абрыдны-ная-нае—мерзкий, скаредый, Нсл. 352. противный. Абрыдны жмінда. Нсл. Абрыдны характар. Нсл. абры-дзіцца-джацца,—см. под брыдзіцца. абрымсьціць,—см. под рымсьціць. абрынд-аны-аць,—см. под брындаць. абрындацца,—см. под брындацца. абрытнік-ка, предл.-ку; мн. ч.-кі-коў-камкі-камі-кох, м.—повод, ремень прикрепленный к удилам или недоуздку. Абрытнікоў купіць можна. Янк. I. абрываць,—см. под абарваць. абрываць,—см. под ірваць. абрывіна-ны-не, ж.—лощина у горы. Шсл. Ськінуўся з гары ў вабрывіну. Забалоцьце Сьміл. (Шсл.). абс-охці-ыхаць,—см. под сохці. абсочны сабака—охотничья или служебная собака, приучаемая к розыску дичи или человека по следу: ищейка. За пса абсочнага — тры рублі грошай. Стт. 474. абсада-ды-дзе, ж.—оконные и дверные косяки. Ксл. Хату паставіў, але яшчэ надабе абсада. Пятніцкая Беш. (Ксл.). Ср. асада, асадка. абсадзіць,—см. под садзіць. абсадзіцца,—см. под садіцца. абсац-ца, предл.-цу, м.—каблук. Ар.; МГсл.; Гсл.; Нсл. 353; Ксл. Абсацам ступіў на нагу. Нсл. К лапцю абсац ня прыладзіш. Воўсішча Сян. (Ксл.). абседзіцца,—см. под сядзець. абс-есьці-есьціся-ядаць,—см. под сесьці. абся-каць-чы,—см. под сячы. абся-кацца-чыся,—см. под сячыся. абскраб-аць-нуць,—см. под скрабаць. абскрабнуцца,—см. под скрабацца. абскуб-аць-сьці,—см. под скубаць. абслух-оваваць-аць,—см. под слухаць. абсм-октаваць-актаны-актаць,—см. под смактаць. абсморг-аны-аць,—см. под сморгаць. абсморгацца,—см. под сморгацца. абсмакав-аны-аць,—см. под смакаваць. абсмал-ены-іць,—см. под смаліць. абсмарк-аны-аць,—см. под смаркаць. абсмаркацца,—см. под смаркацца. абсмэркаць,—см. под смэркаць. абсмэркацца,—см. под смэркацца. абсмыкаць,—см. под смыкаць. абсмылець,—см. под смылець. абст-оіць-аяць,—см. под стаяць. абсталяваньне-ня, предл.-ню, отгл. имя сущ. от абсталяваць,—оборудование. Ксл. Абсталяваньне новае хаты дорага абыйдзецца. Цяпіна Чаш. (Ксл.). абсталяваць, -люю-люеш-люе—оборудовать. Ксл. Мы ўжо абсталявалі хату на аднаселі. Калышкі, Лёз. (Ксл.). абстава-вы-ве, ж.—обстановка (? С.). МГсл. абстругаць,—см. под стругаць. абстрыкаць,—см. под стрыкаць. абстрыкацца,—см. под стрыкацца. абступ-іць-аць,—см. под ступаць. абступачка-кі-чцы, ж.—грех, ошибка, заблуждение. Дсл., прогрешение. Дзевачка абступачку ўчыніла — дзяцюка любіць кінула. Росл. (Дсл.) абсурыцца-руся—ошпариться. Ксл. Ён абсурыўся варам. Пустынкі, Сян. (Ксл.) абсьцёб-аць-аны,—см. под сьцёбаць. абсып-аць-аць,—см. под сыпаць. абсып-ацца-ацца,—см. под сыпацца. абсюкаць,—см. под сюкаць. абсюкацца,—см. под сюкацца. абшаляваць,—см. под шаляваць. абшарапорыць-ру-рыш-ра, соверш., област.—высечь, обмочить ( о сильном дожде). Дсл. Дождж абшарапорыў. Дсл. абшарпанец-нца, предл.-цу, зват. абшарпанча, м.—оборванец. Нсл. 355; Юрсл. Цэлы век абшарпанцам ходзе. Нсл. Перадзенься, не хадзі абшарпанцам. Юрсл. См. абшарпанік, абадранец. абшарпанік-іка, предл.-ку, зват. абшарпаніча, м.—оборванец. Гсл. См. абшарпанец. абшарпанка-нкі, дат., предл. абшарпанцы, ж.—оборванка. Нсл. 355. абшарп-аць-аны,—см. под шарпаць. абшарпацца,—см. под шарпацца. абшарыць,—см. под шарыць. абшас-тацца-нуцца,—см. под шастацца. абшастаць,—см. под шастаць. абшатраваць,—см. под шатраваць. абшкумаціць,—см. под шкумаціць. абшлындаць,—см. под шлындаць. абшлындацца,—см. под шлындацца. абшморгаць,—см. под шморгаць. абшмуляць,—см. под шмуляць. абшмульгаць,—см. под шмульгаць. абшмульгацца,—см. под шмульгацца. абшмургаць,—см. под шмургаць. абшныпарыць,—см. под шныпарыць. абшвіргаць, абшвыргаць,—см. под швіргаць. абшуканства—ашуканства. Нсл. Няма праўды на сьвеце, адно абшуканства. Дукора, Сьміл. (Шсл.) абшук-аць-аваць-аны,—см. под шукаць. абшукацца,—см. под шукацца. абшурпаціцца,—см. под шурпаціць. абшуснуцца,—см. под шустаць. абшчапіць,—см. под чапіць. абшчэпка, абшчыпка: у вабшчэпку (абшчыпку)—как раз в меру. Зьверавічы, Красьн. (Дсл.) Жупаны ў вабшчэпку—как раз в пору ( о жупанах, сшитых по мерке). Дсл. абшчыпак-пка, м., 1.—жалкие остатки чего-либо. Дсл. Гарох шчыпалі, але тымі абшчыпкамі вяршкі затыкалі. Бельск. у. (Дсл.). 2.—шельма. Дсл. абшчыпаць,—см. под шчыпаць. абшчыпка,—см. под абшчэпка.