дабаў-ўма, соверш., перех. чаго—добавить. Несоверш. дабаўляць-яю-яеш-яе—добавлять. Отгл. имя сущ. дабаўляньне-ня, предл.-ню: мн. ч.-ні-няў, ср. — добавление (действие). Нсл. 135. Без усякага дабаўленьня будзе добра. Нсл. дабавіцца-ўлюся-вішся, соверш.—добраться. Шсл. Ледзь да вечара дамоў дабавіліся. Ст. Несоверш. дабаўляцца. дабаўл-яньне-яць,—см. под дабавіць. дабаўное-ога, в знач. сущ.—платеж сверх положения. Нсл. 135. Лішняе рабіў, а дабаўнога не далі. Нсл. дабаўны, (Нсл.), дабаўны, (Ксл.)-ная- дабавіць, дабаўлю, дабавіш-ве; повел. нае(ное)—добавочный, Нсл.; Ксл. дополнительный. Дабаўная плата, работа. Нсл. Дабаўныя падачкі. Нсл. Гэта дабаўныя падачкі да восенскіх. Цяпіна Чаш. (Ксл.). дабач-аваць-ыць,—см. под бачыць. даб-егчы-ягаць,—см. под бегчы. дабедні-няя-няе—дообеденный. Нсл. 136. Дабеднім часам можна скончыць. Нсл. дабедзьдзе-дзя, предл.-дзю, ср.—время от завтрака до обеда. Кулакова Сір. (Ксл.); Юрсл. Цэлае дабедзьдзе прахадзіў, страціў за табою. Нсл. 136. Усё дабедзьдзе касілі. Юрсл. Уменьш. дабедзьдзіка. Юрсл. даберці, дабіраць,—см. под берці. дабіркі-рак(-ркаў), единств. ч. нет.—конец уборки льна, конопли, сопровож-даемый обычно угощением. Язьвіна Сір. (Ксл.); Дсл.; Нсл. 135. Канапляныя дабіркі. Дсл. Каноплі дабіраюць: сядні дабірачкі будуць. Тм. На канапляныя дабіркі пякуць піражкі. Дсл. Сядні дабіркі зрабілі. Нсл. дабіваньне-ня, предл.-ню, ср.—домагательство. Нсл. 135. Я без дабіваньня скажу. Нсл. Дабіваньням выпытаў. Тм. даб-іваць-іць,—см. под біць. даб-івацца-іцца,—см. под біцца. дабіўны-ная-ное—добивчивый, умеющий добиться своего, Ксл. умеющий открывать себе доступ к каждому (и до всего, С.) Нсл. 135. Дабіўны хлапец за месяц, але свайго дабіўся. Галабурды Куз. (Ксл.). Ён чалавк дабіўны, і да цара даб'ецца. Нсл. дабліжыць,—см. под бліжыць. дабліжыцца,—см. под бліжыцца. даблудзіцца,—см. под блудзіць. дабро-ра, предл.-ру, ср. 1. благо, добро, (БНсл.) всё положительное, хорошее. Ня то дабро, што прынясець, а то дабро, што нажывець. Дсл. 2. добро, хорошее, доброе дело; поступок, приносящий пользу. 3. хорошая жизнь. Даліся нам Палякі, ну ня бачылі ж дабра й за Немцамі! Ст. Хто абачыць, няхай ведае, што там дабра нямаш. Кіт. 54614. 4. хлеб в зернах, Шсл.; Варсл. зерновые хлеба. Ксл.; Бяльсл. зерновой хлеб, преимущественно запасной, НК.: Очерки, Но. 342. растение, из зерен которого изготовляется мука и крупа. У Хвядоса пярун спаліў ток із дабром. Бяльсл. Шмат дабра намалацілі. Ст. "Ганяць дабро, збожжа" —обычный термин, которым выражается действие над хлебом в промежутке, когда цеп окончил работу, до наступления веяния: тут главным образом работают вили и грабли; остальное же "ганяньне дабра" справляют грабли и метла после веяния. НК.: Очерки, Но. 796. Татка а Аніська жнуць дабро на полю. Копцевічы Чаш. (Ксл.). Уменьш. дабрыццо, Ар., дабрыцца, Шсл.-цца-ццу, предл.-ццу, ср. —рожь, Шсл. хлеб в зернах. Ар. Урадзіла сяголета дабрыцца. Ст. 5. имущество. Бяльсл. Падумаеш, гэткі валадар нашоўся на чужое дабро. Слаўнае Імсьціsл. Чалавек чыста голы, а хваліцца сваім дабром. Міцькаўшчына Імсьціsл.(Бяльсл.). дабротліва, нареч.—прочно, добротно. Нсл. 135; БНсл. Дабротліва зроблена. Нсл. дабротлівы-вая-вае—добротный, прочный. Нсл. 135; БНсл. Дабротлівая падашва. Нсл. дабрабыт-ыту, предл.и зват.-ыце, м. —благосостаяние(благополучие, БНсл.). Гсл. дабрахот-ота, предл.-оту, зват.-оце, м. 1. доброжелатель. Гсл.; Бяльсл; Нсл. 135. 2. добрый лесной дух. Нсл. 135. добрахотны, -ная-нае—доброжелательный. Гсл.; Нсл. 135. Добрахотны ў рабоце. Нсл. дабрахоцтва-ва, предл.-ве, ср.—доброжелательные отношения. дабрахоцьце-ця, предл.-цю; мн. ч.-ці-цяў, ср.—собственное желание, добрая воля, непринужденность. Нсл. 135. Не прынукай, калі дабрахоцьця ня мае хто. Нсл. дабрахоцьцю, нареч.—по своей охоте, добровольно. Нсл. 135. Дабрахоцьцю пашоў у маскалі. Нсл. дабрахвочы-чая-чае, 1. доброжелательный. Чашнікі (Ксл.). 2. сующийся во всякое дело. Шсл. Дабрахвочы — блішчы ў вочы. Послов. Крамяні Пух. (Шсл.). дабрадзей-ею, предл. и зват.-ею, м. 1. благодетель. Гсл.; Нсл. 135; Сініцына Віц. (Ксл.); Шсл.; БНсл.; Варсл. Такіх дабрадзеяў мала, як пан наш. Нсл. Ня думайся, што ён твой дабрадзей. Ст. Противопол. ліхадзей. 2. благотворитель, филантроп. дабрадзейка-йкі-йцы, ж. 1. благодетельница. Нсл. 135; БНсл. 2. благотворительница. дабрадзеечка-чкі-чцы, уменьш. к "дабрадзейка" в обоих знач. дабрадзеюхна-ны-не, ласкат. к "дабрадзейка" в обоих знач. Дабрадзеюхна мая, пазыч бульбы на садзьбу. Нсл. дабрадзейнасьць-ці, ж.—благотворительность. Гсл. дабрадзейны-ная-нае, 1. благодетельный, благотворный.