агрыст 24 ахова - агрыст-ту, предл.-це, м.—крижовник [Ribes grossularia]. Нсл. 2. См. ягрыст. - агрыставы-вая-вае—относящийся к крижовнику или сделанный из крижовника. Нсл. 2. Агрыставы куст, ліст. Нсл. Агрыставая ягада. Нсл. См. ягрыставы. - агрысьнік-ка, предл.-ку, м.—кустарник крижовника. Ксл.; Нсл. 2. Абкалоўся на агрысьнік. Доўжа Куз. (Ксл.) - агу, междомет., выражает 1. удивление: ах. Нсл. 2.—ах. МГсл. Агу, і сьледу няма! Нсл. Пытаўся каравай у перапечы, ды кудэй сьцежка да клеці? Агу! ты караваюварапаю, часта ў клеці бываеш, сьцежкі, дарожкі ня знаеш. Свадеб. песня, Нсл. 2. укор, неудовольствие: эх! Нсл. 2. —укоризну, (Дел.) или отсутствие всякой надежды. Гсл. Агу, што ты зрабіў! Нсл. Агу, які ты! Нсл. Агу, што ты нарабіла! Гсл. Агу — і сьледу няма яго! Гсл. Крычаць бабы, каб ішоў ты зганяць коні. Прачхніся! Агу, будзе бяда! Гарэцкі: Песьні, 58. Агу, мой сынку, знаць, ты зрадзіш мяне, знаць, ты мяне, сынку, пакінеш. Дел. 3. печаль, горе. Дел. 4. 4. неожиданность. Дел. 4. Агу, разумныя! Дурань усіх перайшоў. Дел. 5. да, утверждение. Ксл. Пойдзем да дому? — Агу, братка ты мой. Лужасна Куз. (Ксл.) - агудзіць, агуджаны,—см. под гудзіць. - агузьзе-зя, предл.-зю; мн. ч.-зі-зяў, ср. 1. то, что находится сзади, заднее(зад—"гуз"). Гсл. 2. задняя часть штанов. Гсл. - агуканьнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м. —клеветник, поноситель. - агуканьніца-цы-цы, ж.—клеветница, поносительница. - агук-аць-аць,—см. под гукаць. - агукнуць,—см. под гукаць. - агукнуцца,—см. под гукацца. - агул-лу, предл.-ле, м.—опт, гурт. Нсл. 358. Кладзі ўсё ў вагул. Нсл. Гэта да агулу належа. Нсл. - агулам, нареч. 1.—вообще. МГсл.; Гсл.; Шсл. Агулам чалавек нічога ня робе. Ст. Агулам кажучы—говоря вообще. Гсл. 2. всё вместе, сразу без разбора, не делая различий. 3. оптом,( Гсл.; Шсл.; Нсл. 358; Дел.) гуртом. Ксл. Агулам гусі прадаваць выгодней. Пустынкі Сян. (Ксл.) Кладзі агулам усё. Нсл. Скажы, што будзе агулам каштаваць? Нсл. Агулам купляй — таней будзе. Ст. Цанаваў усё агулам. Дел. Кладзі ўсё агулам. Тм. 4. сообща, вместе. Ксл. Агулам хату ўзбудавалі. Мішкава Куз. (Ксл.) 5. скопом, сплошной массой. Дел. Арэхі земляныя ядуць. Капаюць іх, ідзе ручай вялікі; ляжаць яны там агулам і пляцёнкаю. Ельн. (Дел.) - агульна, нареч. 1.—вообще. Нсл. 358; Дел. Усі вы агульна п'яніцы. Нсл. 2.—агулам 2. Агульна няма чаго вінаваціць усіх. Ст. 3. оптом. Нсл. 358; Дел. Агульна прадаў свой тавар. Нсл. Тавар прадаў агульна. Дел. 4. сообща. Ксл. Агульна ўзяліся зрабіць мост. Навікі Віц. (Ксл.) - агульны-ная-нае, 1. общий, Гсл.; Ксл. принадлежащий многим, всеобщий. Ср. супольны. 2. оптовый. Нсл. 358; Дел. Агульная продаж. Нсл. 3. (грамм.)—нарицательный. МГсл. - агультаіцца,—см. под гультаіцца. - агура-ры, общ.—лодырь. Мікалаўшчына Стаўп. Агура — такі, што лянуецца й апусьціўся. Мікалаўшчына Стаўп. - агурэнь-рня, общ.—апатичный, ленивый (человек, животное). Міх. Но, агурэнь! яго цяжка раскратаць. Міх.—грубиян, упрямец. Нсл. 358. Агурня ня вось прысіліш што рабіць. Нсл. - агурэць-эю-эеш-эе, соверш.—облениться, Ксл. стать апатичным. Міх. Ён агурэў, што ня хоча й павярнуцца. Міх. Ён агурэў і да людзёў ня хоча высьці. Міх. Так агурэў я, што й есьці лянуюся. Ходцы Сян. (Ксл.). - агурлівасьць-ці, ж.—ослушание, упрямство. Нсл. 359. Адганю тваю агурлівасьць. Нсл. - агурлівы-вая-вае—ослушный, упрямый. Нсл. 359. - агурны-ная-нае—непослушный, упрямый, Нсл. 359 упрямый, лентяй, ослушник. Твер. (Даль). Агурны малец. Нсл. - агурскі-кая-кае—грубый и упорный. Кал. (Даль). - агурства-ва, ср.—грубиянство, непослушание. Нсл. 359. Надабе адагнаць гэта агурства. Нсл. - агурыцца-руся-рышся, несоверш. 1.—лениться и не заботиться о своем внешнем или внутреннем облике, стать неопрятным, неряшливым и т.п. Мікалаўшчына Стаўп. 2. упрямиться, ослушиваться, грубить. Нсл. 359. Не агурся. Нсл. Соверш. заагурыцца. Нсл. 359. Заагурышся, біт будзеш. Нсл. - а гыля! междомет.—возглас, которым отгоняют гусей. - ах, междомет. 1. при выражении горя, печали. Шсл. Ах ты, горачка маё! Ст. 2. при выражении удовольствия. Ах, які смачны квас, ня ўесьціся! Ст. 3. выражает удивление. 4. выражает испуг. Ксл. Ах, як я спалохаўся! Буднікі Беш. (Ксл.) - ахорац-рца, предл.-рцу, м.—кукиш. Ксл. Я адзяржаў за працу ахорац. Ходцы Сян. (Ксл.) - ахова-вы, дат., предл.-ве, ж.—сохранность, укрывательство. Гсл.