2. отрывать что-л. близко. Нсл. 509. Шыючы, ты часта прырываеш нітку. Нсл.
разарваць-вў-вёш-вёць-вём-віцё; прош. вр.-рваў-рва-ла, несоверш. 1. разорвать. Ар.
2. растерзать. Деепр. наст. вр. разарваны —разорванный, Ар. растерзанный. Несоверш. разрываць—разрывать. Ар.
вырваць, соверш.—вырвать рывком, резким движением удалить, извлечь. Ар. Вырваць зуб. Ар. Несоверш. вырываць—вырывать. Ар.
урваць-вў-вёш-вёць-вём-віцё; прош. вр. урваў, урвала, 1. укоротить(сделать короче по длине, по протяженности, С.), сократить(уменьшить, ограничить в количестве, в объеме, С.). Нсл. 664.
2. сделать менее продолжительным по времени, сократить сроки чего-л. Сьв. Варвалі ночы урвалі. Нсл. 664. Урваць здароўе, прыбыткі. Нсл. Деепр. наст. вр. урваны, 1. оторванный. Нсл. 664. Урваная аборка. Нсл.
2. отнятый. Нсл. 664. Урваны час ня зьвернеш. Нсл.
3. в знач. прилаг.—урывочный. Нсл. 664. Хіба урваным часам зраблю. Нсл.
урываць, 1. несоверш. к урваць 1.
2. несоверш. к урваць 2. Няўрывай імне часу. Нсл. 664.
ірвацца-вўся-вёшся; прош. вр. ірваўся, ірвалася, несоверш.— рваться. Н.; Нсл. Ніткі ірвуцца. Нсл. Однкрт. ірвануцца. Ірвануўся да варотаў. Цялеш: Дзесяць, 26. Соверш. нарвацца—рвав что-л., наработаться. Досыць мы лёну нарваліся.
абарвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся -віцёся; прош. вр. абарваўся-абарваласялися, соверш.—истрепать свою одежду. Абарваўся, аж сорамна глядзець. Ст. Несоверш. абрывацца. Шсл.
адарвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вемся -віцеся; прош. вр. адарваўся, адарвалася, несоверш., ад чаго, 1. оторваться(отделиться от чего-л. вследствии натяжения, рывка, движения, С.). Шсл. Ад біла адарвалася калыбка. Крамяні Пух. (Шсл.).
2. оторваться, перестать делать что-л. Цяжка адарвацца ад любовай работы —оторваться, перестать смотреть на кого, что-л.
адрывацца, несоверш. к адарвацца I.
дарвацца-вўся-вёшся, соверш. 1. добраться, получить доступ к чему-л. сильно желаемому. Дарваўся да гарэлкі. Дсл. Дарваўся да чуба, да гарэлкі. Нсл. 142.
2. усердно приняться за работу(за что-л., С.) Шсл. Як дарваўся, дык, як бачыш, скончыў касіць. Ст.
дарывацца-аюся-аешся, несоверш.(к дарвацца 1,2). Дарываецца да барады мае. Нсл. 142.
зарвацца I, зырвацца-рвўся-рвёшся-рвёцца-рвёмся-рвіцёся—сорваться, освободиться, разорвав привязь пута.
зрывацца-аюся-аешся, 1. несов. к зарвацца(зырвацца).
2. отходить от службы, от постоянной работы. Шсл. Нашто табе было зрывацца з дому? Ст.
зарвацца II, соверш. к зарывацца. Несоверш. зарывацца—задираться. Нсл. 183. Зарываецца, зарваўся з імною біцца. Нсл.
падарвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся -віцёся; прош. вр.-вўся-валася-валіся, соверш. 1. надорваться, повредить себе внутренные органы от чрезмерного усилия, напряжения. Ар.
2. перен.—надорваться, измучиться нравственно, потерать душевные силы. Ар.
падрывацца-аюся-аешся, зват.-айсяаймася, несоверш.(к падарвацца 1,2)—надрываться. МГсл.; Ар.
парвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся-віцёся, 1. порваться. Ар.
2. з чаго,—сорваться, вскочить. У нэмазе (араб. малітве) заснуў, а зо сну парваўся да нэмазу. Кіт. 8468. Калі зо сну парваўся да абраканьня, то нэмаз не запсуе. Тм. 84610.
3. броситься с дракою. Нсл. 476. Парываецца, парваўся к імне з кулаком. Нсл. На каго ты парываешся?
4. (стремиться освободиться, вырваться, С.), рваться. Нсл. 476. Парываецца, парваўся пайсьці.
5. сильно предаться какому—л. чувству. Нсл. 476. Парываецца, парвалася, плачучы, крычачы, сьмяючыся. Нсл.
парывацца-аюся-аешся, несоверш.—порываться, стремиться, пытаться что-л. сделать. Гсл. Отгл. имя сущ. парываньне-ня, предл.-ню—порывание, стремление к чему, желание сделать что-л. Не маглі ўжо яны распаляць адзін у вадным парываньні, імкненьні. ЗСД. 50.
перарвацца-вецца, соверш.—перерваться, разорваться на двое, на части. Несоверш. перарывацца, 1. перерываться. Шсл. Ценкая нітка дык перарываецца. Ст.
2. сильно кричать, орать. Крычыць, аж перарываецца. Ст.
прарвацца, соверш.—прорваться. Несоверш. прарывацца—прорываться.
прырвацца, -вўся-вёшся-вёцца-вёмся -віцёся; прош. вр. прырваўся, прырвалася, соверш. 1. страд. к "прырваць". Ніткі прырываюцца, прырваліся ў кроснах. Нсл. 509.
2. придраться. Нсл. 509. Прырываецца, прырваўся к імне біцца. Нсл.
3. с жадностью приступить к чему-л. Нсл. 509.
прырывацца, 1. несоверш. к прырвацца 1.
2. несоверш. к прырвацца 2, 3. Нсл. 509.
разарвацца, соверш.—разорваться, разделиться на части, стать разорванным. Ар. Несоверш. разрывацца—разрываться.
76 👁