. Нсл. 476. Парываецца, парваўся пайсьці. 5. сильно предаться какому—л. чувству. Нсл. 476. Парываецца, парвалася, плачучы, крычачы, сьмяючыся. Нсл. парывацца-аюся-аешся, несоверш.—порываться, стремиться, пытаться что-л. сделать. Гсл. Отгл. имя сущ. парываньне-ня, предл.-ню—порывание, стремление к чему, желание сделать что-л. Не маглі ўжо яны распаляць адзін у вадным парываньні, імкненьні. ЗСД. 50. перарвацца-вецца, соверш.—перерваться, разорваться на двое, на части. Несоверш. перарывацца, 1. перерываться. Шсл. Ценкая нітка дык перарываецца. Ст. 2. сильно кричать, орать. Крычыць, аж перарываецца. Ст. прарвацца, соверш.—прорваться. Несоверш. прарывацца—прорываться. прырвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся -віцёся; прош. вр. прырваўся, прырвалася, соверш. 1. страд. к "прырваць". Ніткі прырываюцца, прырваліся ў кроснах. Нсл. 509. 2. придраться. Нсл. 509. Прырываецца, прырваўся к імне біцца. Нсл. 3. с жадностью приступить к чему-л. Нсл. 509. прырывацца, 1. несоверш. к прырвацца 1. 2. несоверш. к прырвацца 2, 3. Нсл. 509. разарвацца, соверш.—разорваться, разделиться на части, стать разорванным. Ар. Несоверш. разрывацца—разрываться.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
76 👁
◀ / 1324 ▶