уга, междомет.—.... Думаеце не хадзіла і ня гукала? Уга, аж абрыдзела... Старшыня, як заўсёды адхінаецца. Вышынскі: Хата пад ліпою(Беларус, Но. 155). Ды так... Цяжка, бач, чалавеку. — Уга, удава і гады на зыходзе. Тм. угад-аваць-яць,—см. под гадаць. угадліва, нареч.—предусмотрительно. МГсл. угадлівы-вая-вае—догадливый, остроумный. Гсл. угадна, нареч.—впору(как раз, по мерке, С.) МГсл. у гадзіне, нареч.—поздно, Смоленщ.; Бабр. после порядочного времени; порядочно времени прошло. Дсл. Даўно Цішка пашоў на работу? Да ўжо ў гадзіне. Дсл. Ды ўжо ў гадзіне. Смоленщ.; Бабр. угадзіць,—см. под гадзіць. угала-дзіць-джэньне,—см. под галадзіць. угаліцца,—см. под галіцца. угамоўны, -ная-нае—успокоительный. Гсл. Дохтар даў угамоўнага леку. Гсл. угамав-аньне-аць,—см. под гамаваць. угамавацца,—см. под гамавацца. уганяць,—см. под ганяць, гнаць. уганяцца,—см. под гнацца. угар-оджаваць-адзіць,—см. под гарадзіць. угар-оджавацца-адзіцца,—см. под гарадзіцца. угар-ацца-эцца,—см. под гарэць. угар-нуць-таць,—см. под гарнуць. угарнуцца,—см. под гарнуцца. угару, нареч. 1. вверх. Гсл.; МГсл.; Ар. Пусьціў камень угару. Ст.(Шсл. под гара). Глядзеў угару. Цялеш: Дзесяць, 17. Дым плыў угару. Дзьве Душы 38. Падкідаў ягады даланёю ўгару. Гарэцкі: Песьні, 25. То угару яны(гукі) памкнуцца, то зноў нікнуць на зямлі. С. Музыка, 25. Угару йдзець ад яе(лучыны) дым. Гарэцкі: Песьні, 32. Сьцежка ўлева забірае ды шыбуецца ўгару. С. Музыка 25. 2. кверху. МГсл. угары, нареч.—вверху. Гсл.; МГсл.; Ар. угатові, нареч.—в готовности. Нсл. 46. У мяне ўсё ўгатові. Нсл. угатав-аны-аньне-аць,—см. под гатаваць. уратав-аны-аньне-аць,—см. под ратаваць, уратавацца,—см. под ратавацца. угіб-ацца,—см. под гбацца. угідзіцца,—см. под гідзіцца. угін-ну, м.—вогнутость. Гсл. угінаць, угнуць,—см. под гнуць. угінацца, угнуцца,—см. под гнуцца. угіраваць,—см. под гіраваць. угласты, -тая-тае—многоугольный (относительно внешней стороны здания, С.) Нсл. 649. Угластая царква. угледзіць,—см. под глядзець. угледзіцца,—см. под глядзецца. углядаць,—см. под глядзець. углядацца,—см. под глядзецца. углыбкі, нареч.—в глубину, Ск. вглуб, глубиною. МГсл.; Ар. угн-оеваць-аіць,—см. под гнаіць. угнаць,—см. под гнаць. угнацца,—см. под гнацца. угнесьціся,—см. под гнесца. угнёвацца,—см. под гневацца. угнёны,—см. под гнуць. угнявіць,—см. под гнявіць. угнуць,—см. под гнуць. угразьці,—см. под гразьці. угр-аваць-эты-эць,—см. под грэць. угр-авацца-эўшыся-эцца,—см. под грэцца. угрэў(угрыў, Дсл.)—место, которое более других доступно действию лучей весеннего солнца. Дсл.; Леск.: Инт. мужчины. На ўгрыве дужа цёпла: і мухі, чырвоныя й жоўтыя мятлушкі лётаюць. Дсл. угрубкі, нареч.—в толщину. Гсл. угруз-аць-ьці,—см. под грузьці. угрузіць,—см. под грузіць. угрузлы-лая-лае—завязший. БНсл. угруням, нареч.—угрунь. Ксл. Падбяжым угруням. Ганкавічы Беш. (Ксл.). угрунт-аваць-аваньне,—см. под грунтаваць. угрунтавацца,—см. под грунтавацца, угрунь, нареч.—бегом, Гсл.; МГсл.; Нсл. бегом, быстро, Ксл. вскачь. Сц. (Кавыль). Ён пусьціўся угрунь. Вішкавічы Чаш. (Ксл.). Бяжы ўгрунь. Нсл.,—очень быстро (бежать). Гсл.( под грунь). Лятуць вятры вясёлыя, угрунь. Кавыль: Думы, 24. Кагосьці магутныя грудзі бурай рванулі, гукнулі угруні. Кавыль: Пад зорамі, 32. угу, 1.—да(невнимательный ответ "да" через закрытый рот). Гсл. 2. угу— З-за хмар нейдзе выглянула сонца. Угу, грэе, вясна падступае. уходаць,—см. под ходаць. ух-ту! ух-ту!, междомет.—обычный вздох при исполнении трудной работы, при переводе дыхания. НК: Под. пос., Но. 25. уход-ду, предл.-дзе, м. 1. вход. 2. угомон, успокоение. Нсл. 670; Ар. Уходу няма на старую. Нсл. Няма на яго уходу. Ар. Вырвасу гэтаму уходу няма. Нсл. 93. уходальнік-ка, м.—тот, который совершил "уходы". НК: Сбяги, 14. уходалы-лаў, единств. ч. нет.(НК: Сбяги, 14)—уход, спешное удаление(со двора, С.) от предстоящей беды, НК: Бабы, Но. 27. спешный уход, при котором, однако, предполагается погоня. НК: Под. пос., Но. 119. уходаліць—совершить "уходалы". НК: Сбяги, 15. уходнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—лицо, осуществляющее охоту и сбор натуральных продуктов на незанятых земельных пространствах. Хтобы таковую путчу разрабіў, даўніх уходнікаў ад борцей, азёр, сенажацей адбіваці ня маець. Стт. 378.