Старонка 1067
◀ / 1324 ▶
- скуламесіцца,—см. под каламесіць. - скулаваты, -тая-тае—страдающий чирьями. Нсл. Скулаваты конь. Нсл. - скуль, нареч., вопрос.—откуда. Ар.; Гсл.; Нсл.; Ксл. Скуль ты прышоў? Ястрабы Куз. (Ксл.). Скуль ты, хлопча? Нсл. - скумат-та, предл.-це; мн. ч.-ты-тоў-том, мн. ч., предл.-тох, м. 1. небольшой кусок холста, сукна, овчины и фабричной ткани, оставшийся обрезком при кройке. НК: Очерки, 139. Гсл.; Нсл. 588; Ксл. Скумат палатна. Нсл. Кравец узяў скумат сукна. Бабінічы Віц. (Ксл.). 2. клок. Гсл.; Нсл. 588. Скумат валасоў выдзер. Нсл. Собир. скумацьце-ця, предл.-цю, 1. лоскутье, отрезки холста. Нсл. 588., собир. к скумат. НК: Очерки, 139. Дзесяць локцяў субрана скумацьця рознага палатна. Нсл. 2. клочье. Нсл. 588. Сабакі грызуцца, аж скумацьце лётае. Нсл. 3. одежные куски то висящие пока при одежде, то оторваные от нея, НК: Очерки, 139. лохмотье. Нсл. 588. Скумацьце вісіць з-пад спадніцы. Нсл. Уменьш. скуматок-тка—лоскуток. Нсл. 588. Скуматок палаценца залапіць каленца. Поговор. нищих. Нсл. Уменьш. скумацік-ка — скуматок. Нсл. 588. - скумаціць-ачу-аціш-аце, несоверш., перех. 1. трепать. Ксл. Сабака скумаціць рызьзё. Косы Віц. (Ксл.). 2. драть за волоса. Нсл. 588. За што ты скумаціш хлапца? Нсл. 3. рвать клочьями волоса или шерсть. Нсл. 588. Сабакі сьвіньню скумацяць, заскумацілі. Нсл. Соверш. заскумаціць, перех. Нсл. 588. Соверш. наскумаціць, перех. —надрать, натаскать кого-н. за волосы (за шерсть, С.) Нсл. Было табе наскумаціць яму хахол за гэта. Нсл. Соверш. расскумаціць, каго-што—разорвать по клочкам. Нсл. 551. Аджаніце сабакі, ато яны расскумацяць сьвіньню. Нсл. - скумаць-аю-аеш-ае; повел.-ай-айма, несоверш. каго-што—разуметь, догадываться, Нсл. 588. разбираться, понимать, определять. Ці скумаеш ты, праз што яны гавораць? Нсл. Нічога ты ня скумаеш аб гэтым. Нсл. Ці скумаеш ты, а чым яны гукаюць. Нсл. Ср. чешск. skoumati—дасьледаваць. 2. исследовать. ісскумаць—уразуметь(понять, С.) Нсл. 601. На сілу ты гэта ісскумаў. Нсл. раскумаць, соверш., што, 1. разобрать в уме, привести в ясность темное, запутанное, Нсл. 551. разобраться, различить, определить, понять что-л. Ты не раскумаў, што ён табе сказаў. Нсл. Раскумай маю загадку. Нсл. 2. исследовать. Соверш. ускумаць, 1. проникнуть, понять, Нсл. 665. разобраться. Ці ўскумаў ты, што яны мяжсобку гаварылі? Нсл. 2. исследовать. - скупасьць-ці, ж.—скупость. Шайтан у нутр мой укінуў скупасьць. Кіт. 19а16. - скупаваць-пую-пуеш-пуе, повел.-пуй-пуйма, несоверш.—скупиться. Каторыя скупуюць... не выдаюць дзесяціну, за тое ім нагатаваў Пан Бог муку пекляную. Кіт. 13а3. - скуп-аваць-іць,—см. под купаваць. - скупеча-чы, общ.—скупец(скупая женщина). Шсл. Вось дзе скупеча: нічога ня дасьць свайго й панюхаць. Ст. Ср. галеча. - скупяндзей-я, м., презр.—скупец, Нсл. скряга. У скупяндзея нічога ня выпрасіш ніколі. Нсл. - скупяндзейка-кі, ж., презр.—скупая женщина, Нсл. женщина скряга. - скупяндзя-дзі, общ., презр.—очень скупой, Ксл. скряга. Скупяндзя двойчы плаце. Новае Сяло Беш. (Ксл.). - скупяндзяйка-кі, ж.—скряга. Нсл. 589. У скупяндзяйкі гэтай і прасіць няма чаго. Нсл. - скупяндзяка-кі, м.—скряга. Нсл. 589. У скупяндзякі гэтага й прасіць няма чаго. Нсл. Уменьш. скупяндзячок-чка,—скупец, говорится о дитяти. Нсл. - скупідон-на, предл.-не, зват.-не, м.—скупец. Аш. - скупіцца-плюся-пішся, соверш., взаим. —соединиться. НК: Дудар, 191. Два "музыкі" стараются "скупіцца", соединиться для игры, "стаць да пары": один из них с лучшей выправкой "дзяржыць верх" а другой, начинающий, примерно только "басуіць", т.е. держит втору. НК: Дудар 191. - скупляваць—скупать. Гсл. Отгл. имя сущ. скупляваньне—скупка. Гсл. - скупства-ва, предл.-ве, ср.—скупость. Каторыя скупуюць, прыказуюць людзём да скупства, ня выдаюць дзесяціны, за тое ім нагатаваў Пан Бог муку пекляную. Кіт. 13а3. - скура-ры-ры, ж. 1. кожа на теле. Ар.; Новае Сяло Беш. (Ксл.); Нсл. 589;Гсл. Скуру зь цябе злуплю, калі ня будзе зроблена да сьвята. Нсл. 2. шкура с шерстью. Ар.; Нсл. 589. Валовая скура. Нсл. 3. кожа вообще. касматая скура—мех пушистых зверей. скурка-ркі-рцы, ж., уменьш. к скура, —шкурка, кожа. Нсл. 589; Ар. Заячую скурку прадаў. Нсл. Скурку зьдзер на руццэ. Нсл. Скурка на боты, язык на падошвы, а зубы на падковы. Послов. —жартлівая пагроза. Нсл. скурачка-чкі-чцы, ж., уменьш. к скурка, —кожица. Нсл. 589; Ар. Скурачку на палцу зьдзер. Нсл. Дай імне скурачку ад сала. Нсл. Собир. скур'е-р'я(скур'ё-я, Ар.)—куски кожи. Ксл.; Ар. Валяецца скур'ё па ўсім закавулку. Лётцы Куз. (Ксл.). Слухаць мусяць мяне(шаўца) капылы і скур'ё. Купала.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
80 👁
◀ / 1324 ▶