- гіпс-су, предл.-се, м.—гипс. - гіпсавывая-вае—гипсовый. - гірлянда-ды-дзе, ж.—гирлянда. - ґірса, Ар. гірса, Шсл.; Нсл., бот.—костер мягкий. Шсл. У жыце адна ґірса. Ст. Хлеб із ґірсаю. Ст. Пшонка ня чыстая, зь ґірсаю. Нсл. - ґлёбус-са, м.—глобус. БНсл. - ґлядзятар-ара, предл. и зват.-ару, м.—гладиатор. - ґлязура-ры-ры, ж.—глазурь. - ґляйцарына-ны-не, ж.—глицерин. Ар. - ґляйцарынавы-вая-вае—глицериновый. - ґліста-сты-сьце, ж.—глист. істужкавая ґліста—ленточный глист. - ґрамофон-она, предл.-оне, м.—граммофон. - ґраматыка, у ґраматыцы, ж.—грамматика. - ґраматычны, -ная-нае—грамматический. - ґраната-аты-аце, ж.—граната. супраціпаўзьнявая ґраната—противотанковая граната. супраціпанцырная ґраната—бронебойная граната. пырскавая ґраната—бризантная граната. - ґраніт-іту, предл.-іце, м.—гранит. - ґранітнікі-каў, мн. ч.—гранитные породы. БНсл. - ґравер-ра, предл. и зват.-ру; мн. ч., род.-раў, м.—гравёр. - ґравюра-ры-ры, ж.—гравюра. - ґруган-ана, предл.-ане; мн. ч.-ны-ноў-ном-ны-намі-нох, м.—ворон. Ґрун або ґруган — вялікая чорная птушка, што жывіцца здыхатою. Варсл. - ґрун-на, предл.-не; мн. ч.-ны-ноў-ном, м.—ворон. Ґрун ґруну вока не дзяўбець. Варлыга: Прыказкі. См. ґрункач, ґруґан, крумкач. - ґруца-цы-цы, ж.—ячменная каша. Ар. - ґвазьдзікі (гвазьдзікі, Нсл.)-коў-ком, мн. ч., предл.-кох—гвоздика. Ар.; Нсл. 111. Пасеяць гвазьдзікоў. Нсл. - ґварда-ды-дзе, ж.—гвардия. - ґварднік-іка, предл.-іку, м.—гвардеец. - ґвардзкі-кая-кае—гвардейский. Ср. радзкі. - ґубарнатар-ара, предл. и зват.-ару, м.—губернатор. Шсл.; Ар. - ґубэрня-ні-ні, ж.—губерния. Азбукін: Ґеоґрафія Эўропы, 1924; Троська (Конфэрэнца); Янавічы Нясьв.; Жылуновіч: Я. Купала ў крытыцы, 15; БНсл. - ґубэрскі-кая-кае—губернский. БНсл. - ґуз-за, м.—нарост, шишка (на теле, С.) Растсл.; Ар. - ґулта-та, ср.—постель свиньи в взлохмаченной соломе. Ар. Ср. раскултацца.